Απεργία ΔΕΔΕ

14/1/2018

Η δημόσια δήλωση του Πρύτανη ότι το Πανεπιστήμιο Κύπρου «ήδη κάνει ρυθμίσεις για το διήμερο της απεργίας έτσι ώστε να μην επηρεαστεί κανένα μάθημα», είναι θεωρώ ένα από τα φαιδρότερα πράγματα που είπε – και κατά κοινή ομολογία είπε πολλά φαιδρά την τελευταία δεκαετία J. Βασικά ο τύπος μας είπε ότι θα φέρει απεργοσπάστες να κάνουν μάθημα στους φοιτητές. Το είπα και το ξαναλέω: το γεγονός ότι ένας τέτοιος άνθρωπος ηγείται των ακαδημαϊκών του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας λέει πολλά πράγματα και για τους ακαδημαϊκούς και για τη χώρα.

........

16/1/2018

Στο μεταπτυχιακό μάθημα Πολιτική Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου θα εξετάσουμε σε θεωρητικό επίπεδο το φαινόμενο της εξουσίας στη κοινωνία και τη νομιμοποίηση της, τις σχέσεις εξουσίας και τις συνέπειες τους, τις κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες, τις ιδεολογικές συγκρούσεις και τη κουλτούρα ως πεδίο αντιπαράθεσης. Στο δεύτερο εμπειρικό μέρος θα συζητήσουμε τα ζητήματα του έθνους – κράτους και της πολιτότητας, της παγκοσμιοποίησης, της κοινής γνώμης και των κοινωνικών κινημάτων. Να ευχηθώ στους φοιτητές καλό νέο εξάμηνο και να τα πούμε το απόγευμα όπου θα δώσω το περίγραμμα και την βιβλιογραφία. Το δεύτερο μάθημα την ερχόμενη Τρίτη δεν θα παραδοθεί λόγω της 48ωρης απεργίας. Αυτό το μάθημα που δεν θα γίνει από την έδρα μπορεί να είναι τελικά και η πιο χρήσιμη εκπαιδευτική εμπειρία για τους φοιτητές.

………….

25/1/2018

Ξέρουμε ότι μερικοί από εμάς, για αυτόν τον αγώνα, μπήκαμε σε μαύρη λίστα και ότι πιθανότατα θα είμαστε, προσεχώς αποκλεισμένοι από το (μ)Πανεπιστήμιο Κύπρου. Εν γνώσει μας όμως ρισκάραμε γενικότερα, τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια, τις όποιες «προοπτικές ακαδημαϊκής καριέρας» μας στη Μπανανία. Και εσείς όμως, πλέον ξέρετε ότι δεν κρατά για πάντα το σκύψιμο του κεφαλιού, και μάθατε, όπως και όλη η κοινωνία, ότι οι πλείστοι συνάδελφοι επιστήμονες χωρίς οργανικές θέσεις δεν δεχόμαστε να ζήσουμε σαν δούλοι και δεν θα ζήσουμε σαν δούλοι. 

:)

ΔΕΔΕ: Απεργιακά μέτρα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

	Λευκωσία, 11 Δεκεμβρίου 2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Απεργιακά μέτρα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου
Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση της ΔΕΔΕ αποφάσισε τη λήψη απεργιακών μέτρων στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ως απάντηση στην απροθυμία της Διοίκησης του Πανεπιστημίου να εφαρμόσει την συμφωνία που συνομολογήθηκε μεταξύ της συντεχνίας και των Πρυτανικών Αρχών τον περασμένο Ιούνιο. Τα μέλη της συντεχνίας εξουσιοδότησαν το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΔΕ να εξαγγείλει προσεχώς 48η στάση εργασίας σε περίπτωση που η Διοίκηση του Πανεπιστήμιου Κύπρου δεν προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων και στην συνέχιση του διαλόγου με καλή πίστη για τα υπόλοιπα εκκρεμούντα ζητήματα. Τα απεργιακά μέτρα στα οποία θα συμμετέχουν τόσο ερευνητές όσο και διδάσκοντες θα λάβουν χώρα με την αρχή του επόμενου εξαμήνου και θα επηρεάσουν δεκάδες ερευνητικά προγράμματα και δεκάδες προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα σε πολλά τμήματα του Πανεπιστημίου Κύπρου. Η ΔΕΔΕ είναι παγκύπρια συντεχνία που εκπροσωπεί τους ακαδημαϊκούς, κατόχους διδακτορικού, σε μη οργανικές θέσεις. Η ΔΕΔΕ αριθμεί πολλά μέλη στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, το οποίο καλύπτει μεγάλο μέρος των πάγιων αναγκών του με ωρομίσθιους και ορισμένου χρόνου συμβασιούχους διδακτορικούς ερευνητές και διδάσκοντες. Τα μέλη μας αυτά λαμβάνουν πολύ χαμηλούς μισθούς στη βάση διαδοχικών και διακεκομμένων συμβολαίων. Η απασχόληση τους γίνεται κάτω από ιδιαίτερα επισφαλείς όρους εργασίας, χωρίς θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα όπως άδεια μητρότητας και ιατροφαρμακευτική κάλυψη ή 13ο μισθό, και χωρίς ακαδημαϊκά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα εκπροσώπησης σε συλλογικά σώματα του πανεπιστημίου. Οι προσπάθειες της ΔΕΔΕ να μπει σε ένα δημοκρατικό διάλογο με τις Αρχές του Πανεπιστημίου δεν απόδωσε. Δυστυχώς, ενώ η ιδιότητα μας ως ακαδημαϊκοί θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και αναγνωρισμένη στη βάση της συμβολής μας στο ποιοτικό έργο που γίνεται τα τελευταία χρόνια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, κάτι τέτοιο δεν γίνεται στην πράξη. Απεναντίας, συναντήσαμε την στείρα άρνηση από πλευράς του Πανεπιστημίου να συζητήσει την ουσία των ζητημάτων, να κατανοήσει το ότι η επισφαλής εργασία αντιστρατεύεται και την ποιότητα της έρευνας και της διδασκαλίας και να πάρει μέτρα προς την κατεύθυνση μιας ορθολογικής οργάνωσης του ανθρώπινου του δυναμικού. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ένας Ειδικός Επιστήμονας Διδασκαλίας δεν πληρώνεται καθόλου για την έρευνα που κάνει, παρά το ότι συμβάλλει στη βελτίωση της θέσης του Πανεπιστημίου στις διεθνείς κατατάξεις, και λαμβάνει μόλις το ¼ του μισθού της πιο χαμηλής βαθμίδας ΔΕΠ (Λέκτορας) που έχει τον ίδιο φόρτο διδακτικής εργασίας. Επιπλέον, το Πανεπιστήμιο Κύπρου με αφορμή την οικονομική κρίση επέλεξε να στοχοποιήσει περαιτέρω αυτή την ομάδα χαμηλόμισθων ωρομίσθιων ακαδημαϊκών, παρόλο που τα εισοδήματα της βρίσκονταν στα όρια του διατάγματος του κατώτατου μισθού, αποκόπτοντας σχεδόν το 20% του ετήσιου μισθού της. Ακόμα θεσμοθέτησε κανονισμό στέρησης δικαιώματος διδασκαλίας μετά από 6 εξάμηνα ενάντια σε κάθε κριτήριο ποιότητας και κάθε λογική αξιοκρατίας. Μετά τις δυο διαδοχικές αποκοπές του 2013 και του 2015, ένας διδάσκοντας κάτοχος διδακτορικού που διδάσκει 4 μαθήματα (όσα και ένας ακαδημαϊκός σε οργανική θέση) λαμβάνει σε ετήσια βάση μεικτό μισθό μόλις €9.570. Παράλληλα το Πανεπιστήμιο Κύπρου επιχειρεί να καθιερώσει μεικτούς ετήσιους μισθούς μεταδιδακτορικών ερευνητών της τάξης των €20.000, ποσό που είναι 30% μικρότερο από αυτό προβλέπουν οιυφιστάμενοι κανονισμοί, καθώς και τα Ευρωπαϊκά πρότυπα και οδηγίες.     Η διαπραγμάτευση της ΔΕΔΕ με τις Πρυτανικές Αρχές του Πανεπιστημίου Κύπρου ξεκίνησε το 2016 και τον Ιούνη του 2017 είχαμε καταλήξει σε συμφωνία για 7 σημεία που θα εφαρμόζονταν άμεσα ενώ δεσμευτήκαμε να συνεχίσουμε την διαπραγμάτευση για τα υπόλοιπα ζητήματα. Τα βασικά από τα συμφωνηθέντα περιλαμβάνουν την άρση των αποκοπών στους διδάσκοντες, τον καθορισμό των €25.000 ως ελάχιστο ετήσιο μισθό για μεταδιδακτορικούς ερευνητές, την αύξηση των θέσεων Επισκεπτών ακαδημαϊκών (9 μηνιαίας σύμβασης) για την κάλυψη των πάγιων αναγκών διδασκαλίας αντί ωρομίσθιου προσωπικού, την προκήρυξη θέσεων Εργαστηριακών Επιστημόνων πενταετούς διάρκειας και τη στήριξη όλων των συμβασιούχων ακαδημαϊκών για συμμετοχή σε διεθνή συνέδρια. Παρά την πάροδο έξι μηνών από τη συμφωνία η Διοίκηση του Πανεπιστημίου Κύπρου δεν έχει προχωρήσει στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων και δεν μπαίνει καν σε διάλογο για τα υπόλοιπα εκκρεμούντα θέματα. Αντίθετα έχει προκηρύξει θέσεις με όρους που παραβιάζουν την συμφωνία μη αφήνοντας μας άλλη επιλογή από την λήψη απεργιακών μέτρων. Ενημερώνουμε την Διοίκηση του Πανεπιστήμιου Κύπρου ότι αυτά τα απεργιακά μέτρα είναι προειδοποιητικά και ότι η μη τήρηση των συμφωνηθέντων όπως και η άρνηση καλόπιστου διαλόγου για τα υπόλοιπα ζητήματα που εκκρεμούν θα οδηγήσουν από μέρους της Συντεχνίας μας σε κλιμάκωση των μέτρων. Οφείλουμε να τονίσουμε ότι το δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση προστατεύεται από το σύνταγμα και την κείμενη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου καλούμε τους συναδέλφους και συναδέλφισσες, μέλη και μη μέλη της ΔΕΔΕ, χωρίς φόβο για τυχόν συνέπειες στο εργασιακό τους καθεστώς να συμμετάσχουν στην απεργία που αφορά τα αυτονόητα δικαιώματα όλων μας. Ζητούμε από τους φοιτητές μας αλλά και από την κοινωνία ευρύτερα να κατανοήσουν ότι η διοίκηση του πανεπιστημίου είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την εργατική διαφορά και ότι σε αυτήν θα πρέπει να απευθυνθούν για να ζητήσουν εξηγήσεις. Εμείς, ως ακαδημαϊκοί που νοιαζόμαστε και για το μέλλον του ίδιου του πανεπιστημίου, οφείλουμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας για θέσεις εργασίας με μη επισφαλές καθεστώς εργοδότησης και αξιοπρεπείς συνθήκες απασχόλησης σε αυτό τον χώρο.
			Διοικητικό Συμβούλιο Συντεχνίας ΔΕΔΕ

