Η δέφτερη ανάγνωση έχει τώρα την ιστοσελίδα της

Δέφτερη Ανάγνωση
Εναλλακτική Πληροφόρηση
Online εβδομαδιαίο Κυπριακό Περιοδικό

http://www.defterianaynosi.com/

Η Δέφτερη Ανάγνωση είναι προϊόν συλλογικής εργασίας: συντάσσεται από μια ομάδα και εκφράζει ένα χώρο ευρύτερου προβληματισμού για τον Δημόσιο Λόγο.
Οι βασικοί άξονες αυτού του προβληματισμού είναι:

1. Η Δημόσια Σφαίρα, η χειραγώγηση και ο ανισομερής δημόσιος διάλογος

Διαπιστώνεται ότι τα υφιστάμενα ΜΜΕ λειτουργούν μέσα παό τη χειραγώγηση, την επιλεκτική λογοκρισία και τις επικοινωνικαές επιθέσεις/ υστερίες με στόχο την «κατασκευή της κοινής γνώμης» παρά στη παροχή πληροφόρησης και ίσων ευκαιριών για δημόσιο διάλογο εξυπηρετώντας αυτονόητα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.. Το Δελτίο Εναλλακτικής Πληροφόρησης στοχεύει να λειτουργήσει ως μηχανισμός αντίστασης στην λογοκρισία και ως μια προσπάθεια ενίσχυσης της ισομερούς δημόσιας συζήτησης, ώστε να εκδημοκρατικοποιηθει ο διάλογος καιη λογική των «ίσων αποστάσεων» διασαφηνίσει τον τρόπο με τον οποίο είναι δομημένος ο δημόσιος διάλογος και όχι να νομιμοποιείται η υπάρχουσα δομή χειραγώγησης.

2. Η Εναλλακτική οπτική και η αποκωδικοποίηση του θεάματος

Το Δελτίο προσδιορίζεται ως «εναλλακτικό» με την ιστορική έννοια του όρου. Προσδιορίζει, δηλαδή, τις αρχές, οι οποίες λειτουργούν ως εστίες έμφασης για την επιλογή και τον σχολιασμό της επικαιρότητας: εστιάζει σε θέματα τα οποία σχετίζονται με προσπάθειες διεύρυνσης του «χώρου της ελευθερίας» και την υπονόμευση ή αντικατάσταση δομών και συστημάτων, τα οποία στηρίζονται στην ιεραρχία και την εξουσία όπως ο καπιταλισμός, η πατριαρχία, ο ρατσισμός, οι αποικιακές επεμβάσεις, η οικολογική καταστροφή κλπ. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιμονή σε ορθολογικό φιλτράρισμα και συνειδητή καχυποψία απέναντι στο θέαμα των ΜΜΕ, είναι απελευθερωτική επειδή σκοπεύει να εμπλέξει το «δέκτη» σε ένα ενεργητικό ρόλο αμφισβήτησης του λόγου, τον οποίο προσπαθεί να επιβάλει το Θέαμα. Ο στόχος δεν είναι μόνο η εναλλακτική πληροφόρηση, αλλά και αποκωδικοποίηση του κόσμου της εξουσίας πίσω από το Θέαμα.

3. Οι εν δυνάμει προοπτικές/δυναμικές

Ως εγχείρημα, το Δελτίο δεν έχει ως στόχο μόνο την καταγραφή και ανάλυση τάσεων. Στοχεύει, επίσης, στην ανάδειξη ριζοσπαστικών δυναμικών σε διάφορους χώρους - πολιτικούς, πολιτισμικούς, οικονομικούς, οικολογικούς- οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν στην κοινωνική μεταμόρφωση.

4. Το Τοπικό και το Παγκόσμιο

Το Δελτίο θεωρεί την ανάλυση των διεθνών δυναμικών, στην περιοχή και το παγκόσμιο σύστημα, ως το ευρύτερο πλαίσιο, μέσα στο οποίο διαδραματίζονται και οι τοπικές εξελίξεις.

 

Στης γοργόνας το φτερό

Άλκης Αλκαίος, Θάνος Μικρούτσικος

Ώρες αργόσυρτες σα φορτωμένα κάρα,
απ’ τα ηχεία ψιχαλίζει μια κιθάρα.
Φύτρωσαν κάκτοι και λωτοί στην κορδιλιέρα,
κι εσύ κλειστός σε μια καμπίνα φεύγεις πέρα.

