Σημειώσεις 38 – 15/11/2013

Το ότι η ελίτ, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια διαχείρισης της κοινής γνώμης υποτιμά την νοημοσύνη του λαού είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο. Αυτό που όμως τελικά θα πρέπει να μας προβληματίσει περισσότερο είναι το πόσο ο λαός υποτιμά την δική του νοημοσύνη επιτρέποντας στην οικονομική και πολιτική ελίτ να τον κοροϊδεύει τόσο ξεδιάντροπα. Το ότι βρίσκει το θράσος ο κάθε καραγκιόζης του συνδέσμου εργοδοτών να ζητά 20% αποκοπή του κατώτατου μισθού για χάριν των ανέργων ή ο κάθε καραγκιόζης της βουλής να εξαγγέλλει φιλανθρωπίες για τις ευάλωτες ομάδες από επιπλέον αποκοπές στους μισθούς είναι από μόνο του ενδεικτικό της κατάντιας του εργατικού κινήματος. Το ότι πρόκειται για τους ίδιους καραγκιόζηδες που επέβαλαν με τις πολιτικές τους και τις πολιτικές των πατρόνων τους λιτότητα, απολύσεις, αποκοπές μισθών και αποκοπές επιδομάτων στις ευάλωτες ομάδες, κάνει το θέατρο της αστικής ελεημοσύνης με το εργατικό εισόδημα, μαύρη κωμωδία. Το θλιβερό βέβαια, είναι ότι σε μια κοινωνία όπου προσκυνούν κάρες, αυτή η αλληλεγγύη των κανιβάλων και του φτηνού θεάματος είναι γκραντ σουξέ, όπως έδειξαν άλλωστε οι δεκάδες χιλιάδες συμμετέχοντες στις συναυλίες για τους φτωχούς σε αντίθεση με τις μερικές εκατοντάδες στις πορείες ενάντια στο μνημόνιο της φτωχοποίησης.    

Συζήτηση για την αντιμετώπιση του φασισμού. Διοργάνωση από Σύριζα Κύπρου

Καλωσόρισες μεσαίωνα...Η φωνή της ελληνικής Ραδιοφωνίας σιγεί!.....Ψυχή βαθιά.

«Κάπου εδώ κλείνουμε αγαπητοί ακροατές… Η φωνή της ελληνικής Ραδιοφωνίας σιγεί! Καλή συνέχεια… θα τα πούμε… θα ξαναβρεθούμε… Τα μικρόφωνα αυτά κλείνουν. Ψυχή Βαθιά!»

Υπάρχω λες και ύστερα δεν υπάρχεις...και έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει

Το μεγάλο μας τσίρκο

Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν’ ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω, 
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό, 
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.

Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες, 
αγάλι αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ’ την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, 
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι, 
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε, 
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, 
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, 
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή, 
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Καμπανέλης - Ξαρχάκος
Καρέζη, Ξυλούρης, 1974

Το νέο μοντέλο κράτους

Για την φερέλπιδα κοινωνική συμμαχία της λύσης

Τραγουδιστός συνειρμός για το πλαίσιο της συμπόρευσης αριστερών και φιλελευθέρων στον στόχο της επανένωσης τότε και τώρα

Σημειώσεις 37 – 23/10/2013

Δεν τρέφω καμιά συμπάθεια στο Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Ούτε στον θεσμό και τις πολιτικές που εξ' υπαρχής και εξ' ορισμού υπηρετεί, ούτε και στο πρόσωπο του Πανίκου Δημητριάδη, ενός τεχνοκράτη για τον οποίο φαίνεται ότι οι πολιτικές θέσεις μετρούνται με αριθμούς και υπάγονται σε κανόνες αποτελέσματος. Δεν με ενθουσίασαν ποτέ οι λάιτ σοσιαλδημοκρατικές του ευαισθησίες, παρά το ότι έβλεπα σε αυτές τεράστια πρόοδο σε σχέση με τον χαμηλής αντίληψης και απύθμενου θράσους νεοφιλελεύθερο ταλιμπάν που αντικατέστησε.

Η επίθεση λάσπης όμως που δέχεται συντονισμένα σήμερα από σύσσωμο το μπλοκ της πολιτικής και μηντιακής εξουσίας είναι πέραν από αισχρή και γελοία, βαθιά επικίνδυνη. Αυτό που συμβαίνει είναι καθαρός τραμπουκισμός, για άλλη μια φορά με την ανοχή και συνενοχή των δήθεν φιλελεύθερων – παρά το ότι πρόκειται για θεσμό και πρόσωπο στις προδιαγραφές τους: ανεξάρτητο από την μικροπολιτική, ουδέτερο και επαγγελματικό στην δουλειά του, ευρωσυστημικό και μνημονιακό στην λειτουργία του.

Βέβαια πέραν από τις θεαματικές και υστερικές φούσκες και τη συντεταγμένη και κατευθυνόμενη δαιμονοποίηση δήθεν για την άδεια του και το μισθό του, για τις κάμερες στους διαδρόμους του κτιρίου, τους φρουρούς του και την αμοιβή του οίκου Albarez and Marshal που έβγαλε διάφορα στην επιφάνεια για τις ματσαράγκες των κυπρίων τραπεζιτών, πρέπει να υπάρχουν και πραγματικοί λόγοι για να ζητούν την απομάκρυνση του διάφοροι παίχτες και τα πιόνια τους. Είναι πολλά τα λεφτά και πολλύς ο δρόμος ακόμα.....τεράστια τα συμφέροντα σε σχέση με το τσιφλίκι της τράπεζας Κύπρου, τους μεγαλο-επιχειρηματίες και τα μη εξυπηρετούμενα τους δάνεια, τις διαδρομές των εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων των φυγαδευμένων, το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος και την φοροαποφυγή ευρύτερα...