Το δικαίωμα στην απεργία και η απόπειρα απονομιμοποίησης του

Στις 23/3/2016 ήμουν φιλοξενούμενος στην εκπομπή ΔΙΑΔΡΑΣΕΙΣ στο ραδιόφωνο του Άστρα


http://2draseis.blogspot.com.cy/2016/03/blog-post_23.html

εδώ το ηχητικό

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, μην έχεις πια την πείνα για καμάρι

Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν’ ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω, 
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό, 
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες, 
αγάλι αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ’ την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, 
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι, 
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε, 
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, 
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δε φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, 
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή, 
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Το μεγάλο μας τσίρκο, 1973

Οι νοσηλευτές που απεργούν μας δείχνουν τον δρόμο

Εντυπωσιακή η αποφασιστικότητα, η μαχητικότητα και η ψυχραιμία τους. Η ΠΑΣΥΝΟ λειτουργεί μέχρι στιγμής υποδειγματικά απέναντι σε μια θρασύτατη και ανάλγητη εξουσία. Αλληλεγγύη στους απεργούς - ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων. Το να τολμάς να διεκδικείς το αυτονόητο στις σημερινές συνθήκες είναι πράξη αξιοπρέπειας.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ

Οι προειδοποιητικές απεργίες έπρεπε να γίνουν το φθινόπωρο του 2011, οι παναπεργίες την άνοιξη του 2012 και η κλιμάκωση τους το φθινόπωρο του 2012 και την άνοιξη του 2013. Βέβαια είναι ιδιαίτερα γοητευτική η ένταση που προκύπτει από την βίαιη ματαίωση της ψευδαίσθησης. Από την άλλη είναι σίγουρα ενθαρρυντική η συμβολική ταξική και πολιτική αλληλεγγύη των τ/κ εργαζομένων. Όσο για τους δημοσιογράφους που δίνουν ρεσιτάλ δουλοπρέπειας στους εργοδότες τους προωθώντας το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και τους ψευτόμαγκες πολιτικάντηδες της κυβέρνησης και της βουλής, πρέπει να καταλάβουν ότι η όποια αυτονομία και εξουσία τούς επιτρέπουν τα αφεντικά τους ντόπια και τροικανά να διατηρούν, βασίζεται στην ανοχή και όχι στην στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και νομίζω θα δυσκολευτούν λίγο το επόμενο διάστημα. Να το πούμε και Αμερικάνικα όπως ο Abraham Lincoln “You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.”

Αλληλεγγύη στους απεργούς της ΑΗΚ και της ΑΤΗΚ, ραντεβού έξω από την βουλή (του πλούτου και του κεφαλαίου) την Πέμπτη.

Για την απεργία στο ELLINAS DIY

Δευτέρα 5 Αυγούστου

Δύσκολη μέρα σήμερα, όπως είχαμε υπολογίσει και χθές ο εργοδότης έχει αρχίσει μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας και τρομοκρατίας τις απολύσεις των μερικώς απασχολούντων κ ας έχουν πιάσει δουλειά  μερικές μολις βδομάδες πριν, αντικαθιστώντας τους με άλλους μερικώς απασχολούντων. Αξιοσημείωτο ειναι το γεγονός ότι ο εργοδότης έχει προχωρήσει σε ένταξη του στην ΟΕΒ η οποία θα τον αντιπροσοπεύσει σε τυχόν διάλογο με τους αντιπροσώπους των απεργών. Οπως έχουμε πει και προηγουμένως ο αγώνας αυτός είναι για όλους τους εργαζόμενους και η στήριξή τους είναι υποχρέωση. Οι απεργοί μέρα με την μέρα γίνονται πιο αποφασιστικοί, δυναμώνουν και δείχνουν τον δρόμο και σε άλλους!

Φίλες, Φίλοι

Επικοινωνούμε μαζί σας για να σας ευχαριστήσουμε για την μέχρι στιγμής στήριξη και να σας ζητήσουμε όπως συνεχίσετε να είστε μαζί μας σ αυτό τον αγώνα που κάνουμε για να υπερασπιστούμε το συνάδελφο μας από την άδικη απόλυση Η μάχη που δίνουμε πρέπει να έχει επιτυχία γιατί αυτή είναι μάχη ενάντια στην αυθαιρεσία του εργοδότη που δια της τρομοκρατίας θέλει να μας επιβάλει να εργαζόμαστε σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Η εργοδοσία αρνείται να προσέλθει σε διάλογο μαζί μας και θεώρει «ανάρμοστη συμπεριφορά» όταν κάποιος ζητά εξηγήσεις γιατί παραβιάζονται τα βασικά του εργατικά δικαιώματα. Σίγουρα οι καιροί είναι δύσκολοι, όμως χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί να σταθούμε ανάχωμα στις επιδιώξεις των εργοδοτών. Να μην επιτρέψουμε στο βωμό της οποιασδήποτε επανεκκίνησης της οικονομίας ως νέα Ιφιγένεια να γίνουν θυσία τα εργατικά μας δικαιώματα.