Οι έρωτες σου καρυδότσουφλα στο κύμα,
μα στον ασύρματο καιρό δεν πέφτει σύρμα.
Ο τόπος σου σ’ ακολουθεί όπου κι αν πας,
σ’ ένα παιχνίδι για χαμένους ξενυχτάς.

Άστρο του Ωρίωνα, φεγγάρι του Τοξότη,
είπαν μια άγνωστη φωτιά σ’ έχει δεσμώτη.
Που δεν τη σβήνουν χίλια κολασμένα μπάρκα,
μα στης γοργόνας το φτερό η αιώνια τσάρκα.

Στον Ινδικό πλοία παλιά φουνταρισμένα,
ιθαγενείς μασάνε φύλλα ξεραμένα.
Και για μουσώνες σου μιλούν στο νότιο σέλας,
ναύτες που πέρασαν τα σύνορα της τρέλας.

Μια σούπα ο κόσμος και ο νους τρύπιο κουτάλι,
κι εσύ στης θάλασσας για πάντα την αγκάλη.
Δακρύζεις κήπους με παράξενα λουλούδια,
για μάτια πρόστυχα κεντάς άγια τραγούδια.

Κι εγώ που ξέχασα ποιος είμαι που πηγαίνω,
λαθρεπιβάτης σ’ ένα πλοίο παροπλισμένο.
Απόψε σ’ άκουσα να λες απ’ τα ηχεία,
για να χαράξεις μες στο πουθενά πορεία,
χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.

Σημειώσεις 20 – 25/5/2012

τζιαι το τελευταίο της τριλογίας σημειώσεων στη Περσιάνικη πέννα γιατί έχουμεν τζιαι πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθούμεν

Πολλύς θόρυβος γίνεται σήμερα για την ανάγκη έρευνας. Ναι θα ήταν καλό να γίνει έρευνα για να μάθουμε όλοι τι έγινε – και εγώ ειλικρινά ενδιαφέρομαι γιατί οι πληροφορίες που μου διαρρέουν για να πλασάρω στο τύπο τα στελέχη της δεξιάς μέσα στον κρατικό μηχανισμό, το υπουργείο οικονομικών και την κεντρική τράπεζα δεν είναι πλήρη και θα ήθελα να μάθαινα και την άλλη άποψη. Βέβαια κανείς παράγοντας δεν θέλει πραγματικά να γίνει έρευνα γιατί μετά πιθανότατα θα βγει πολλύ βρώμα και σίγουρα οι δικοί μου δεν το θέλουν αυτό. Αλλά ούτε το ΑΚΕΛ το θέλει αυτό γιατί μετά δεν θα ξέρει τι να κάνει – το ΑΚΕΛ θέλει ένα πόρισμα ενάντια στους δικούς μου για το ανεμίσει λίγο προεκλογικά να πάρει μερικούς ψήφους αλλά ως εκεί. Εν πάση περιπτώσει το ΑΚΕΛ χρειάζεται την έρευνα γιατί είναι κυβέρνηση και αν δεν γίνει τότε οι δικοί μου όχι μόνο θα καλύψουν τους κώλους τους αλλά θα της φορτώσουν και την συγκάλυψη. Άρα αφού τελικά θα γίνει η έρευνα είναι χρήσιμο να λέω και εγώ ότι θέλω έρευνα.

Βέβαια η έρευνα δεν μπορεί να γίνει τώρα. Αφού όχι μόνο δεν χώνεψαν ακόμα το δημόσιο χρήμα οι τράπεζες κάποιες μέχρι στιγμής δεν το πήραν καν. Να περιμένουμε το φθινόπωρο. Έτσι τότε θα μπορούμε να λέμε πιο πιστευτά ότι η έρευνα εξυπηρετεί αριστερές εκλογικές σκοπιμότητες. Αν τα πράματα γίνουν σκούρα, να μπορέσει τουλάχιστον και ο Ορφανίδης να πάει στην Αμερική και να μην επιστρέφει για δίκη όπως τον Τσαλικίδη. Λοιπόν τι λέγαμε; Α ναι, να γίνει έρευνα όχι όμως υπό την ευθύνη του νέου Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, όχι πως υπάρχει πρόβλημα με τον άνθρωπο αλλά αφού τα στελέχη της Κεντρικής είναι μπλεγμένα όπως ξέρουμε. Άρα από το εξωτερικό να γίνει η έρευνα. Και να ελεγχθεί φυσικά και ο συνεργατισμός έτσι ώστε να υπάρχει αντίβαρο και οι πολιτικοί δηλαδή η κυβέρνηση Χριστόφια. Για να μην παραγίνει όμως το πράμα και επεκταθεί και στους άλλους πολιτικούς η έρευνα, να κάμει και μια έρευνα η βουλή, η επιτροπή οικονομικών ας πούμε όπου προεδρεύει ο Νικόλας Παπαδόπουλος, άτε να μεν λαλείται ότι είμαι υπέρ του ΔΗΣΥ εγώ.

