Πιο δίκαιη κοινωνία δεν γίνεται

Τα πράγματα με το όνομά τους: 25 χιλιάδες ευρώ θα χρεωθεί έκαστος πολίτης από τη μέρα υπογραφης του μνημονίου, μόνο για τη διάσωση των τραπεζών.

Από τα τέλη δηλαδή του Οκτωβρίου ή Νοεμβρίου μια τετραμελής οικογένεια θα χρωστά για τα μαυρα ματια της Λαικής 100 χιλιάδες έτσι για το καλό του...

Λένε πως είμαι γκαντέμης
Παλιοκουμούνι, ανάρχας
Χωρίς αιτία φρικάρω
Και άλλα πολλά εμπριμέ

Πιάσαν τα πόστα κοθώνια
Όλα τα ξέρουν, ξεράδια
Κι ήρθανε λέει να μας σώσουν,
Που να μην σώσουνε ποτέ

Να δεις που κάποτε
Θα μας πούνε και μαλάκες
Να δεις που κάποτε
Θα μας πούνε και χαζούς

Μου ‘ρχεται ρεύμα τριάντα
Του τηλεφώνου σαράντα
Νερό και νοίκι εξήντα
Και τα κοινόχρηστα δεκαεφτά

Γύρω σαΐνια κανάγιες
Τρώνε με δέκα μασέλες
Θέλουν βρεμένη σανίδα
Και τους φερόμαστε κι ευγενικά

Να δεις που κάποτε
Θα μας πούνε και μαλάκες
Να δεις που κάποτε
Θα μας πούνε και χαζούς

Κάνω εξετάσεις για κήλη
Όσοι γιατροί, τόσες γνώμες
Γρίπη, συκώτι, στομάχι
Πάω στο ΙΚΑ με βρίσκουν καλά

Άστα να πάνε στο διάλο
Κάθε καρέκλα και χάχας
Όλα πηγαίνουν στο φούντο
Κι αυτοί εκεί τη λιλής το χαβά

Δέφτερη Ανάγνωση - ταξικά νέα

Εγκληματική εργοδοτική αμέλεια στοίχισε την ζωή σε νεαρό εργάτη οικοδομών από τη Ρουμανία, την περασμένη Δευτέρα. Μετά το τραγικό ατύχημα, έχει εκδοθεί απαγορευτικό για την συγκεκριμένη οικοδομή, όπου υπήρχε παντελής έλλειψη μέτρων προστασίας των εργαζομένων. Η Συντεχνία Οικοδόμων της ΠΕΟ εκφράζει την αγωνία της, για τις διαστάσεις που λαμβάνει, πλέον, το φαινόμενο των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων, τα οποία συνδέει με την παράνομη εργοδότηση και την έλλειψη συνδικαλιστικής προστασίας και ζητά διεξαγωγή συχνότερων και εντατικότερων ελέγχων με αυστηρότερες ποινές, περιλαμβανομένης και της αφαίρεσης αδειών Εργολήπτη. Τέλος, καλεί όλους τους εργαζόμενους, να διακόπτουν κάθε εργασία, όταν δεν εξασφαλίζονται απόλυτα οι συνθήκες ασφάλειας και υγείας.

Ενάντια σε σενάρια ιδιωτικοποιήσεων τάσσονται οι εργαζόμενοι στην ΑΤΗΚ και ζητούν μεταξύ άλλων απαλλαγή του οργανισμού από τον κομματικό παρεμβατισμό, διασφάλιση της αξιοκρατίας και εφαρμογή του `Πόθεν έσχες` στα μέλη των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων, αλλά και στα ανώτατα και άλλα στελέχη που ενέχονται και στη διαχείριση σημαντικών κεφαλαίων. "Βιώνουμε", συνεχίζουν οι εργαζόμενοι στην ΑΤΗΚ, "πρωτόγνωρες καταστάσεις, όπου η πολιτική ηγεσία λαμβάνει αποφάσεις για στήριξη των τραπεζών, οι οποίες, ενεργώντας σαν ιδιωτικές επιχειρήσεις μέσα από τους τραγικούς χειρισμούς τους, την ανοχή ή την ανικανότητα τους, οδήγησαν το τραπεζικό σύστημα να ξεφύγει από το βασικό έργο χρηματοδότησης της παραγωγής και της οικονομίας του τόπου και να στραφεί στην κερδοσκοπία και στο εύκολο κέρδος". "Απώλεσαν δισεκατομμύρια", σύμφωνα με την ανακοίνωση, "αφού τα στελέχη τους φρόντισαν πρώτα απ` όλα τις περιουσίες και τις υπέρ-αμοιβές τους". "Προειδοποιούμε, λοιπόν, τους αρμοδίους", δηλώνουν οι εργαζόμενοι, "ότι θα μας βρουν απέναντί τους" και "σύσσωμο το συνδικαλιστικό κίνημα και όλοι οι εργαζόμενοι θα σταθούμε εμπόδιο σε οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής αποκρατικοποιήσεων σε κερδοφόρους οργανισμούς δημοσίου συμφέροντος, όπως είναι η ΑΤΗΚ.