Οι απεργοί της ELLINAS D.I.Y

συνεχής ενημέρωση εδώ
http://agkarra.com

Ο νόμος και η τάξη επί τω έργω

Οι απεργοί οικοδόμοι αγωνίζονται για τα συλλογικά δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων μας.

Η ΕΡΑΣ χαιρετίζει τη συνεχιζόμενη απεργία των οικοδόμων

Η ΕΡΑΣ χαιρετίζει τη συνεχιζόμενη απεργία των οικοδόμων και εκφράζει τη στήριξή της στον αποφασιστικό τους αγώνα για την υπεράσπιση καθολικών εργασιακών δικαιωμάτων και των συλλογικών συμβάσεων. Ιδιαίτερα σημαντικό, είναι το γεγονός ότι οι προσπάθειες των εργολάβων, αλλά και εθνικιστικών κύκλων, να διασπάσουν τους οικοδόμους σε ντόπιους και ξένους, εργαζόμενους και άνεργους, έπεσαν στο κενό. Όπως στο κενό πέφτουν και τα κροκοδείλια δάκρυα των εργοδοτών και των υποστηρικτών τους στα ΜΜΕ που κόπτονται δήθεν για την ανεργία, όπως και οι αναφορές τους για δικαιώματα των απεργοσπαστών να εργαστούν. Οι απεργοί οικοδόμοι που περιφρουρούν με επιτυχία όλα τα μεγάλα εργοτάξια αγωνίζονται για τα συλλογικά δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων μας.

Η ΕΡΑΣ χαιρετίζει και τη μέχρι στιγμής στάση των τριών συνδικάτων που δεν υποκύπτουν στους εργοδοτικούς εκβιασμούς και δεν αποδέχονται να συνεχιστεί ο εμπαιγμός των εργολάβων ή να εξορκιστεί με ασαφή κείμενα δήθεν συμφωνίας, τα οποία η εργοδοτική πλευρά, όπως έχει αποδείξει πολλές φορές, δεν θα τηρήσει. Ο απεργιακός αυτός αγώνας στην οικοδομική βιομηχανία είναι ιδιαίτερα κρίσιμος για το μέλλον των εργασιακών σχέσεων και πρέπει οπωσδήποτε να κερδηθεί.

Η εργοδοσία, ιδιαίτερα τα τελευταία δυο χρόνια, έχει δείξει σε όλους και με τον πιο επίσημο τρόπο, ότι δεν είναι έτοιμη να σεβαστεί τίποτε. Εκμεταλλευόμενη την οικονομική κρίση και τις συνθήκες ψηλής ανεργίας και την παρουσία της τρόικας, επιχειρεί να ξηλώσει κομμάτι κομμάτι ολόκληρο το θεσμικό πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων που κτίστηκε με αγώνες και θυσίες του εργατικού κινήματος από τον καιρό της αποικιοκρατίας. Αφού κατάφερε με τη συμβολή της πολιτικής ελίτ να φορτώσει στους μισθωτούς του δημοσίου και στην κοινωνία γενικότερα τα σπασμένα της κρίσης των ιδιωτικών τραπεζών, τώρα στρέφει ξανά τα πυρά της ενάντια στο σύνολο των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα. Η ανακοίνωση της ΟΕΒ και του ΚΕΒΕ για συνολική μείωση του εργατικού κόστους όλων των επιχειρήσεων, παραβιάζοντας τις συλλογικές συμβάσεις ,αλλά και τη συμφωνία της περασμένης άνοιξης με τα συνδικάτα, δείχνει όχι μόνο την ασυδοσία της εργοδοσίας που εκφράζεται ούτως ή άλλως με τη σωρεία μονομερών αποκοπών σε μισθούς και ωφελήματα σε διάφορους κλάδους, αλλά και το σχεδιασμό του κεφαλαίου που κυριολεκτικά επιδιώκει να διαλύσει το εργατικό κίνημα και να στρέψει την κυπριακή κοινωνία πίσω στην δεκαετία του 1930.

Η ΕΡΑΣ θεωρεί ότι ο μόνος τρόπος να αποτραπεί η εργοδοτική αντεπίθεση σε αυτή την εποχή του μνημονίου λιτότητας και φτωχοποίησης, είναι η σύμπτυξη ενός ευρύτατου μετώπου κοινωνικής αντίστασης που θα συσπειρώσει το σύνολο των δυνάμεων της εργατικής τάξης και των υπολοίπων κοινωνικών στρωμάτων που υφίστανται την επίθεση του κεφαλαίου. Ενός μετώπου που οργανωμένα και αποφασιστικά θα ανακόψει τον κατήφορο στον οποίο οδηγούνται οι εργασιακές σχέσεις και οι συνθήκες ζωής γενικότερα. Η απεργία διαρκείας των οικοδόμων και η κλιμάκωση και επέκτασή της και σε άλλους κλάδους μπορεί να αποτελέσει ένα νέο ελπιδοφόρο ξεκίνημα για τους εργαζομένους και την κοινωνία ευρύτερα.

ΕΡΑΣ

3/2/2013 

Αλληλεγγύη στην απεργία των οικοδόμων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΕΟ

Στήριξη του αγώνα των οικοδόμων και του Απεργιακού Ταμείου

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο της ΠΕΟ σε σημερινή του συνεδρία επαναβεβαίωσε την πλήρη και αμέριστη συμπαράσταση όλων των Κλάδων της Ομοσπονδίας στον αγώνα των Οικοδόμων.

Τα ζητήματα που είναι στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης στην απεργία των Οικοδόμων είναι ζητήματα που αφορούν όλους τους εργαζόμενους σε όλους τους κλάδους του ιδιωτικού τομέα.

Το Ε.Σ. αποφάσισε να ξεκινήσει άμεσα εκστρατεία ενίσχυσης του Απεργιακού Ταμείου και διαβεβαίωσε τη Συντεχνία Οικοδόμων ότι θα υπάρξει όχι μόνο ηθική, αλλά και οικονομική στήριξη της απεργίας.

Η ΠΕΟ καλεί τους εργαζόμενους και την κυπριακή κοινωνία να συμπαρασταθούν στους απεργούς Οικοδόμους και να στηρίξουν οικονομικά το δίκαιο αγώνα που διεξάγουν.

Η χθεσινή ανακοίνωση της ΟΕΒ και η πρόθεση της να προχωρήσει μονομερώς και αυθαίρετα σε παραβίαση και παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων, βάζει λάδι στη φωτιά και οδηγεί τις εργασιακές σχέσεις σε ολομέτωπη όξυνση.

Το Συνδικαλιστικό Κίνημα από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης, συμπεριφέρεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Είναι όμως ολοφάνερο ότι οι εργοδότες θέλουν να χρησιμοποιήσουν την αγωνία και ανασφάλεια των εργαζομένων για να δημιουργήσουν τετελεσμένα οδηγώντας τις εργασιακές σχέσεις και τους θεσμούς πολλά χρόνια πίσω.

Η ΠΕΟ προκρίνει και επιλέγει τον δρόμο του διαλόγου, της διαπραγμάτευσης, στη βάση της προστασίας και του σεβασμού του Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων και έχει πλήρη επίγνωση της ανάγκης για κοινωνική συναίνεση και υπευθυνότητα.

Όμως, μια τέτοια προσέγγιση χρειάζεται αμοιβαιότητα και κοινά αποδεκτές ενέργειες.

Το Ε.Σ. εξουσιοδότησε το Εκτελεστικό Γραφείο της ΠΕΟ να διαβουλευτεί και με τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη λήψη μέτρων αποφασιστικής αντίδρασης

Η αυθαιρεσία και οι μονομερείς αποφάσεις καθώς και η λογική του αποφασίζουμε και διατάσσουμε δεν μας βρίσκει σύμφωνους αντίθετα θα μας βρει αντιμέτωπους.

