Ξεκίνησε
η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων των
οργανισμών δημόσιας ωφέλειας στην
Κύπρο
Με
τις ψήφους ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ, Συλλούρη και Κουλία
υπέρ, το κυβερνητικό νομοσχέδιο που
ανοίγει τον
δρόμο για την πώληση των ημικρατικών
οργανισμών στις τηλεπικοινωνίες,
ηλεκτρισμό και λιμάνια εξασφάλισε την
πλειοψηφία στην
κυπριακή βουλή και έγινε πλέον από την
Τρίτη 4/3/2014 νόμος του κράτους. Το ΑΚΕΛ
δεν κατάφερε να σταματήσει την παράτυπη
διαδικασία (αφού το νομοσχέδιο είχε
απορριφθεί μόλις την προηγούμενη βδομάδα
και σύμφωνα με τους κανονισμούς της
βουλής δεν μπορούσε να επανέλθει στην
ολομέλεια άμεσα), η εισήγηση της ΕΔΕΚ
για μετοχοποίηση και διατήρηση του 51%
στο κράτος απορρίφθηκε ξανά και όλοι
οι βουλευτές του ΔΗΚΟ αυτή τη φορά
ψήφισαν το νομοσχέδιο παρά το ότι η
βασική τροπολογία που κατέθεσαν για
την κατοχύρωση των εργαζομένων απορρίφθηκε
ξανά.
Πρόκειται
για ένα νόμο -
πλαίσιο μέσα από τον οποίο ξεκινά η
διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων
της ΑΤΗΚ, της ΑΗΚ και της Αρχής Λιμένων
και ο οποίος προβλέπει τους όρους και
τις ρυθμίσεις σε θεσμικό, διοικητικό,
οργανωτικό και λειτουργικό επίπεδο,
καθώς και συγκεκριμένα χρονοδιαγραμμάτα
που θα οδηγήσουν μέσα στα επόμενα 4-5
χρόνια στην αποξένωση των οργανισμών
από το κυπριακό δημόσιο. Οι ιδιωτικοποιήσεις
των ημικρατικών οργανισμών ήταν πάγια
θέση του ΔΗΣΥ, ο οποίος είχε προσπαθήσει
ανεπιτυχώς να τις προωθήσει και την
προηγούμενη
φορά που κυβέρνησε στα τέλη της δεκαετίας
του 1990. Σήμερα εντός του μνημονιακού
πλαισίου το έργο του έγινε αρκετά πιο
εύκολο.
Το
ΑΚΕΛ τοποθετείται διαχρονικά ενάντια
σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης και έτσι
και τώρα αρνήθηκε να συζητήσει
λεπτομέρειες, καταψήφισε το νομοσχέδιο
και τήρησε αποχή σε όλες τις τροπολογίες
που προτάθηκαν. Βέβαια είναι αλήθεια
ότι με το μνημόνιο που διαπραγματεύτηκε
και στο οποίο κατέληξε η κυβέρνηση
Χριστόφια οι ιδιωτικοποιήσεις, αν και
δεν προβλέπονταν ρητά, καταγράφονταν
ως ενδεχόμενο σε συνάρτηση με την αύξηση
και την εκτίμηση περί βιωσιμότητας του
δημόσιου χρέους. Η ΕΔΕΚ και οι άλλοι δυο
βουλευτές που καταψήφισαν (Περδίκης
των Οικολόγων και Κουτσού της Συμμαχίας
Πολιτών) αντιτάχθηκαν
στην μορφή, το εύρος και την λογική του
νομοσχεδίου και όχι γενικά ενάντια στην
αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος
των οργανισμών δημόσιας ωφέλειας.
Η
πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι αυτή
του ΔΗΚΟ, ο ρόλος του οποίου υπήρξε
καθοριστικός τόσο στην απόρριψη την
περασμένη βδομάδα όσο και στην έγκριση
του νομοσχεδίου
αυτή τη βδομάδα. Το ΔΗΚΟ είναι το κόμμα
ενός πολιτικού χώρου διαχρονικά
ταυτισμένου με το κυπριακό μακαριακό
κράτος, το οποίο στελέχωσε, διαμόρφωσε
και κυβέρνησε για πολλές δεκαετίες.
Μια σημαντική μερίδα, που ίσως να είναι
και η πλειοψηφία, των υπαλλήλων των
ημικρατικών οργανισμών πρόσκεινται σε
αυτόν το χώρο, ενώ ο συνδικαλιστής ηγέτης
των εργαζομένων της ΑΤΗΚ είναι και
πρόεδρος
της επαρχιακής επιτροπής
του ΔΗΚΟ Λευκωσίας. Το ότι η νέα ηγεσία
του ΔΗΚΟ υπό τον νεοφιλελεύθερο Νικόλα
Παπαδόπουλο κατάφερε να οδηγήσει το
κόμμα στη μεταβολή της διαχρονικής
στάσης του στο ζήτημα της αποξένωσης
του δημόσιου πλούτου και μάλιστα
παραβιάζοντας τα συμφέροντα των μελών
και των ψηφοφόρων του στους ημικρατικούς
αναμένεται να έχει συνέπειες στο προσεχές
μέλλον.
Οι
εργαζόμενοι
στους
ημι-κρατικούς καθυστέρησαν
να καταλάβουν το παιχνίδι που παίχτηκε
και καθυστέρησαν να αντιδράσουν. Και
πρέπει
να λεχθεί ότι τα συνδικάτα
τους έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης
για
αυτό, τόσο τα τελευταία χρόνια
αλλά και σε σχέση με σημερινή
συγκυρία. Βέβαια,
έστω και αργά έδωσαν την μάχη με στάσεις
εργασίας, απεργίες και μαχητικές
διαδηλώσεις και μάλιστα σε πολύ αντίξοες
συνθήκες ενάντια σε μια ενορχηστρωμένη
επίθεση δυσφήμισης, απειλών, λάσπης και
απαξίωσης από το κυβερνητικό μπλοκ αλλά
και την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ.
Οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς
έχασαν όπως και η κοινωνία ολόκληρη μια
μεγάλη μάχη – ο αγώνας όμως θα συνεχιστεί.
Ήδη έχουν εξαγγείλει ότι θα προσφύγουν
στο Ανώτατο Δικαστήριο για να αμφισβητήσουν
τη συνταγματικότητα του νόμου.
δημοσιεύτηκε στην εβδομαδιαία ελληνική εφημερίδα Εποχή 8/3/2014