Επίσης, το ΓεΣΥ πρέπει να προχωρήσει με την αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων και το ΜΔΠ να γίνει δεσμευτικό. Και, προς Θεού, μακριά τα λεφτά από το αέριο από τα χέρια των πολιτικών. Εν τζιαι εννά παίζουμε τωρά με τα συνολικά συμφέροντα του κεφαλαίου – οι πολιτικοί μπορεί να κάμνουν την δουλειά της αστικής τάξης αλλά έχουν τζιαι κάποια πίεση που τους πολίτες που τους ψηφίζουν. Έννεν τζιαιροί για χαλαρότητες τωρά. Χρειάζονται ιδιωτικοποιήσεις, δημοσιονομική πειθαρχία, τζιαι τεχνοκρατικός έλεγχος κατευθείαν που τα αστικά επιτελεία.

Σημειώσεις 19 – 25/5/2012

Να συνεχίσουμε την περιδιάβαση στην Περσιάνια σκέψη..

Το 1936 ο συνασπισμός της κεντροαριστεράς που ξανακέρδισε τις εκλογές στην Ισπανία είχε πολύ ωραίες ιδέες – να κάνει αναδιανομή γης στην Ανδαλουσία, να επαναφέρει το σύστημα μεσολάβησης και διαιτησίας στις εργασιακές συγκρούσεις αντί να τις θεωρεί πρόβλημα δημόσιας τάξης και να καλεί την χωροφυλακή και τον στρατό σε κάθε απεργία όπως η προηγούμενη κυβέρνηση, να συνεχίσει την προσπάθεια εκκοσμίκευσης του κράτους και της παιδείας που είχε διακοπεί το 1933 με την νίκη του συντηρητικού συνασπισμού και άλλα πολλά προοδευτικά μέτρα. Το θέμα όμως δεν είναι το τι είναι (ή ακούγεται) ωραίο αλλά το τι είναι εφικτό.

Έτσι και σήμερα το κυβερνών κόμμα ΑΚΕΛ που λέει ότι θέλει να φορολογήσει τον πλούτο και την πολυτέλεια, να μην αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης, να μην μειώσει τους μισθούς. Κανένας στα αλήθεια δεν διαφωνεί με αυτά. Το θέμα όμως είναι αν είναι εφικτά και ποιες θα είναι οι συνέπειες αν εφαρμοστούν. Αν οι κάτοχοι του πλούτου εξαναγκαστούν να πληρώσουν φόρους (δεν εξετάζω εδώ καν αν τέτοιο μέτρο μπορεί να υιοθετηθεί στα αλήθεια) τότε τι θα γίνει; πολύ απλά θα σηκώσουν τα λεφτά τους και θα τα επενδύσουν αλλού σε μια οικονομία που είναι πιο φιλική για αυτούς. Με ποιο αποτέλεσμα για την Κυπριακή οικονομία; ύφεση, ανεργία και χαμηλά έσοδα και για το κράτος. Ανάλογα ισχύει και για τα θέματα της ηλικίας της σύνταξης και των μισθών. Όλοι θα θέλαμε να σταματούσαμε την δουλειά πριν γεράσουμε και να παίρνουμε ψηλούς μισθούς. Δυστυχώς αυτό απλά δεν γίνεται. Δεν γίνεται σας λέω και πρέπει να με πιστέψετε αφού εγώ ξέρω. Πρέπει να παίρνουμε σύνταξη όταν είμαστε στα βαθιά γεράματα και να μάθουμε να ζούμε με πιο χαμηλούς μισθούς. Μόνο έτσι θα αντέξει το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων και μόνο έτσι μπορεί να διατηρήσει η κυπριακή οικονομία την ανταγωνιστικότητα της και την βιωσιμότητα της. Μπορεί η αλήθεια να μην αρέσει, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει την ίδια (πάντως στα αφεντικά μου εμένα αρέσουν αυτά που γράφω και έτσι δεν έχω πρόβλημα...)