30 Ιανουαρίου 2013

48 ΩΡΗ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ 22 – 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012

ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ

ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ ΓΙΑ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΦΤΗΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ

ΓΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΙΣ 22 ΚΑΙ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012

ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΑΣ ΓΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

Συνάδελφοι, την πρώτη μέρα της απεργίας, μέχρι τις 10.00 π.μ να βρισκόμαστε στους χώρους δουλειάς για να περιφρουρήσουμε την απεργία μας και στις 11.00 π.μ θα πραγματοποιηθούν απεργιακές συγκεντρώσεις ως εξής :

ΛΕΥΚΩΣΙΑ , Οίκημα ΠΕΟ

ΛΕΜΕΣΟΣ , Οίκημα ΣΕΚ

ΛΑΡΝΑΚΑ, Οίκημα ΣΕΚ

ΠΑΦΟΣ, Οίκημα ΠΕΟ

ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ, Οίκημα ΣΕΚ

ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ

Δεύτερη Ανάγνωση - Οικονομία

Το ελάχιστο μέγεθος των συντεχνιών

Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο που συζητείται στην επιτροπή εργασίας της βουλής αυξάνεται ο ελάχιστος αριθμός μελών για την εγγραφή συντεχνίας από 20 σε 100. Αυτή η σημαντική τροποποίηση σαφέστατα ευνοεί τις μεγάλες κλαδικές συντεχνίες και κατ' επέκταση τις ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες συντεχνιών στις οποίες υπάγονται και δυσκολεύει σημαντικά τις πιο μικρές επαγγελματικές συντεχνίες και τις ανεξάρτητες συντεχνίες σε επίπεδο επιχείρησης. Με αυτό το νόμο κάποιες συντεχνίες εντός δυο χρόνων από την ψήφιση του νόμου θα αναγκαστούν να συγχωνεφθούν ή να υπαχθούν σε άλλες μεγαλύτερες έτσι ώστε να διατηρήσουν την εγγραφή τους στον κατάλογο του εφόρου συντεχνιών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής επιτροπής εργασίας Ανδρέα Φακοντή, η προτίμηση των μεγάλων συντεχνιών γίνεται επειδή διαχρονικά έδειξαν “οι μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν λειτουργήσει μέχρι σήμερα με υπευθυνότητα και σωφροσύνη γι’ αυτό και η Κύπρος συγκαταλέγεται στις χώρες με τις λιγότερες χαμένες ώρες από απεργίες”. Οι δυο λόγοι που αναφέρονται για την αύξηση του ορίου μελών είναι να αποφεύγεται ή να δυσκολεύεται η δημιουργία εργοδοτικών “κίτρινων” συντεχνιών και η δημιουργία “ευκαιριακών” συντεχνιών που αντιπροσωπεύουν αποκλειστικά κάποια στενά επαγγελματικά συμφέροντα.

Παρά το ότι και οι δυο λόγοι που αναφέρονται είναι βάσιμοι δεν είναι βέβαιο ότι τα φαινόμενα των κίτρινων συντεχνιών και των συντεχνιών αποκλειστικών συμφερόντων μπορούν να αντιμετωπιστούν με αυτόν τον τρόπο. Ήδη υπάρχει επιφύλαξη και κατάθεση τροπολογίας από τον ΠΟΑΣ για κάποιες εξαιρέσεις ενώ σε σχέση με τα ζητήματα των εργοδοτικών συντεχνιών και των ειδικών επαγγελματικών συντεχνιών οι σημερινοί και αυριανοί συσχετισμοί δύναμης ενδέχεται να προκαλέσουν συνέπειες που θα καταργούν το πνεύμα αν όχι και το ίδιο το γράμμα του νόμου όπως γίνεται ήδη με μια σειρά από άλλους εργατικούς νόμους. Η πιο άμεση συνέπεια αυτής της τροποποίησης πιθανότατα θα είναι η απώθηση ή και η καθυστέρηση της εμφάνισης και θεσμοθέτησης καινούργιων συντεχνιών, ανεξάρτητων από τις υφιστάμενες ομοσπονδίες.

Η τροποποίηση αυτή συνοδεύει τις άλλες τροποποιήσεις που δημοσιοποιήθηκαν πριν ένα περίπου μήνα που αυξάνουν τις εξουσίες του εφόρου (απευθείας διάταγμα αναγνώρισης συντεχνιών όταν 50% είναι μέλη συντεχνιών και μετά από απλή πλειοψηφία σε μυστική ψηφοφορία που θεωρείται έγκυρη με την συμμετοχή του 40% του συνόλου) και που δίνουν το δικαίωμα στα συνδικάτα για προσφυγή στα δικαστήρια όταν παραβιάζονται οι συλλογικές συμβάσεις.

Περικοπών και λιτότητας συνέχεια και οι εργατικοί αγώνες προσεχώς

Μετά την προσωρινή αποτυχία των εκπροσώπων του κεφαλαίου να ξεκινήσουν την διαδικασία για την αύξηση της ηλικίας στην οποία θα παίρνουν οι εργαζόμενοι την σύνταξη τους, στράφηκαν ξανά στο στόχο της μείωσης των εισοδημάτων των εργαζομένων. Μετά τις περικοπές στους μισθωτούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ακολούθησαν οι περικοπές στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα – τώρα πέντε μήνες μετά ξεκινά ο νέος γύρος για περικοπές στους μισθωτούς του δημοσίου. Μετά την παρέλαση των διάφορων παραγόντων του κεφαλαίου στα ΜΜΕ που “εξηγούσαν” δήθεν τεχνοκρατικά και ουδέτερα την αναγκαιότητα να μειωθούν τα εισοδήματα, αφέθηκε να διαρρεύσει όταν οι 13οι μισθοί για το 2012 μπορεί και να μην δοθούν. Ο τραπεζίτης που ασκεί τα καθήκοντα του υπουργού οικονομικών δεν το διέψευσε – αλλά μετά από έντονες αντιδράσεις των συντεχνιών ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Ακολούθησε το γνωστό πλέον τροπάρι στον αστικό τύπο – ότι το Υπουργείο Οικονομικών ξέρει, θέλει και μπορεί (να σώσει την οικονομία) αλλά το ξεροκέφαλο Προεδρικό δεν το αφήνει. Το ενδιαφέρον όμως σε σχέση με τους μισθοφόρους του κεφαλαίου, που αποστολή τους είναι να προλειάνουν το έδαφος στην δημόσια σφαίρα μέσα από τις “αποκλειστικές τους πληροφορίες” και τις σοβαροφανείς τους αναλύσεις είναι η εμφανής τους πλέον ανησυχία καθώς η τραπεζική κρίση κορυφώνεται προσεχώς. Η τελευταία θεωρία που πλασάρεται από τις οικονομικές στήλες των αστικών εφημερίδων, ενδεικτική της αμηχανίας τους αν όχι του πανικού τους ενόψει και της αναζήτησης των ευθυνών για την κρίση, είναι ότι η αριστερά θέλει να επιδεινώσει την κρίση για να την εκμεταλλευτεί προεκλογικά. Η ΣΕΚ όμως στην τελευταία της ανακοίνωση αναφέρεται σε έκθεση της εργατικής τάξης στην “χρηματοπιστωτική κρίση που προκάλεσαν τα γεράκια του εύκολου πλουτισμού”...

Στο συσκευαστήριο πατατών στις Βρυσούλες ξεκίνησε την Δευτέρα επ' αόριστον απεργία των εργαζομένων των οποίων μειώθηκαν μονομερώς οι μισθοί κατά 22% ενώ σημειώθηκαν και μικρο-επεισόδια όταν φορτηγά επιχείρησαν να περάσουν μέσα από τις γραμμές των απεργών για να μεταφέρουν τις πατάτες σε άλλα ιδιωτικά συσκευαστήρια που εργοδοτούν κοινοτικούς εργάτες.

