Βήμα σημειωτόν

7 χρονια μετά που το δημοψήφισμα στο οποίον οι ελληνοκύπριοι εψηφίσαν ενάντια στην επανένωση της χώρας τους με βάση το σχέδιο του ΟΗΕ. 

τζιαι που είμαστεν; πούποτε...

πριν 6 μήνες έγραψα το τούτον στο μπλογκ της επανένωσης, που πάει τζιαι τζείνον πλέον να γερημώσει...

ξαναβάλλω το τζιαι δαμέ καθότι παραμένει επίκαιρο κόντρα στες προβλέψεις για εξελίξεις οι οποίες ως συνήθως αναβληθήκασιν....

.........................................

Γιατί θεωρώ ότι ο δρόμος για την λύση επανένωσης της χώρας εν ανηφορικός τζιαι αβέβαιος

Στην πολιτική δεν μπορούν να γίνουν ποττέ σίουρες προβλέψεις. Όμως υπάρχουν κάποια δεδομένα, μια τοπική πολιτική πραγματικότητα (πέραν που την υλική που λαλεί ο λινοπάμπακος σε σχέση με την οικονομία τζιαι την γεωπολιτική) βάση της οποίας μπορούν να γίνουν κάποιες εκτιμήσεις. Όταν εκλέγηκεν ο Χριστόφιας τζιαι μέχρι το τέλος του 2009 ήμουν μέσα σε τζείνους που ήταν αισιόδοξοι. Εθεωρούσα ότι με τους υφιστάμενους συσχετισμούς η λύση ήταν θέμα χρόνου τζιαι ότι η εθνικιστική υστερία ήταν το κύκνειο άσμα μιας χρεοκοπημένης κοσμοαντίληψης που στην ουσία εβίωσεν την ιστορική ήττα. Επίστωνα τον Χριστόφια με πολιτική βούληση τζιαι το ΑΚΕΛ με αποφασιστικότητα ότι θα επροχωρούσαν μπροστά άμαν εκρίναν ότι ήρτεν η ώρα. Το τελευταίο διάστημα έχω πλέον σοβαρές αμφιβολίες τζιαι για τούτα. Επειδή ναι μεν εν πολλά σημαντική η συμφωνία στο συνταγματικό με τη διασταυρωμένη ψήφο να αποτελεί βελτίωση τζιαι της Ζυρίχης αλλά τζιαι του Ανάν αλλά εν τζιαι εκατάφερεν να την περάσει καθαρά μέσα στην κοινωνία. Δαμέ άμαν το πλαίσιο της λύσης, την διζωνική ομοσπονδία ακόμα πλασάρει την στην κοινωνία απολογητικά, τι να περιμένουμεν για τες συγκεκριμένες της πρόνοιες; Εν έναν πράμα να (δηλώνεις ότι) θέλεις λύση τζιαι εν άλλον να δημιουργείς κλίμα τζιαι κοινωνικό ρεύμα για την λύση.

Η επανένωση αποτελείται ουσιαστικά που τρία αποφασιστικά βήματα: τη συμφωνία, την έγκριση της τζιαι την εφαρμογή της επί του εδάφους. Όμως έννεν απλά χρονολογική τζιαι ιστορική η διασύνδεση τους με την έννοια ότι άμαν τελειώσει το ένα ξεκινά το άλλο. Πρόκειται για μιαν ολική διαδικασία μεταμόρφωσης του πολιτικού συστήματος τζιαι της αντίληψης που έχουμεν για τζιείνον με πολλαπλές αλληλεξαρτήσεις (της ιδέας) του παρελθόντος τζιαι του μέλλοντος πάνω στο παρόν. Τα βήματα με άλλα λόγια έννεν ούτε τυφλά ούτε αυτόνομα, ούτε στο κενό. Η κατάργηση του διχοτομικού στάτους κβο δεν μπορεί παρά να προϋποθέτει τζιαι να βασίζεται όπως κάθε ιστορική ρήξη πάνω σε μιαν δυναμική. Άμαν ο αέρας φυσά κόντρα, για να πάμεν μπροστά χρειάζεται πιο πολλύν νεύρον. Για να κάμουμεν τα βήματα πρέπει όι μονον να θωρούμεν μπροστά μας αλλά τζιαι να γύρουμεν τζιαι το σώμα μας μπροστά. Η κλίση σπάζει την αδράνεια τζιαι δημιουργεί την τάση για την κίνηση…