Απλήρωτοι μένουν εργαζόμενοι σε ξενοδοχεία της Λευκωσίας και της Λεμεσού, παρά το ότι έχουν φουλ πληρότητες , καθώς ο ξενοδοχειακός τομέας είναι ίσως ο μόνος που δεν κτυπήθηκε από την κρίση στην Κύπρο σήμερα. Στο Holiday Inn οι εργαζόμενοι απλήρωτοι για δυο μήνες προχώρησαν σε επ' αόριστον απεργία και κατάφεραν την Δευτέρα μετά από 5 μέρες απεργίας να πάρουν τελικά τα δεδουλευμένα τους. Εν τω μεταξύ, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσής των εργαζομένων στο ξενοδοχείο Poseidonia στη Λεμεσό, ξεκίνησε, από την Δευτέρα, απεργία διαρκείας. Και εδώ οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, αφού δεν έχουν πληρωθεί τους μισθούς τους του προηγούμενου μήνα. Σε 24ωρη απεργία κατέρχονται την Παρασκευή και οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία Λεμεσού, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους. Σε ανακοίνωσή τους ΠΕΟ και ΣΕΚ εκφράζουν τη λύπη τους προς το επιβατικό κοινό, που για τρίτη φορά φέτος υποχρεώνονται να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, αφού η εταιρεία αφήνει για άλλη μια φορά εκτεθειμένους τους υπαλλήλους της, στερώντας τους το εισόδημα τους.

Ενάντια στη πρόταση εθελούσιας αφυπηρέτησης υπαλλήλων στην Λαϊκή Τράπεζα τάσσεται η ΕΤΥΚ. Η ό,ποια πρόταση θα πρέπει να είναι επαρκώς μελετημένη και το σχέδιο να καταρτιστεί μετά από διαβούλευση με το συνδικάτο, ενώ σε καμιά περίπτωση δεν θα γίνουν αποδεκτοί εκβιασμοί – αν επιχειρηθούν θα υπάρξει αντίδραση, σημείωσε η ΕΤΥΚ.

Οι Τουρκοκύπριοι υπόκεινται περισσότερο τις συνέπειες του Κυπριακού προβλήματος, παρόλο που είναι πρόβλημα, το οποίο ταλανίζει όλους τους Κύπριους, αναφέρουν σε ανακοίνωση τους τα τ/κ συνδικάτα εργαζομένων στην εκπαίδευση KTÖS, KTOEÖS και DAÜ-SEN.

“...Αγωνιζόμαστε για την αποτροπή του αφανισμού μας ως κοινότητα συνεπεία της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής καταπίεσης στο βόρειο κομμάτι του νησιού μας. Οι συντεχνίες των εκπαιδευτικών μας, οι οποίες ιδρύθηκαν το 1968 και είναι εγγεγραμμένες στην Κυπριακή Δημοκρατία αποτελούν ανεξάρτητες μαζικές οργανώσεις. Είμαστε άκρως αντίθετοι στις προσπάθειες ποδηγέτησης ή και παρεμπόδισης των δράσεών μας από το κράτος. Οι συντεχνίες των Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών πρωτοστατούν στον κοινωνικό αγώνα και διαδραματίζουν ενεργό ρόλο, σε όλες τις κινητοποιήσεις για την επίτευξη ειρήνης και επανένωσης του νησιού μας, μέσα στα πλαίσια μιας ομοσπονδιακής λύσης στη βάση της διεθνούς νομιμότητας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ενώ συμβαίνουν αυτά, αντιμετωπίζουμε τα ρατσιστικά και σοβινιστικά συνθήματα και πράξεις μιας ομάδας της ελληνοκυπριακής ελίτ, η οποία νέμεται από το 1964 την Κυπριακή Δημοκρατία ακολουθώντας την πολιτική της άρνησης.”