Τα συνδικάτα με αφορμή και την πρωτομαγιά επαναλαμβάνουν ότι δεν μπορεί να φορτώνεται το κόστος της οικονομικής κρίσης στους εργαζομένους που δεν ευθύνονται καθόλου για αυτήν και ότι θα αντιδράσουν σε επιβολή μονομερών μέτρων. ΠΕΟ και DEV-IS σε κοινή τους ανακοίνωση μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι το “κεφάλαιο και οι εκπρόσωποι του χρησιμοποιούν την κρίση ως πρόσχημα για να καταργήσουν δικαιώματα και κατακτήσεις που κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και πολύχρονους αγώνες” και τονίζουν την αναγκαιότητα της συνδικαλιστικής οργάνωσης ως αντίσταση στις αντεργατικές πολιτικές και την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Η ΣΕΚ τονίζει την ανάγκη προστασίας των μισθωτών νοικοκυριών και μεταξύ άλλων “προειδοποιεί ότι θα αντιδράσει δυναμικά με πανεργατικές κινητοποιήσεις” αν επιβληθούν νέες φορολογίες στους μισθωτούς και ότι δεν θα ανεχθεί “πολιτικές που φτωχοποιούν το λαό και περιθωριοποιούν τη νέα γενιά”.

Οι εργαζόμενοι στο δημαρχείο της βόρειας Λευκωσίας, που ανέστειλαν την απεργία την οποία διεξήγαγαν για σχεδόν ένα μήνα, παρέμειναν τελικά και πάλι απλήρωτοι. Η απεργία που στηρίζεται από το αριστερό συνδικάτο δημοτικών υπαλλήλων της BES ξεκίνησε στις αρχές του Απρίλη όταν οι εργαζόμενοι δεν πληρώθηκαν λόγω οικονομικών δυσκολιών του τ/κ δήμου και το πρόβλημα δεν έχει λυθεί μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα να επικρατεί αναβρασμός καθότι δεν έχουν λάβει τους δυο τελευταίους μισθούς τους.

Αυταρχισμού και απεργιών συνέχειας

Δεύτερη Ανάγνωση

Η κυριότερη εξέλιξη την βδομάδα που πέρασε στα ταξικά ζητήματα ήταν το νομοσχέδιο που ενέκρινε η βουλή την Πέμπτη με το οποίο περιορίζεται σημαντικά το δικαίωμα απεργίας των εργαζομένων στο σύνολο των "υπηρεσιών διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας" απαγορεύοντας και καθιστώντας "αξιόποινη πράξη" την άρνηση παροχής υπηρεσιών με την επίκληση του δικαιώματος απεργίας αν αυτές οδηγήσουν σε παραβίαση του ελάχιστου ορίου υπηρεσίας που ορίστηκε στο 75%. Επίσημα κυβέρνηση και βουλή αναφέρθηκαν σε Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις καθώς και στην νησιώτικη ιδιαιτερότητα της Κύπρου ενώ ανεπίσημα προηγουμένως είχαν επικαλεστεί ρητορικά και λόγους εθνικής ασφαλείας ίσως επειδή ο νόμος αυτός ενδέχεται να είναι αντισυνταγματικός. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας εξετάζουν ήδη το ενδεχόμενο νομικού αγώνα ενώ στην γενική συνέλευση τους αυτή τη βδομάδα θα συζητήσουν τα επόμενα τους βήματα. Φαίνεται ότι και μόνο η συνέχιση της αποχής τους από υπερωριακή απασχόληση θα συνεχίσει να είναι ενοχλητική και να αναδεικνύει τα χρόνια προβλήματα του κλάδου. Εκτενέστερη ενημέρωση και ανάλυση για το ζήτημα στο κείμενο "Για τον περιορισμό του δικαιώματος απεργίας των εργαζομένων στην πολιτική αεροπορία, το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο έγινε και τις συνέπειες του" εδώ
http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/03/blog-post_11.html

Η απεργία στο ιδιωτικό μονοπώλειο της κυπριακής τσιμεντοποιείας μπαίνει στη 10η μέρα με ορατή την πιθανότητα παράλυσης ολόκληρης της οικοδομικής βιομηχανίας αυτή τη βδομάδα. Σημειώνουμε ότι η ίδια η οικοδομική βιομηχανία στο σύνολο της παραμένει το βασικό πεδίο μάχης μεταξύ εργοδοσίας και συνδικάτων καθοριστικό όχι μόνο για τους όρους εργασίας του κλάδου αλλά και για το μέλλον της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων γενικότερα και κατ' επέκταση του ίδιου του συνδικαλισμού. Την περασμένη Πέμπτη οι εργαζόμενοι στην τσιμεντοποιεία πραγματοποίησαν και μαζική διαδήλωση έξω από τα γραφεία της εταιρείας με συμμετοχή και εργαζομένων στο έτοιμο σκυρόδεμα τους οποίους η εργοδοσία προσπάθησε σε στρέψει ενάντια στην απεργία. Η ΠΕΟ σε ανακοίνωση της καλεί την εταιρεία να εγκαταλείψει την αλαζονική της στάση και να αποδεχτεί την μεσολαβητική πρόταση του υπουργείου και αναφέρει ότι "στηρίζει με όλες της τις δυνάμεις τον αγώνα τον οποίον, αν συνεχιστεί, θα τον μετατρέψει σε υπόθεση όλης της εργατικής τάξης". Σε κοινή ανακοίνωση τους ΠΕΟ και ΣΕΚ αναφέρουν ότι οι εργαζόμενοι "είναι έτοιμοι να διακόψουν τα απεργιακά μέτρα, εφόσον η Εταιρεία δηλώσει ότι δεσμεύεται να εφαρμόσει την Συλλογική Σύμβαση και να σεβαστεί την συμφωνία κορυφής μεταξύ ΟΕΒ και Συντεχνιών, ΠΕΟ και ΣΕΚ". Σε αντίθετη περίπτωση αναφέρουν ο αγώνας "καθίσταται μακροχρόνιος". 

Απεργία πραγματοποιείται επίσης στην οικοδομική εταιρεία Τοφάρκο για τις μονομερείς αποκοπές της εργοδοσίας από τα Ταμεία Πρόνοιας των εργαζομένων ενώ σήμερα ξεκινά επ' αόριστον απεργία και στο σφαγείο Κοφίνου όπου οι εργαζόμενοι δεν έλαβαν ούτε τον 13ο ούτε τα δεδουλευμένα του τελευταίου 15μέρου.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι σε μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο λιανικό εμπόριο και όπου οι εργαζόμενοι δεν τολμούν καν να διανοηθούν οργάνωση τους σε συνδικάτα φοβούμενοι εργοδοτική αντίδραση, πόσον μάλλον να προβούν σε επώνυμες καταγγελίες, σημειώνονται α) μονομερείς δραματικές μειώσεις της εργοδοτικής συνεισφοράς σε Ταμεία Προνοίας, β) επέκταση και ποσοστιαία αύξηση του ποσοστού του μισθού που πληρώνεται σε κουπόνια για αγορά προιόντων αποκλειστικά από τις εταιρείες της εργοδοσίας γ) πίεση των εργαζομένων να αποδεκτούν τη μη καταβολή του 13ου για το 2012.

Ο αυταρχισμός προκαλεί απεργίες, η δαιμονοποίηση των απεργών κλίμα για ποινικοποίηση τους