Τίποτε εν ετέλειωσεν φυσικά. Το παιχνίδι παίζεται ακόμα. Αλλά σήμερα η κατάσταση έννεν η ίδια. Πλέον υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι τα πράματα εν αρκετά δύσκολα. Τζιαι για να επιτευχθεί συμφωνία τζιαι για να περάσει που τα δημοψηφίσματα τζιαι για να εφαρμοστεί. Έννεν ούτε η ήττα του Ταλάτ, ούτε η σχετικά λλίη πρόοδος στες διαπραγματεύσεις που με απογοήτευσεν. Ούτε η απόφαση του ΕΔΑΔ που έκλεισεν επί της ουσίας το περιουσιακό, ούτε το απευθείας εμπόριο που πιθανότατα θα ακολουθήσει σε περίπτωση ναυαγίου των συνομιλιών τζιαι εννά κλείσει τζιαι το ζήτημα της οντότητας των συνιστώντων κρατιδίων προς την συνομοσπονδιακή κατεύθυνση.

Το βασικό πρόβλημα υποψιάζουμεν ότι εν άλλον, πιο βαθύν. Εν η κανονικοποίηση του διαχωρισμού τζιαι σε τελική ανάλυση η κοινωνικά πλειοψηφική νομιμοποίηση της διχοτόμησης στα μυαλά των κυπραίων. Πριν να αρκέψουν να αντιδρούν κάποιοι σύντροφοι ότι εν έχουμεν εμπειρικά δεδομένα για τούτον – να εξηγήσω τι θέλω να πω. Εν εννοώ ότι οι μαξιμαλιστές – διχοτομιστές εν πλειοψηφία. Μάλλον έννενι ακόμα. Αλλά καταφέρνουν να καθορίζουν το πλαίσιο στην δημόσια σφαίρα τζιαι να δημιουργούν κλίμα. Είδαμεν το τζιαι με την διαδικασία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης τζιαι την πλήρη αποτυχία να γίνουν έστω κάποιες μικρές αλλαγές στη διδασκαλία της ιστορίας ή έστω κάποιες κινήσεις προς την καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συνύπαρξης. Το γεγονός ότι ο Χριστόφιας τζιαι το ΑΚΕΛ εκάμαν πίσω που την προεκλογική τους δέσμευση να αναμετρηθούν με τον εθνικισμό στην παιδεία εν ενδειχτικό τζιαι της ευρύττερης ατολμίας τους να συγκρουστούν με το κατεστημένο της διχοτόμησης τζιαι των δυσκολιών που έσιει μια τέθκια απαραίτητη σύγκρουση.

Πολλύς κόσμος εν ενδιαφέρεται πλέον για το κυπριακό. Μεινίσκει απλά αδιάφορος. Αλλά τούτη η αδιαφορία έσιει πολιτικό βάρος τζιαι πολιτικές συνέπειες. Ουσιαστικά συνδράμει έμμεσα στην παγίωση του διχοτομικού στάτους κβο τζιαι στην αναπαραγωγή του διαχωρισμού. Υπάρχουν πολλές ενδείξεις για τούτον. Να πιάσουμεν την κίνηση στα οδοφράγματα. Ενώ το 2003 εφάνηκεν ότι υπήρχαν προοπτικές μαζικοποίησης τούτης της ντε φάκτο αμφισβήτησης της διαίρεσης, σήμερα θωρούμεν ότι εν μια μιτσιά μειοψηφία που έμεινεν να τα διασταυρώνει. Υπάρχουν μεν κάποιες διαπροσωπικές φιλίες αλλά εν τόσον λλίες που εν τζιαι μπορούμεν να μιλούμεν για γενικόττερη δικοινοτική συμφιλίωση. Να πιάσουμεν το δικοινοτικό κίνημα της επαναπροσέγγισης. Ενώ την περίοδο μετά το 2003 εφάνηκεν ότι υπήρχαν προοπτικές να χτιστεί ένας εναλλαχτικός δικοινοτικός πολιτικός χώρος, σήμερα θωρούμεν ότι ναι μεν υπάρχουμεν αλλά χωρίς να έχουμεν αποκτήσει κοινωνικό ή πολιτικό βάρος που θα μας επέτρεπεν να έχουμεν ουσιαστική παρέμβαση στα τεκταινόμενα. Να πιάσουμεν την συνεργασία στο οικονομικό πεδίο. Ενώ ο κανονισμός της πράσινης γραμμής επιτρέπει τζιαι ενθαρρύνει το εμπόριο, τους συνεταιρισμούς κλπ, στην ουσία με μερικές εξαιρέσεις η συνεργασία εν ανύπαρκτη. Εντάξει κάποιοι τουρκοκύπριοι έρκουνται ποδά για δουλειά, για ψούμνισμα, για τα νοσοκομεία. Εισπράττουν όμως γενικά μιαν εχθρότητα που μερίδα ελληνοκυπρίων που στο τέλος της ημέρας ίσως να κάμνει τζιαι τα πράματα σιηρόττερα.