Τα τ/κ συνδικάτα αναφέρονται σε ομάδα της ε/κ ελίτ που σφετεριζόμενη τα αξιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρεμποδίζει όλες τις διεθνείς εκδηλώσεις στο βόρειο μέρος του νησιού (που είναι ευρωπαϊκό έδαφος) υπηρετώντας έτσι την διχοτόμηση και το διαχωρισμό. Πιο συγκεκριμένα, χαρακτηρίζουν την απόπειρα να εμποδιστεί το διεθνές συνέδριο της ETUCE (Ευρωπαϊκό συνδικάτο εκπαιδευτικών) στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου, με θέμα «Βία στην Εκπαίδευση» στο βορρά και το κυνήγι μαγισσών σε σχέση με την πρόσληψη τ/κ στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας ως δείγματα ρατσισμού.

“...Η προσπάθεια του πολιτικού κατεστημένου στο βορρά να παρεμποδίσει κάθε πρωτοβουλία των οργανώσεων μας, που πρωτοστατούν στον αγώνα για την επανένωση του νησιού και η παράλληλη προσπάθεια, αυτών που κατέχουν από το 1964 τα αξιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αποτρέψουν τη διεξαγωγή του συνεδρίου αποδεικνύει την αλληλεγγύη που υπάρχει μεταξύ των κατεστημένων του διαχωρισμού των δυο πλευρών του νησιού μας...”

ΕΡΑΣ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Αισθήματα οργής προκαλούν στον κυπριακό λαό τα μέτρα που προτείνει η Τρόικα προκειμένου να συγκατανεύσει στην παραχώρηση δανείου προς την κυπριακή κυβέρνηση.

Παρά το ότι τα μέτρα που έχουν δημοσιοποιηθεί προήλθαν από ανεπίσημες διαρροές προς τον τύπο και επομένως υπάρχουν αμφιβολίες και στο περιεχόμενο τους και στην πληρότητα τους είναι σωστό κόμματα και οργανώσεις να πάρουν θέση και ειδικά όσοι θέλουν να στηρίξουν τον κόσμο της εργασίας πρέπει να ορθώσουν ανάστημα. Πρόκειται για μέτρα που φορτώνουν την οικονομική κρίση στον λαό, μέσω μειώσεων μισθών, ΑΤΑ, 13ου, επιδομάτων, συντάξεων κλπ και αύξηση των φόρων. Η φορολόγηση του πλούτου είναι απειροελάχιστη ενώ προτάσσονται διάφορες περικοπές σε υψηλόβαθμους του δημοσίου οι οποίες είναι θεμιτές αλλά αφορούν ελάχιστες δεκάδες ανθρώπων και η προβολή τους αποσκοπεί στη συγκάλυψη του αντιλαϊκού, σε βαθμό εξόντωσης, εκκολαπτόμενου μνημονίου.
Η ΕΡΑΣ τάσσεται ανεπιφύλαχτα ενάντια στην υπογραφή ενός τέτοιου μνημονίου. Όπως έχουμε κατ’ επανάληψη δηλώσει η πολιτική των μνημονίων της Τρόικας οδηγεί την οικονομία σε ύφεση και την κοινωνία σε φτωχοποίηση. Ταυτόχρονα εγκλωβίζει τις νέες γενιές σε ένα καθεστώς διεθνούς τοκογλυφίας από το οποίο είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποδράσουν.

Η ΕΡΑΣ θεωρεί ότι υπάρχει στην Κύπρο συσσωρευμένος πλούτος ο οποίος μάλιστα δημιουργήθηκε κάτω από ένα καθεστώς μόνιμης και νόμιμης υποφορολόγησης των κερδών. Υπάρχει ακόμα χρόνος να χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα, μεταξύ άλλων, μέσα από την φορολόγηση του πλούτου και της μεγάλης ιδιοκτησίας. Είμαστε βέβαιοι ότι ακόμα και αυτή η εμφανιζόμενη ως κυβερνώσα και παντοδύναμη Βουλή θα βρεθεί στη θέση μιας σχεδόν ανύπαρκτης μειοψηφίας αν η Αριστερά αποτολμήσει να προτείνει μέτρα μιας δίκαιης κατανομής των βαρών της κρίσης σύμφωνα με την περιουσία του καθ’ ενός.

Δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή αμαχητί μια τόσο ξεδιάντροπη πολιτική εκμετάλλευσης των μισθωτών που οδηγεί την κοινωνία πίσω ξανά στο 1974.

Γραφείο Τύπου ΕΡΑΣ

Ανακοίνωση Τύπου - 13/9/2012

http://erascy.blogspot.com/

Σημειώσεις 24 - 13/9/2012

Αηδία εν άμαν ο κάθε νεοφιλελεύθερος γραφκιάς που κάμνει οικονομετρικά μοντέλα νομίζει ότι εν τζιαι επιστήμονας. Αηδία στο τετράγωνο εν άμαν λαλεί που πάνω τζιαι ψέματα για να προωθήσει τες θέσεις των μαστόρων του της ΟΕΒ για υποτίμηση της εργασίας παρόλο που υποτίθεται ότι η καρέκλα που κρατεί εν δημόσια. Αηδία στη τρίτη εν άμαν έσιει το θράσος να απαιτεί τζιαι μειώσεις στους μισθούς του νοσοκομειακού προσωπικού τζιαι άλλων μισθωτών στες μεσαίες κλίμακες γιατί ημίσιημου εν τούτοι που φταιν για τα δημοσιονομικά.  

Το ΑΚΕΛ και το επερχόμενο μνημόνιο λιτότητας

Η κυβέρνηση Χριστόφια τελειώνει την θητεία της χωρίς να έχει πετύχει όχι να προβεί σε κάποια έστω λίγο δικαιότερη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου αλλά χωρίς καν να πετύχει αυτό που ντε φάκτο έθεσε ως πρακτικό και υλοποιήσιμο στόχο – την διατήρηση τουλάχιστον του υφιστάμενου κοινωνικού στάτους κβο. Είναι αλήθεια ότι ανάλαβε την εκτελεστική εξουσία σε μια δύσκολη συγκυρία με την παγκόσμια οικονομική κρίση και την παρατεταμένη ύφεση από την μια και την καταστροφική έκρηξη μεγατόνων ενός σαθρού και ανεξέλεγκτου ντόπιου τραπεζικού συστήματος. Είναι επίσης αλήθεια ότι δέχτηκε δριμεία επικοινωνιακή επίθεση από όλα τα άλλα κόμματα και τα ΜΜΕ. Όμως τίποτε από αυτά δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τις δικές της πράξεις και παραλήψεις. Επειδή ακριβώς ήταν η μετριοπαθής διαχειριστική στάση που επέλεξε να κρατήσει καθόλη τη διάρκεια της θητείας της που επέτρεψε στη δεξιά να την βάλει στην γωνιά και να την μετατρέψει σε σάκκο του μποξ.

Το ότι το ΑΚΕΛ δεν είχε την βούληση να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις αν αυτές συνεπάγονταν ρήξεις με το κεφάλαιο ή το βαθύ κράτος φάνηκε αρκετά νωρίς και αυτό ερμηνεύτηκε ως αδυναμία από τους αντιπάλους του και ως το ίδιο μαζί τους από μια σημαντική μερίδα του λαού που έλπιζε γενικά και αόριστα σε κάτι με την άνοδο της Αριστεράς στην εξουσία. Καθώς η θητεία Χριστόφια προχωρούσε, η οικονομική κρίση βάθαινε και η κυβέρνηση διαισθανόμενη την αδυναμία της και τον εγκλωβισμό της στους όρους ενός κρισιακού καπιταλισμού αποφάσισε την αδράνεια και την κωλυσιεργία ως την καλύτερη στάση έτσι ώστε να εμποδίσει ή τουλάχιστον να καθυστερήσει την λήψη μέτρων λιτότητας. Έτσι έδωσε άλλο ένα επικοινωνιακό πλεονέκτημα στην δεξιά που εμφανιζόταν ως “μεταρρυθμιστική” (χωρίς φυσικά να εξηγεί το είδος των μεταρρυθμίσεων που επεδίωκε) απέναντι σε μια “μη μεταρρυθμιστική” κυβέρνηση.