Δεύτερη Ανάγνωση

Η ανένδοτη στάση της εργοδοσίας την τελευταία βδομάδα και η επιμονή της να επιβάλει ετσιθελικά τις θέσεις της προκάλεσε απεργίες σε δυο εστίες όπου τα ζητήματα παρέμεναν ανοιχτά εδώ και μήνες τώρα. Η πρώτη εστία είναι ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας, όπου το κράτος αφού λόγω της δικής του πολιτικής υποστελέχωσης του συγκεκριμένου τμήματος διόγκωσε την υπερωριακή απασχόληση επιχειρεί τώρα να μειώσει δραστικά την υπερωριακή αμοιβή των εργαζομένων. Ενώ υποτίθεται ότι διεξάγεται διάλογος το κράτος προσπαθεί να εξασφαλίσει εκ των προτέρων συμφωνία για το ελάχιστο όριο υπηρεσίας, ενώ το συνδικάτο των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (που έχει και την στήριξη του πανευρωπαικού συνδικάτου ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας) ζητά να συζητηθεί η ουσία του ζητήματος - δηλαδή συνολικά οι όροι απασχόλησης. Η ρητορική των δυο πλευρών παραμένει η ίδια - το κράτος επικαλείται την ανάγκη διάσωσης της οικονομίας μέσα από την μισθολογική λιτότητα και την υποχρέωση όλων να προσφέρουν [οι τράπεζες και ο πλούτος φυσικά όχι απλά εξαιρούνται αλλά επιδοτούνται μάλιστα καθότι δεν εντάσσονται στους "όλους" που είναι οι μισθωτοί] και το συνδικάτο επικαλείται την ανάγκη μη απώλειας των εσόδων από το κράτος από το υφιστάμενο τέλος υπερπτήσεων υπονοώντας εμμέσως ότι είναι οι αεροπορικές εταιρείες που κερδίζουν από την προτεινόμενη πολιτική του κράτους και όχι το δημόσιο. Η δεύτερη εστία είναι το τσιμεντοποιείο Βασιλικού όπου η εταιρεία συνεχίζει την αυθαιρεσία και την παραβίαση της συλλογικής σύμβασης παρά τις διαμαρτυρίες των συνδικάτων, την απραξία του κράτους και την προειδοποιητική απεργία στις αρχές του Φεβράρη. Ετσι οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα τους προχώρησαν από την Πέμπτη σε απεργία διαρκείας που αναμένεται αν συνεχιστεί να επηρεάσει τουλάχιστον και όλα τα μεγάλα έργα στην οικοδομική βιομηχανία λόγω της πιθανής έλλειψης τσιμέντου από την αγορά.
http://paratiritirioergasias.blogspot.com/2012/03/blog-post_1344.html

Η ανεργία συνεχίζει την ανοδική της πορεία και στην Ευρώπη και στην Κύπρο με την ΣΕΚ να ζητά μεταξύ άλλων περιορισμούς στην απασχόληση ξένων και κοινοτικών εργαζομένων, εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης και επέκταση του ανεργιακού επιδόματος στους 9 μήνες ενώ ζητά πολιτικές μείωση των επιτοκίων δανεισμού για να βοηθηθεί η ανάπτυξη.

Η ΠΕΟ καταδικάζει καταδικάζει έντονα την πρόταση του Α. Νεοφύτου εκ μέρους του ΔΗΣΥ για περιορισμό των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες που αποτελεί προσπάθεια  "για ποινικοποίηση και υπόσκαψη του αναφαίρετου και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος για απεργία". Η ΠΕΟ φαίνεται να κατανοεί ότι η λάσπη και η δαιμονοποίηση των εργαζομένων με αφορμή την απεργία των ελεγκτών δημιουργεί κλίμα που μπορεί εύκολα να τύχει εκμετάλλευσης και σημειώνει ότι "Όσο λανθασμένη μπορεί να θεωρούν κάποιοι ότι είναι η συμπεριφορά κάποιων ομάδων εργαζομένων, άλλο τόσο επικίνδυνη είναι η αλαζονική συμπεριφορά κάποιων πολιτικών δυνάμεων και εργοδοτικών συνδέσμων, οι οποίοι θεωρούν ότι η ευαισθησία για διατήρηση της εργασιακής ηρεμίας σε ευαίσθητους τομείς, στις σημερινές δύσκολες οικονομικές συνθήκες, είναι η ευκαιρία τους για να προωθήσουν τα απωθημένα τους ενάντια στα εργασιακά και Συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων." Βέβαια εδώ θα πρέπει να λεχτεί ότι στην δημόσια διαπόμπευση των απεργών δεν ήταν αμέτοχα και τα ΑΚΕΛικά μέσα ενημέρωσης...

Στον αστερισμό της απεργίας

απόσπασμα από το τελευταίο δελτίο εναλλακτικής ενημέρωσης "Δεύτερη Ανάγνωση" που βγαίνει σε εβδομαδιαία βάση

Στον αστερισμό της απεργίας

Αυτή την βδομάδα φαίνεται ότι ξεκαθαρίζει κάπως το σκηνικό στο ταξικό πεδίο. Η επίθεση των εργοδοτών άρχισε να αντιμετωπίζει έστω και καθυστερημένα αντίσταση από την συνδικαλιστική πλευρά. Θυμίζουμε ότι παρά τις σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ ΟΕΒ και ΠΕΟ-ΣΕΚ, κλαδικοί σύνδεσμοι εργοδοτών είχαν καλέσει τα μέλη τους να προχωρήσουν στα παγώματα ενώ η παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων γίνεται σήμερα σε συστηματική βάση. Έτσι ΠΕΟ και ΣΕΚ μη έχοντας άλλη επιλογή και αφού διαβλέπουν ότι διακυβεύεται πλέον όχι μόνο το βιοτικό επίπεδο των μελών τους αλλά και η συνέχιση της ύπαρξης των συλλογικών συμβάσεων και κατ' επέκταση του ίδιου του συνδικαλισμού προχωρούν σε απεργιακά μέτρα. Ήδη υπάρχουν εξαγγελθείσες 24ωρες προειδοποιητικές απεργίες στα λιμάνια Λεμεσού και Λάρνακας και σε όλες τις εταιρείες πετρελαιοειδών την 1 Φεβράρη και στις εταιρείες αναψυκτικών και στο γαλακτοκομείο Λανίτη στις 2 του Φεβράρη. Ακολουθεί η οικοδομική βιομηχανία με παγκύπρια 24ωρη απεργία ενώ εκκρεμούν ακόμα και τα ανοιχτά ζητήματα και στο τσιμεντοποιείο Βασιλικού αλλά και στην πολιτική αεροπορία και στο επιστημονικό προσωπικό της ΑΗΚ. Στις οικοδομές αίσθηση προκαλεί η συστηματική παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας από εργολάβους που εκτελούν έργα του δημοσίου αλλά και τα κρούσματα απλήρωτης εργασίας και απειλών που φαίνονται να εκτοξεύονται από "κοπέλια" της εργοδοσίας προς εργαζόμενους σε διάφορα εργοτάξια.

Στη βόρεια Κύπρο πάντως μετά από μια βδομάδα απεργιακών κινητοποιήσεων η κυβέρνηση Κουτσιούκ υποχώρησε από την θέση της για πώληση της τ/κ ηλεκτρικής υπηρεσίας σε Τούρκους επιχειρηματίες και συμβιβάστηκε με τα τ/κ συνδικάτα σε μια συμφωνία αυτονόμησης και αλλαγής στην οργανωτική δομή της υπηρεσίας αλλά την συνέχιση της ως δημόσιο οργανισμό. Η τουρκική κυβέρνηση φαίνεται να επικρίνει την κυβέρνηση Κουτσιούκ για την υποχώρηση της παρά το ότι η συμφωνία που έγινε  περιλαμβάνει και την φιλελευθεροποίηση της αγοράς τηλεπικοινωνιών την άλλη εστία των απεργιακών κινητοποίησεων οι οποίες όμως σταμάτησαν πριν την συνομολόγηση της συμφωνίας.

