Ο Ναπολιτάνος

Μελαχρινέ Ναπολιτάνε
ο πόλεμος είναι φριχτός
εσύ μαχαίρωσες τον Πάνο
μετά σε σκότωσε κι αυτός

Τώρα κοιμάστε αγκαλιασμένοι
όπως το θέλησε ο Θεός
να `ναι οι λαοί αδελφωμένοι
Μαύροι, λευκοί, ένας λαός

Εσύ στη Νάπολη μπαρμπέρης
κι αυτός ψαράς στο Αιτωλικό
να μάθεις δε θα καταφέρεις
πώς φτάσατε στο φονικό

Πυθαγόρας
Κατσαρός - Μαρινέλλα, 1973

Κάλπικε ντουνιά

Τέλι τέλι τέλι,
κάλπικε ντουνιά
σ’ έμαθα εντέλει
δε με ρίχνεις πια.
Σ’ έμαθα εντέλει
δε με ρίχνεις πια,
χείλια έχεις μέλι
κι άδικη καρδιά.

Φέρτε μου ένα σέρτικο τσιγάρο
να φουμάρω, στο χάρο να δώσω ρουφηξιά.
Φέρτε μου κρασί για να ξεχάσω
πως μου βάλαν κι οι φίλοι μου καρφιά.

Τέλι τέλι τέλι,
κάλπικε ντουνιά
μ’ έκανες κουρέλι,
δε σ’ αντέχω πια.
Μ’ έκανες κουρέλι,
δε σ’ αντέχω πια.
Τούτη η γη σου θέλει
σπίρτο και φωτιά!

Πυθαγόρας, Μάνος Λοίζος,
Χάρις Αλεξίου, 1979