Βέβαια η κυβέρνηση αύξησε κάποια επιδόματα, περιόρισε τις προσλήψεις στο δημόσιο και προχώρησε σε κάποια αναπτυξιακά έργα όμως δεν ξέφυγε σε καμιά περίπτωση από την διαχειριστική λογική και δεν έδωσε το στίγμα μιας αριστερής κυβέρνησης διαφορετικής από τις προηγούμενες. Μόνο κάποιες ρητορικές και συμβολικές κινήσεις του Χριστόφια παρέπεμπαν σε κάποιο άλλο φαντασιακό και λειτουργούσαν ουσιαστικά ως υποκατάστατο μιας αριστερής πολιτικής. Όταν το 2011 η τραπεζική κρίση και η κρίση χρέους σε συνδυασμό με την ύφεση απείλησαν πλέον ανοιχτά και τα δημοσιονομικά, το ΑΚΕΛ υποχώρησε σχεδιασμένα και συντεταγμένα, με την ηγεσία του δήθεν να αποστασιοποιείται αρχικά από τα μέτρα λιτότητας Καζαμία αλλά μετά την απορρόφηση των κραδασμών και στα πλαίσια της εθνικής συναίνεσης να τα υιοθετεί και να τα υποστηρίζει με σθένος δικαιολογώντας ακόμα και την παράκαμψη των συντεχνιών πάνω στην οποία βασίστηκαν.

Το 2012 υποτίθεται ότι θα προχωρούσαν κάποια μέτρα για την συνεισφορά και του συσσωρευμένου πλούτου στα δημόσια ταμεία. Αντί αυτού έχουμε μπροστά μας την Τρόικα και το Μνημόνιο. Το ΑΚΕΛ συνεχίζει την ίδια στάση – επί της ουσίας καθυστέρηση και επικοινωνιακά προσεχτικές ρητορικές κινήσεις προετοιμασίας της κοινής γνώμης και προσπάθειες απορρόφησης των κραδασμών. Το ρωσσικό δάνειο για το κράτος αλλά η επαναβεβαίωση ότι θα ξελασπωθούν και οι τράπεζες, η εναντίωση σε σκληρό μνημόνιο αλλά η ετοιμότητα αποδοχής ενός “ήπιου” μνημονίου, η εναντίωση στην σκληρή λιτότητα αλλά η ετοιμότητα για περικοπές, περισυλλογή, κλιμακωτές μειώσεις μισθών κλπ εντάσσονται στο πλαίσιο αυτών των στόχων. Που είναι πιθανόν το ΑΚΕΛ να τους πετύχει. Και το σκληρό μνημόνιο να το καθυστερήσει υπογράφοντας ενδεχομένως κάτι συγκριτικά ήπιο και να μπλοκάρει ή έστω να περιορίσει και να εξουδετερώσει τις όποιες εσωτερικές αντιδράσεις.

Όμως μεσοπρόθεσμα τίποτε δεν θα είναι το ίδιο ούτε για την Κύπρο ούτε για το ίδιο το ΑΚΕΛ. Διότι το ήπιο μνημόνιο θα φέρει σύντομα ένα άλλο λιγότερο ήπιο μνημόνιο και μετά ένα άλλο καθόλου ήπιο και όπως το υφεσιακό σπιράλ θα εξελίσσεται με την κυπριακή οικονομία να συρρικνώνεται, την εργασία να υποτιμάται και το μικρό κεφάλαιο να απαξιώνεται μέσα σε μερικά χρόνια το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας θα επιστρέψει στα επίπεδα που ήταν πριν το “οικονομικό θαύμα”. Οι κοινωνικές ανισότητες θα αυξηθούν και άλλο ενώ σε πολιτικό επίπεδο η περιορισμένη ανεξαρτησία που απολαμβάνουν τώρα οι ε/κ θα μειωθεί δραστικά. Αυτά δεν μπορεί να μην αφήσουν το στίγμα τους και στο ΑΚΕΛ ιδιαίτερα μάλιστα με δεδομένη την θεωρητική και επικοινωνιακή του ανεπάρκεια που του επιτρέπει να παθαίνει ζημιά ακόμα και στα πιο ανώδυνα. Βέβαια σε ζητήματα εσωτερικής συνοχής ο μηχανισμός του ΑΚΕΛ είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός και στο πεδίο του κομματικού πατριωτισμού το ΑΚΕΛ έχει παράδοση πρωταθλητισμού οπόταν πιθανότατα να αποφευχθούν διασπάσεις. Αλλά το ΑΚΕΛ μετά το Μνημόνιο δεν θα έχει καν άλλοθι – ούτε ρητορικά, ούτε ιστορικά ούτε λόγω διεθνών σχέσεων καθώς θα έχει πλέον ολοκληρώσει την πορεία σοσιαλδημοκρατικοποίησης του και θα έχει σφραγίσει τον συμβιβασμό του με τον καπιταλισμό διεθνώς και την ε/κ αστική τάξη.