Φυσικά άμαν δούμεν συγκριτικά τα δεδομένα τζιαι σε ιστορικό πλαίσιο, σίουρα εσημειώθηκεν τεράστια πρόοδος που την δεκαετία του 1990. Αλλά υποψιάζουμαι ότι έννεν αρκετή. Ναι υπάρχει σήμερα μια σημαντική μειοψηφία της “επανένωσης” που εν ενεργή τζιαι αποφασισμένη να δράσει προς την κατεύθυνση της δικοινοτικής συμφιλίωσης τζιαι της ομοσπονδιακής λύσης. Το γεγονός ότι οι τ/κ εν πλέον ορατοί στην ε/κ κοινότητα τζιαι το βόρειο τμήμα εν προσιτό σε όποιον θέλει να το δει εν πολλά σημαντικές εξελίξεις για την ανάπτυξη επαφής του φαντασιακού των ε/κ με την πραγματικότητα. Όμως φοούμαι ότι ώσπου να ολοκληρωθεί τούτη η επαφή, η πραγματικότητα θα έσιει ήδη αλλάξει. Ώσπου να μαζικοποιηθεί το κίνημα της επανένωσης πιθανότατα η επανένωση δεν θα αποτελεί την πρώτη πολιτική επιλογή. Ώσπου να γίνει πλειοψηφική συνείδηση η ομοσπονδία, ντε φάκτο θα έχουμεν περάσει στην λογική της συνομοσπονδίας. Ώσπου να γίνει αποδεκτή η λογική της διοικητικής, χαλαρής διζωνικότητας των σχετικών πλειοψηφιών πιθανότατα θα έχουμεν περάσει στην λογική της πολιτικής, αυστηρής διζωνικότητας των απόλυτων πλειοψηφιών. Τζιαι ώσπου να γίνει αποδεκτή η τ/κ κοινότητα ως πολιτικά ιστότιμη, οι τ/κ θα έχουν ήδη γίνει μειοψηφία στο βορρά. Αν το πουλλίν δεν επέτασεν ήδη δηλαδή όπως λαλούν ανοιχτά τζιαι συγκαλυμμένα πολλοί, μέσα στα επόμενα χρόνια θα πετάσει σίουρα.

Για την σπίθα του "σώζων λαούς"

Ω Μίκη Μίκη Μάους ευφυή
ω Μίκη Μίκη άξιον εστί
για πάρτι σου ένα ροκ εν ρολ
με 12 μετράκια από sol
Μια τούρτα αλά κρεμ σοκολά,
την ώρα που λες τα πολλά
που με χέρια ψηλά
το παίζεις ο Μπαχ και καλά
Με χρέος συμφωνίες τρείς.
Λαϊκοκλασικιστής.
Ξερνώντας μ' έναν ήχο κοινό
το δήθεν μέγα μυστικό.
Συνθηματολογίες επικές,
σε πέντε νοτούλες γλυκές.
Για μέλλον πουλάς,
αυτά που πουλιόντουσαν χθες.
Δαυϊδ με σφεντόν' από La
στις νότες το παίζεις Γολιάθ
κι ενώ ο Τσιτσάνης παίζει καθιστός
εσύ το παίζεις μουσουργός
Κουλτούρα και πολιτικά
και ψήνεις τον κόσμο μ' αυτά
και γεύεσ' εσύ του Μάρκου τη γνήσια πενιά
Κορίτσι μου κάτσε καλά !
βρε αγκάλιασέ με κι ασ' τα πολλά
Τα βρίσκαμ' ωραία ως τα χθες
και τώρα καλημέρα δε λες
Βρε πρόσεχε μ' αυτούς τους τρελούς
που τ' όνειρό τους είναι να μη ζουν
και για επάγγελμά τους δηλώνουν
ο "ΣΩΖΩΝ ΛΑΟΥΣ"