Εν τω μεταξύ είναι ξεκάθαρο ότι οι εργοδότες βλέπουν την οικονομική κρίση και το κλίμα φόβου που αυτή σπέρνει ως ευκαιρία για κατά μέτωπο επιθέσεις και αναδιάρθρωσης των εργασιακών συνθηκών προς όφελος τους. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και στη ξενοδοχειακή βιομηχανία όπου η κερδοφορία αυξήθηκε το 2011 με την σημαντική αύξηση του τουρισμού, οι εργοδότες επιχειρούν πάγωμα μισθών ΑΤΑ και τα συναφή εξαναγκάζοντας τα συνδικάτα να προειδοποιήσουν και εκεί με απεργίες προσεχώς. Σημειώνουμε επίσης την πλήρη στήριξη και της ΔΕΟΚ στα απεργιακά μέτρα που εξαγγέλλουν ΠΕΟ και ΣΕΚ, μέτρα που φαίνεται ότι θα κλιμακωθούν μετά και το επίσημο ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις ΟΕΒ συνδικάτων την περασμένη Πέμπτη. Ήδη έχουμε προειδοποιήσεις για απεργίες και από εργαζόμενους σε εταιρείες ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, μεταλλουργική βιομηχανία και εισαγωγές μηχανοκίνητων οχημάτων. Περισσότερη και συνεχής ενημέρωσης στο Παρατηρητήριο εργασίας και ταξικών σχέσεων. http://paratiritirioergasias.blogspot.com/

για να κοπεί η φόρα των εργοδοτών

...Η ΕΡΑΣ θεωρεί ότι το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να δείξει την δύναμη του και μέσα από μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, ενδεχομένως κλιμακούμενες να βάλει φρένο στην διάβρωση των εργασιακών σχέσεων και στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Αν δεν κοπεί η φόρα που πήρε η εργοδοσία η υποτίμηση της εργασίας όχι μόνο δεν θα σταματήσει αλλά θα επιταχυνθεί. Ας μην μας διαφεύγει το γεγονός ότι είμαστε εν μέσω μιας βαθιάς παγκόσμιας συστημικής κρίσης. Οι σημερινές συγκρούσεις δεν είναι μόνο οικονομικές αλλά και πολιτικές – και καθορίζουν όχι μόνο τις αυριανές συνθήκες αλλά και τους αυριανούς συσχετισμούς δυνάμεων. Και τα ζητήματα δεν αφορούν απλά τους μισθούς κάποιων εργαζομένων και την βιωσιμότητα κάποιων επιχειρήσεων αλλά συνολικά την εργασία και το κεφαλαίο και κατ' επέκταση το σύστημα το ίδιο όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου, επικαλούμενοι την κρίση θέτουν ζήτημα απορρύθμισης της αγοράς εργασίας – ας απαντήσουν και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων θέτοντας το ζήτημα της ρύθμισης της αγοράς κεφαλαίων και του κοινωνικού ελέγχου του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

http://erascy.blogspot.com/2012/01/blog-post_26.html

Σημειώσεις 10 – 19/1/2012

Η στάση του ΑΚΕΛιστή στο ταξικό ζήτημα την εποχή μας

(απόσπασμα από προσχέδιο κείμενο που βρίσκεται προς συζήτηση εσωκομματικά – η διαρροή [για τους περίεργους αναγνώστες] έγινεν που έναν υδραυλικό που επήεν να σάσει μια σωλήνα στον τοίχο της αίθουσας της Κεντρικής Επιτροπής μέσα στες γιορτές που ήταν λλίον πιο χαλαρά τα πράματα...)

Κεφάλαιο: Eθνική οικονομία

Υπο-κεφάλαιο: Κοινωνική αναταραχή

Ενότητα: Εργατικές διαφορές

Υπο-ενότητα: Κριτήρια στήριξης μιας απεργίας

Να την εγκρίνει το κόμμα.

Να γίνεται υπό την καθοδήγηση της ΠΕΟ ή έστω με ουσιαστική της συμμετοχή.

Οι απεργοί να μην ψηφίζουν δεξιά κόμματα, ή έστω να τοποθετούνται ανοιχτά και δημόσια ενάντια στην Δεξιά που φέρει έτσι και αλλιώς την μεγαλύτερη ευθύνη. Στο κάτω κάτω αν θέλουν φιλο-λαϊκές πολιτικές οι εργαζόμενοι ας ψηφίσουν ΑΚΕΛ για να αποκτήσει την πλειοψηφία στη βουλή.

Οι εργαζόμενοι που απεργούν να μην εργάζονται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα καθότι πέραν από το ότι είμαστε κυβέρνηση αυτοί είναι ως γνωστόν δεξιοί, μόνιμοι και βολεμένοι.

Οι εργαζόμενοι που απεργούν να μην παίρνουν μισθούς πάνω από 1500 ευρώ γιατί τότε είναι προνομιούχοι, golden boys, καλά την έχουν κλπ.

Αν έστω και κάποιοι από αυτούς που απεργούν είναι υψηλόμισθοι είτε λόγω δεκαετιών στο επάγγελμα, είτε λόγω καθηκόντων είτε λόγω υπερωριών με ακαθάριστες απολαβές πάνω των 3000 ευρώ τότε πρόκειται για κατάφορη πρόκληση της δημοσίας αιδούς, και όχι μόνο δεν διανοούμαστε καν να στηρίξουμε την απεργία αλλά συμμετέχουμε μαζί με τον αστικό τύπο στην δαιμονοποίηση των απεργών επειδή ανέχονται να έχουν στις τάξεις τους τέτοιους πλούσιους, σαν δεν ντρέπονται οι παλιοκαπιταλιστές, άλλοι εργαζόμενοι παίρνουν 1000 ευρώ και 500 ευρώ, άλλοι είναι άνεργοι, σε άλλες χώρες πεινούν κλπ κλπ.

Να μην πλήττεται από την απεργία το κοινό, η κοινωνία, η καημένη η χώρα, ο δύσμοιρος λαός μας, η μαρτυρική μας Κύπρος, όμορφη και παράξενη πατρίδα, αχ Τζιερύνεια μάνα μου κλπ.

Να έχουν εξαντληθεί προηγουμένως όλα τα περιθώρια του κοινωνικού διαλόγου και να τηρείται το γράμμα και το πνεύμα του Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων εκτός σε συνθήκες κρίσης, έκτακτης ανάγκης όπου απειλείται η Κύπρος με υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης, ένταξη στον Μηχανισμό Στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Να ακολουθούνται όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες πριν κατά και μετά την κήρυξη της απεργίας ανεξάρτητα από την στάση της εργοδοτικής πλευράς – εμείς οι εργαζόμενοι πρέπει να δίνουμε πάντα το καλό παράδειγμα και να είμαστε οι νούσιμοι.

Να μην περιλαμβάνει ακρότητες όπως πχ άρνηση υπακοής σε κυβερνητικές προτροπές για αναστολή των μέτρων κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Να μην παραλύει η λειτουργία του κράτους. Να μην ξεχνάμε ότι είμαστε και υπό κατοχή.

Να μην πλήττεται η οικονομία μας σε αυτή την δύσκολη εποχή της οικονομικής κρίσης γιατί οι πρώτοι που ζημιώνουν όταν πλήττεται η οικονομία είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.

Δεν έχει σημασία αν οι απεργοί κινητοποιούνται απλά για τα οικονομικά τους συμφέροντα ή αν κινητοποιούνται για άλλους λόγους ή και για άλλους λόγους – πολιτικούς, εθνικιστικούς, ιδεολογικούς. Δεν έχει σημασία αν οι απεργοί διεκδικούν μισθολογικές αυξήσεις ή προσπαθούν να εμποδίζουν μειώσεις στους μισθούς τους. Ούτε έχει σημασία αν αναφέρονται ή όχι και σε άλλους κλάδους εργαζομένων που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Αν κάποιο από τα πιο πάνω δεν ισχύει τότε δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να στηρίξουμε την “εργατική” κινητοποίηση. Απεργίες που δεν πληρούν τα πιο πάνω κριτήρια μπορεί να είναι ένα ή και περισσότερα από τα πιο κάτω:

α) προβοκατόρικες και διασπαστικές

β) συντεχνιακές και όχι συνδικαλιστικές

γ) αντι-συνδικαλιστικές, ψευδο-ταξικές και οπισθοδρομικές

δ) καπιταλιστικές και όχι εργατικές

ε) συγχυσμένες ή/και επικίνδυνες

ζ) εγωιστικές και δυναμιτίζουν την ταξική ενότητα

η) υποκινούνται από ή έστω βοηθούν την Δεξιά και την ΟΕΒ άσχετα από την φαινομενική τους δημόσια σύγκρουση κλπ

Καλές απεργίες

καθότι στες σημερινές συνθήκες φαίνεται να εν προϋπόθεση για να υπάρξει καλή χρονιά τζιαι καλές χρονιές...
αρχή με τα λεωφορεία αύριο, όπου εκόψαν τον 12ο μισθό των εργαζομένων

να βάλω το προχτεσινό μου κείμενο που εφκήκεν στην σελίδα της ΕΡΑΣ

........................................