Βέβαια το ΑΚΕΛ από την ίδρυση του και παρά τον κεντρικό ρόλο της κομμουνιστικής προϊστορίας και ρητορικής του και παρά τον φιλοσοβιετισμό του δεν υπήρξε ποτέ του επαναστατικό ούτε και ιδιαίτερα ριζοσπαστικό σχήμα. Καλλιέργησε την κουλτούρα της κοινωνικής συναίνεσης, τον πολιτικό συμβιβασμό, τον πραγματιστικό υπολογισμό, τον ρεφορμισμό του ελάχιστου. Αυτά σε συνδυασμό με την θεωρητική υπανάπτυξη και την μικροαστικοποίηση των στελεχών του και την πιο έντονη συμμετοχή του ΑΚΕΛ στο αστικό κράτος τις τελευταίες δεκαετίες έφεραν την κυπριακή Αριστερά εδώ που βρίσκεται σήμερα. Η αναμενόμενη στήριξη δηλαδή του Μνημονίου και από το ΑΚΕΛ δεν είναι και τόσο κεραυνός εν αιθρία αν κοιτάξει κανείς λίγο πίσω στις ιστορικές ρίζες. Φυσικά η σταθερή πορεία του ΑΚΕΛ προς τα δεξιά δεν σημαίνει ότι μπορεί να συνεχίζεται απρόσκοπτη χωρίς ζημιά για το ίδιο. Γιατί αυτό που επιτρέπει στο ΑΚΕΛ να διατηρεί την δύναμη του και την επιρροή του είναι σε σημαντικό βαθμό το γεγονός ότι δεν υπάρχουν άλλες ουσιαστικές ή πραγματικές αριστερές επιλογές στην Κύπρο – ούτε κομμουνιστικό κόμμα, ούτε σοσιαλιστικό, ούτε πράσινο υπάρχει εδώ σήμερα. Όταν όμως η κρίση βαθύνει και η κοινωνική αναταραχή και οι κοινωνικές συγκρούσεις ενταθούν όπως δεν θα είναι εύκολο για την Δεξιά δεν θα είναι ούτε και για την Αριστερά να ελέγξει την αυξανόμενη απαξίωση ενός χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος που προσπαθεί να διαχειριστεί ένα καταρρέον καπιταλισμό.

Δέφτερη Ανάγνωση - Οικονομία

Τι μπορεί να κρύβουν οι σκληροί δίσκοι των ηλεκτρονικών υπολογιστών του Ορφανίδη

[Μερικές εκκρεμότητες του τέως Διοικητή]

Η πληροφορία ότι ο κ. Ορφανίδης είχε κατακρατήσει του σκληρούς δίσκους των υπηρεσιακών του υπολογιστών, είναι και αστεία, για το επίπεδο το οποίο αποκαλύπτει, αλλά ίσως να είναι και αποκαλυπτική για όσα μπορεί να κρύβει ένας σκληρός δίσκος - λ.χ. πληροφορίες και στοιχεία επικοινωνίας που να θέλει κάποιος ή κάποιοι να εξαφανίσουν.

Διότι το να καταφεύγει ένας τέως Διοικητής της Κεντρικής σε κάποιας μορφής υφαρπαγή δημόσιας περιούσιας, είναι παράδοξο. Τί θα μπορούσε, λοιπόν, να θέλει να αποφύγει και αποκρύψει;

Αρκετά, αν κρίνει κάποιος από τα όσα έχουν διαρρεύσει πρόσφατα, αλλά και τους προηγούμενους μήνες. Και προφανώς, όπως λένε πολλοί, αυτά μπορεί να είναι μόνο η επιφάνεια.