Σημειώσεις 18 – 24/5/2012

Ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Ορέλιος είχε κάποτε μια πολύ ωραία ιδέα – αν δώσω αύξηση στους μισθοφόρους της λεγεώνας μου, σκέφτηκε, τότε αυτοί θα είναι πιο ευχαριστημένοι μαζί μου και θα δουλεύουν πιο σκληρά τόσο στον πόλεμο όσο και στην ειρήνη. Ανοησίες, όπως αποδείχτηκε στην πράξη. Η αύξηση μισθών που δόθηκε λειτούργησε ως αντικίνητρο καθώς οι λεγεωνάριοι επαναπαύτηκαν και έγιναν λιγότερο αποδοτικοί στις εργασίες της ειρήνης ενώ πολεμούσαν με λιγότερο πάθος στον πόλεμο αφενός επειδή ήταν λιγότερο έτοιμοι να ρισκάρουν να πεθάνουν και αφετέρου δεν είχαν και τόση ανάγκη τις λεηλασίες που θα ακολουθούσαν μια νικηφόρα μάχη ως συμπλήρωμα του εισοδήματος τους.

Έτσι και η κυβέρνηση Χριστόφια με την ΑΤΑ – είναι ωραία ιδέα η αύξηση των μισθών στη βάση του πληθωρισμού αλλά αναμφίβολα δημιουργεί στρεβλώσεις στην αγορά και αγνοεί τους βασικούς παράγοντες της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων διατηρώντας και διαιωνίζοντας με αναχρονιστικές ρυθμίσεις χαμηλή απόδοση για την κυπριακή οικονομία. Επιπλέον είναι και άδικη – αφού αυτοί που παίρνουν ψηλούς μισθούς παίρνουν και ψηλή ΑΤΑ. Και οι ψηλοί μισθοί είναι πρόβλημα βέβαια – συνιστούν αδικία. Να παίρνουν όλοι χαμηλούς έτσι ώστε να υπάρχει δικαιοσύνη. 

Επίσης να προωθηθεί το ΓεΣΥ αλλά φυσικά μόνο μέσα από ιδιωτικοποιήσεις, και λειτουργία των νοσοκομειακών μονάδων στα πρότυπα επιχειρήσεων. Και πάνω από όλα τα κέρδη από το φυσικό αέριο να κρατηθούν μακριά από τους πολιτικούς και κοντά στους επιχειρηματίες, τους τραπεζίτες και τους τεχνοκράτες τους.

Οποιαδήποτε ομοιότητα στο επίπεδο, το ύφος και το πολιτικό περιεχόμενο του σύντομου αυτού σημειώματος με τα άρθρα του Μιχάλη Περσιάνη της Καθημερινής δεν είναι καθόλου τυχαία.

Για την καλύτερη εξυπηρέτηση των επενδυτών μας ανοίξαμε νέο παράρτημα στη επιτροπή οικονομικών της βουλής

Δέφτερη Ανάγνωση - 2 ειδήσεις

Ένα «ελληνικό ζήτημα» και πάλι

Από τον 19^ο αιώνα, κάθε λίγες δεκαετίες εμφανίζεται ένα είδος «ελληνικού ζητήματος». Οι πιο πρόσφατες εκδοχές αυτού του «ζητήματος», ήταν ο εμφύλιος και μετά η χούντα – στη μια περίπτωση το ελληνικό ζήτημα είχε γίνει το οριακό σημείο γύρω από το οποίο σφραγίστηκαν τα σύνορα του ψυχρού πολέμου στην Δύση. Στην δεύτερη περίπτωση, το ελληνικό ζήτημα σηματοδότησε την κατάρρευση των ακροδεξιών δικτατοριών στην βόρεια Μεσόγειο. Σήμερα, το αντίστοιχο ζήτημα είναι οικονομικό – το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών του Μαΐου άφησε και πάλι την ευρωζώνη και την Ε.Ε., ευρύτερα, σε μια αμήχανη κατάσταση. Η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θεωρείται, πια, μια ρεαλιστική πιθανότητα, η οποία συζητείται ανοικτά. Ταυτόχρονα, όμως, συζητείται ανοικτά και το κόστος μιας τέτοιας αποχώρησης, το οποίο προσδιορίζεται σε ένα τουλάχιστον τρισεκατομμύριο. Προφανώς, το επιχείρημα των αντί-μνημονικών ότι η αποχώρηση της Ελλάδας θα είχε ευρύτερο κόστος, ήταν σωστό.