Η επίθεση του κεφαλαίου στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα εντείνεται

και αν δεν υπάρξει άμεση και αποφασιστική αντίσταση στη βάση της ταξικής και συνδικαλιστικής ενότητας και αλληλεγγύης, ενδέχεται να κορυφωθεί μέσα στο 2012 σπρώχνοντας τις εργασιακές σχέσεις στην Κύπρο πολλές δεκαετίες πίσω.

Ήταν βέβαια ξεκάθαρο ότι η επιθετική διάταξη των εργοδοτών ήδη από το καλοκαίρι είχε στο στόχαστρο της το σύνολο της μισθωτής εργασίας έστω και αν η ρητορική εστίαση για λόγους τακτικής επικεντρώθηκε στον δημόσιο τομέα. Οι προειδοποιήσεις και οι σωστές επισημάνσεις διαφόρων αριστερών κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου πνίγηκαν μέσα στο συντονισμένο επικοινωνιακό βομβαρδισμό από το κεφάλαιο και τους εκπρόσωπους του στη βουλή και στη δημόσια σφαίρα που κατάφερε να στρέψει μερίδα ιδιωτικών υπαλλήλων ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους και άλλη μεγαλύτερη μερίδα εργαζομένων στην ψευδαίσθηση ότι δεν τους αφορούσαν τα μέτρα λιτότητας. Τα συνδικάτα και η Αριστερά, παρά τη σχεδόν φασίζουσα επίθεση των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων, ούτε έλαβαν τα μέτρα τους έγκαιρα ούτε προετοιμάστηκαν επαρκώς για να στήσουν αποτελεσματικές γραμμές άμυνας όπως φάνηκε και τον Δεκέμβρη.

Η ΕΡΑΣ, που ήδη σημείωνε στις 11 του Δεκέμβρη ότι η επίθεση ενάντια στα λαϊκά στρώματα θα συνεχιστεί και ότι απαιτείται συσπείρωση των εργαζομένων, επιβεβαιώνεται μόλις 3 βδομάδες μετά, με τα αυξημένα κρούσματα άρνησης καταβολής 13ων μισθών από πληθώρα εργοδοτών, με την επίσημη δήλωση από πλευράς ΟΕΒ ότι συλλογικές συμβάσεις που προνοούν αυξήσεις θα πρέπει να τύχουν επαναδιαπραγμάτευσης, με την ΑΤΑ να θεωρείται ήδη ότι βρίσκεται σε διαδικασία κατάργησης, με τις συλλογικές συμβάσεις να παραβιάζονται πιο συστηματικά, με μισθολογικά και μη μισθολογικά κεκτημένα ωφελήματα εργαζομένων να καταργούνται. Μετά το πάγωμα των μισθών και όλων των τραπεζικών υπαλλήλων που ακολούθησε μόλις 2 βδομάδες μετά το πάγωμα των μισθών όλων των δημοσίων υπαλλήλων ακόμα και οι πιο αφελείς θα πρέπει να εμπέδωσαν τώρα την άμεση διασύνδεση δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και τα κοινά συμφέροντα όλων των μισθωτών απέναντι στη λυσσαλέα επιδρομή του κεφαλαίου.

Η εργατική αντίσταση ήταν, είναι και θα παραμείνει βέβαια μονόδρομος για την ανακοπή της σοβαρής κοινωνικής οπισθοδρόμησης που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Οι λόγοι της διαφαινόμενης αδυναμίας συγκρότησης ενός αγωνιστικού εργατικού μετώπου όμως, δεν βρίσκονται μόνο στη διστακτικότητα των συνδικαλιστικών ηγεσιών, που δηλώνουν με κάθε ευκαιρία την υπό προϋποθέσεις ετοιμότητά τους για νέες υποχωρήσεις. Βρίσκονται κυρίως στο φόβο που έσπειρε η οικονομική κρίση και η εργοδοτική τρομοκρατία στους εργασιακούς χώρους, στην απειλή των απολύσεων και της ανεργίας, στην αδυναμία αποπληρωμής των προσωπικών δανείων, στον τρόμο της Ελλαδοποίησης. Αλλά ο φόβος αυτός των εργαζομένων ερμηνεύεται από την εργοδοσία ως πρόσφορο έδαφος για νέες επιθέσεις στα πλαίσια πια μιας κούρσας προς στον πάτο.

Οι συνθήκες σήμερα όμως είναι τέτοιες που απειλούνται όχι μόνο τα κεκτημένα του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά η ίδια η ύπαρξη του συνδικαλισμού. Διακυβεύεται πλέον όχι απλώς το πλαίσιο δράσης του εργατικού κινήματος, αλλά η ίδια η συνέχιση του ως τέτοιο και η αποτροπή της αποσύνθεσής του σε αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες συμφερόντων που θα αλληλοσπαράζονται σε κανιβαλιστικούς ανταγωνισμούς την ώρα που ο πλούτος θα συνεχίζει να συσσωρεύεται. Το εργατικό κίνημα χρειάζεται να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και αγωνιστική διάθεση, ενότητα δράσης και ταξικού αγώνα, όχι μόνο για να προστατέψει το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας για τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες αλλά δυνητικά ακόμα και την επιβίωση μερίδας εργαζομένων και την ίδια την υπόσταση του.

Γρηγόρης Ιωάννου

Για να μην ξεχνιόμαστε χρονιάρες μέρες

καθώς η υποτίμηση της εργασίας των εργαζομένων στην Ελλάδα φτάνει πλέον σε επίπεδα εξαθλίωσης με υπαρκτές πλέον και συνθήκες λιμού για μερίδα του πληθυσμού της χώρας, 
με την τεράστια αύξηση στους άνεργους και στους άστεγους και ιστορίες εγκατάλειψης παιδιών από γονείς που δεν μπορούν πλέον να τα ταίσουν,

διεξάγονται ταυτόχρονα και ταξικοί αγώνες με πείσμα και αποφασιστικότητα για να ανακοπεί η εξάπλωση του εργασιακού μεσαίωνα και της γενικευμένης μιζέριας
αγώνες που προτάσσουν την αλληλεγγύη ενάντια στον καννιβαλισμό







Όλη μέρα στα λιμάνια και στα ναυπηγεία
στου θανάτου τα καζάνια στα μηχανουργεία

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη
με τα κομμάτια μας δένει τ' ατσάλι

Στο πετσί μας η μουντζούρα που δε λέει να φύγει
η ζωή βαρειά σκοτούρα κι η χαρά μας λίγη

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη
με τα κομμάτια μας δένει τ' ατσάλι

Όσο κι όσο τ' αγοράζουν το φτωχό κορμί μας
και περίσσια κέρδη βγάζουν απ' τη δύναμή μας

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη
με τα κομμάτια μας δένει τ' ατσάλι

Δίσκος: Τα τραγούδια μας (1976)
Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Κουίζ

Ποιος εν το μιαλλύττερο τσιράκι των εργοδοτών στη δημόσια σφαίρα;

1. τζείνος που ξιτιμάζει συνέχεια τους μισθωτούς του δημοσίου ως παράσιτα
2. τζείνος που υποστηρίζει να επιβληθούν περιορισμοί στο δικαίωμα της απεργίας ακόμα τζιαι επιστράτευση των εργαζομένων
3. τζείνος που νομίζει ότι η αδικία προωθείται που τα συνδικάτα, όι που τους εκπροσώπους του κεφαλαίου
4. τζείνος που αντιπαραβάλλει τους απεργούς με την κοινωνία τζιαι στηρίζει ανοιχτά τους απεργοσπάστες
5. τζείνος που λαλεί  ότι η πάλη των τάξεων είναι εσωτερικό ζήτημα της μισθωτής εργασίας – των υπαλλήλων του δημοσίου τζιαι του ιδιωτικού τομέα
6. τζείνος που λαλεί ότι η πάλη των τάξεων είναι μεταξύ εργαζόμενων τζιαι ανέργων
7. τζείνος που θεωρεί ότι η φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου είναι άδικη γιατί ποινικοποιεί την επιχειρηματικότητα τζιαι την αποταμίευση τζιαι θα οδηγήσει στην καταστροφή της χώρας