Αρχικά υπάρχουν τα τρία πρόσφατα σκάνδαλα:

1. Uniastrum. Η εξαγορά της ρωσικής τράπεζας το 2009 έγινε, παρά τις εκκλήσεις του υπουργού οικονομικών, Χ. Σταυράκη και παρά το ότι εξόφθαλμα η άμεση εξαγορά δεν εξυπηρετούσε τα κυπριακά συμφέροντα. Το ότι αποκαλύφθηκε τώρα, ότι η λειτουργία της ρωσικής τράπεζας χαρακτηριζόταν από διαπλοκή και ύποπτα δάνεια που στοίχισαν στην τράπεζα Κύπρου, δείχνει ότι μάλλον υπήρχαν και αλλά συμφέροντα στην επείγουσα έγκριση. Προφανώς, θα ήταν καλά να μην έμενε τεκμήριο σε κάποιο σκληρό δίσκο.

2. Η υπόθεση της αγοράς των ελληνικών ομολόγων είναι ακόμα πιο κραυγαλέα για την πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του τέως διοικητή της κεντρικής: φαίνεται να επιβεβαιώνονται, πλήρως, οι καταγγελίες του ΠΑΣΕΧΑ ότι μετά από την δήλωση της τράπεζας, το Δεκέμβριο του 2009 ότι είχε μειώσει την έκθεση της σε ελληνικά ομόλογα, κάποιοι - οι καταγγελίες λένε οι κκ. Ηλιάδης και Καρυδάς - αγόρασαν μαζικά ομόλογα αξίας 2 δις μέχρι τον Απρίλιο. Το ότι υπήρχε και προμήθεια 5% για την εξαγορά, θέτει σαφώς ευρύτερα ζητήματα. Αλλά, τίθεται και τεράστιο θέμα για την αδράνεια του κ. Ορφανίδη. Άκουσε και αυτός, προφανώς, τη δήλωση της τράπεζας Κύπρου το Δεκέμβρη ότι ξεφορτώθηκε τον κύριο όγκο των ελληνικών ομολόγων. Παρακολουθούσε αδρανής την διαδικασία των μαζικών αγορών και μόλις τον Μάρτιο έστειλε μια γενική επιστολή σε όλες - όχι ειδικά στην τράπεζα Κύπρου - για τα ελληνικά ομόλογα. Και ενώ είχε στείλει την έστω καθυστερημένη και ασαφή επιστολή, δεν έκανε τίποτα για να εμποδίσει τη συνέχιση της αγοράς ομολόγων που συνεχίστηκε μέχρι τον Απρίλιο. Το ότι το συμβούλιο ειδοποιήθηκε μετά το γεγονός και το ότι ο ίδιος δεν ζήτησε κάποια έρευνα για το τί έγινε εκείνο το τετράμηνο είναι όντως ενδιαφέρον. Υπήρξε εξαπάτηση του κοινού. Αλλά ίσως για τον τέως, το θέμα της εξαπάτησης του κοινού ή των μικροεπενδυτών, να μην ήταν σημαντικό. Το γιατί είναι ενδιαφέρον. Όπως ενδιαφέρον θα είναι να τεκμηριωθεί, αν έκανε ο,τιδήποτε όταν έγιναν καταγγελίες.

3. Οι συγκρούσεις συμφερόντων του κ. Σαρρή. Όταν αποκαλύφθηκε ότι ο κ. Σαρρής ήταν μέλος των Συμβουλίων 8 εταιρειών, ανάμεσα τους και εταιρείες, οι οποίες είχαν δάνεια από τη Λαϊκή, ενώ είχε αναλάβει επικεφαλής της τράπεζας, ένα ιδιαίτερα επίμαχο σημείο ήταν ότι η εποπτική αρχή της κεντρικής τράπεζας έθεσε θέμα στον κ. Ορφανίδη, ο οποίος το άφησε να περάσει στέλνοντας μια τυπική επιστολή στην οποία δεν πήρε απάντηση – και δεν έκανε τίποτα για τους επόμενους μήνες. Προφανώς, σχόλια ή αλλά στοιχεία για το θέμα, θα ήταν ενδιαφέροντα.