Η βιομηχανία πιέσεων και εκβιασμών έχει, ήδη, ξεκινήσει – από την Ευρώπη αφήνεται, μεν, να διαρρεύσει ότι μπορούν να γίνουν κάποιες προσαρμογές στον χρόνο αποπληρωμής - κάτι το οποίο θεωρείται ένα είδος υποχώρησης από τους «δανειστές»- ενώ, ταυτόχρονα, υπάρχει μια σαφής βόρεια χορωδία η οποία τονίζει εμφαντικά ότι δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές στο μνημόνιο. Η επίσκεψη Σουλτς, αλλά και το «τυχαίο», ταυτόχρονο τηλεφώνημα της Μέρκελ ήταν απλώς το συμπλήρωμα των δηλώσεων του Σόϊμπλε. Το ότι επανήλθε η εισήγηση του Γ. Παπανδρέου για δημοψήφισμα για το ευρώ, είναι χαρακτηριστικό του πώς βιώνεται το όλο θέμα – ως αντίστοιχο του περασμένου φθινοπώρου.

Από την άλλη, διστακτικά εμφανίζονται και φωνές διαφοροποιήσεις, όπως του Μόντι της Ιταλίας, ο οποίος δήλωσε ότι ελπίζει σε κάποιου είδους συμφωνία. Σύμφωνα με τον Economist από την άλλη, αρχίζουν να ωριμάζουν και σενάρια ευρύτερων αποχωρήσεων – με την πιθανότητα να δημιουργηθούν δύο μπλοκ μέσα στην Ε.Ε. Σε αυτό το πλαίσιο, το ελληνικό ζήτημα θα επιταχύνει τις διαδικασίες συγκρότησης ενός σκληρού πυρήνα του ευρώ, καθώς η κρίση δείχνει ότι τα ημίμετρα της ευρωζώνης, δεν μπορούν να απαντήσουν στα προβλήματα της εποχής.

Στο εσωτερικό της Ελλάδας, ο Σαμαράς φαίνεται να ολοκληρώνει μια πλήρη μεταμόρφωση πάλι – τώρα εμφανίζεται ως ο μνημονικός υπερασπιστής του ευρώ. Οι επιθέσεις ενάντια στον Τσίπρα, πάντως, δεν φαίνεται να επηρεάζουν, μέχρι στιγμής, την δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι αναλυτές των δημοσκοπήσεων επιμένουν ότι τα «υπόγεια ρεύματα» που προκάλεσαν τον σεισμό της 6^ης Μάιου συνεχίζουν να είναι κυρίαρχα.

Και παρά το ότι όλοι, πλην του ΚΚΕ, επιμένουν στο ευρω, αρχίζουν, πλέον, και οι συζητήσεις για την πιθανότητα δύο νομισμάτων ή κάποιας μορφής συγκροτημένης αποχώρησης – αφού η πιθανότητα ελληνικής εξόδου παραμένει διπλή: μπορεί να είναι εθελοντική μπορεί και όχι.

................................

 

Πεδίο μάχης η βόρεια Λευκωσία - δυναμική η αντίδραση του εργατικού μετώπου

 
Την περασμένη βδομάδα, είχαμε πρωτοφανείς συγκρούσεις στη βόρεια Λευκωσία, καθώς η αντιπαράθεση μεταξύ των δημοτικών εργαζομένων και των αρχών κορυφώθηκε. Οι εργαζόμενοι, όχι μόνο συνέχισαν να παραμένουν απλήρωτοι, αλλά το υπουργικό συμβούλιο προχώρησε και κήρυξε την απεργία τους παράνομη και η αστυνομία προσπάθησε να διαλύσει την συγκέντρωση τους. Οι απεργοί αντέδρασαν με πετροβολισμούς και άναψαν φωτιές και υπήρξαν εκτεταμένες συμπλοκές, συλλήψεις και τραυματισμοί. Το αριστερό συνδικάτο δημοτικών υπαλλήλων BES εξασφάλισε τη στήριξη της τ/κ συνδικαλιστικής πλατφόρμας και την επόμενη μέρα, Τετάρτη, πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι εξέφρασαν την συμπαράσταση τους, στους για μήνες απλήρωτους υπαλλήλους του δήμου Λευκωσίας. "Αν συνεχίσεις να σιωπάς, θα έρθει και η σειρά σου" φώναζε το πλήθος των τ/κ εργαζομένων που συγκρούστηκε με την αστυνομία έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο με αποτέλεσμα και άλλους τραυματισμούς και συλλήψεις. Σε ανακοίνωσή της, η ΠΕΟ αναφέρει ότι "παρακολουθεί με θαυμασμό τον αγώνα" και ότι βρίσκεται δίπλα στους απεργούς "αλληλέγγυα μέχρι τη δικαίωση".