Πέρα, όμως, από αυτά υπάρχουν και άλλες εκκρεμότητες:

1. Αξίζει λ.χ. να δημοσιοποιηθούν τα οποιαδήποτε στοιχεία για τη θέση του διοικητή στη διευκόλυνση των τραπεζών να πάρουν τα 2.3 δις από την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα το 2009 – και πως έδρασε (ή δεν έδρασε) όταν οι τράπεζες διέθεσαν αυτό το πόσο με απαγορευτικά υψηλό επιτόκιο στην κυπριακή αγορά – και έτσι διέθεσαν το απόθεμα στην ελληνική επέκταση σε δάνεια και ομόλογα. Γιατί δεν παρενέβη;

2. Επειδή είχε δημοσιοποιηθεί ότι ο ίδιος είχε ζητήσει να πουληθεί μέρος του χρυσού της κεντρικής για να αντιμετωπιστεί η κρίση, όταν ήταν πρόεδρος ο Τ. Παπαδόπουλος και μετά αρνήθηκε κάθε συζήτηση του θέματος, όταν εκλεγηκε ο Χριστόφιας, θα ήταν επίσης ενδιαφέρον να μάθει κάποιος το τί λένε τα αρχεία – αν έχει απομείνει κάτι.

Το κλίμα στην οικονομία

[ η συνέντευξη Σιαρλή και η ρωσική στήριξη στις Τράπεζες]

Στην συνέντευξή του, ο Σιαρλή φάνηκε να επιβεβαιώνει ότι οι πιέσεις, οι οποίες προέκυψαν στην αρχή του καλοκαιριού με τις τράπεζες να ζητούν βοήθεια από το κράτος και την υποβάθμιση από τους Fitch είχαν υποχωρήσει. Τότε, η κυβέρνηση βρέθηκε σε δύσκολη θέση, καθώς η ρουτίνα της ανανέωσης βραχυπρόθεσμων δανείων μετατράπηκε σε ανοικτό ζήτημα, αφού οι κυπριακές τράπεζες φαίνονται να έχουν ανάγκη τα κεφάλαια τους, ενώ δεν υπήρχε και δυσκολία στο εξωτερικό λόγω της νέας υποτροπής της κρίσης στην ευρωζώνη. Σε εκείνο το κλίμα, η συμμαχία των τοπικών νεοφιλελεύθερων με τους εργοδότες προσπάθησε, με πρώτο τον Πολίτη, να καλλιεργήσει ένα κλίμα υστερίας για στάση πληρωμών, ώστε να πιεστεί η κυβέρνηση να αποδεχτεί τους όρους της Τρόικας. Ο Σιαρλή επιβεβαίωσε ότι το ζήτημα της ανανέωσης των χρεογράφων είχε διευθετηθεί, ενώ έθεσε ως ρεαλιστικό στόχο των μέτρων που προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση τον περιορισμό του ελλείμματος στο 3.5% - κάτι το οποίο είναι μέσα στα ευρωπαϊκά πλαίσια. Υπενθυμίζεται ότι και εδώ υπήρχαν έντονες πιέσεις για μέτρα εναντίον των εργαζόμενων στο δημόσιο, με την δικαιολογία ότι έπρεπε να διατηρηθεί το έλλειμμα στο 2.5% - την στιγμή που στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ακόμα και στις χώρες με μνημόνιο, το έλλειμμα είναι πάνω από 4 -5%.

Το δεύτερο ενδιαφέρον δεδομένο της εβδομάδας, ήταν η ανάλυση του Φιλελευθέρου για την κατάσταση των καταθέσεων. Σύμφωνα με την ανάλυση, τους τελευταίους μήνες υπάρχει μια αύξηση της απόσυρσης καταθέσεων ή δανείων εκ μέρους Κυπρίων πολιτών – με αυτό το ρυθμό καταγράφεται για πρώτη φορά ανισορροπία με τις καταθέσεις. Η διάφορα, ωστόσο, αποσύρσεων-δανείων και καταθέσεων γεφυρώνεται από τη ροή ρωσικών καταθέσεων. Προφανώς, η ρωσική ροή στηρίζει, ήδη, την κυπριακή οικονομία, όπως και ο ανάλογος τουρισμός.

Άσ' τον τρελό στην τρέλα του

Στίχοι: Άκης Πάνου
Μουσική: Άκης Πάνου
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς
Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Κότσιρας

Άσ' τον τρελό στην τρέλα του
και μη τον συνεφέρεις
Τι κρύβει μέσα το μυαλό
ενός τρελού δεν ξέρεις

Μπορεί να βρει στην τρέλα του
αυτά που 'χει ποθήσει
και που δεν αξιώθηκε
να δει και ν' αποκτήσει

Βρε άσ' τον τρελό στην τρέλα του
άσ' τονε στο όνειρό του
Τον κόσμο αυτό σιχάθηκε
κι έφτιαξε ένα δικό του