Παύλος Σιδηρόπουλος,
1985, Ζορμπά δε φρηκ

http://youtu.be/TEaiYDgT1oE

Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων

το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 τζιαι η μαζική κοσμοσυρροή για τη διάβαση στην άλλη πλευρά ήταν πιθανότατα η πιο μεγάλη επανάσταση στην σύγχρονη κυπριακή ιστορία. τζιαμέ εκαταρρεύσαν έστω μερικώς έστω προσωρινά για κανένα θκιο μήνες οι προκαταλήψεις, οι φοβίες, τα στερεότυπα που εγκλωβίζαν τους κυπραίους στα εθνοτικά, "εθνικά" τζιαι εδαφικά τους κλουφκιά. πριν 8 χρόνια ο εθνικισμός τζιαι η διχοτόμηση εδεχτήκαν το πρώτο τους χτύπημα στην Κύπρο. έννεν τυχαίο που η ένοχη τζιαι φασιστική ακροδεξιά βόρεια τζιαι νότια απαιτεί το κλείσιμο τους, ούτε εν τυχαίο που οι κάθε λογής εθνικιστές αρνούνται να τα διασταυρώσουν. η ανάμιξη των κοινοτήτων τζιαι η επανένωση της χώρας σε βάση ισοτιμίας των δυο κοινοτήτων φοϊτσιάζει τους...

για την επέτειο του ανοίγματος αναδημοσιεύκω δαμέ ένα περσινό μου κείμενο που το μπλογκ επανένωση που έπιασεν τότε τζιαι 202 σχόλια.

............................................

Διασταυρώνοντας τα οδοφράγματα

Πολλές φορές εστιάζουμεν στο βλέμμα μας στην κατεύθυνση της επίτευξης της συμφωνίας τζιαι αγνοούμεν ότι η επανένωση εν μπορεί να συμπυκνωθεί σε ένα κομμάτι χαρτί, συμβόλαιο συνεργασίας ή σύνταγμα. Η επανένωση εν κοινωνική διαδικασία στα μυαλά των Κυπραίων τζιαι επί του εδάφους της Κύπρου. Εν διαδικασία αντίληψης τζιαι δημιουργίας μιας ολικής Κύπρου που προϋποθέτει την ήττα όι απλά των εθνικισμών αλλά τζιαι των εθνοκεντρισμών βόρεια τζιαι νότια. Εν διαδικασία ισότιμης αποδοχής του Άλλου, αλληλοσεβασμού τζιαι συνύπαρξης. Τζιαι πάνω που ούλλα εν διαδικασία αμφισβήτησης του διαχωρισμού που επιβλήθηκεν τον τελευταίο μισόν αιώνα.

Το 2003 αποτελεί κομβικό σημείο στην Κυπριακή ιστορία. Το άννοιμα των οδοφραγμάτων εσηματοδότησεν την απαρχή μιας νέας εποχής όπου η επανένωση ως στοχοθεσία απόκτησεν κοινωνική βάση τζιαι υλικότητα. Σύμφωνα με έρευνες η πλειοψηφία των Κυπραίων επέρασεν απέναντι, έστω μια φορά, ενώ υπάρχει μια σημαντική μειοψηφία που διασταυρώνει σχετικά συχνά τα οδοφράγματα. Τούτη η ομάδα που διασταυρώνει τα οδοφράγματα, έστω τζιαι για απλά καταναλωτικούς λόγους, (την πιο άμεσα πολιτική πτυχή περιγράφω την δαμέ http://nekatomata.blogspot.com/2009/09/blog-post_23.html) συνιστά ουσιαστικά την μαγιά της επανένωσης. Επειδή έρκεται σε επαφή με την άλλη κοινότητα, αμφισβητά στην πράξη τα “σύνορα” τζιαι πιο σημαντικά υπονομεύκει την κυρίαρχη λογική της διχοτόμησης που αντιλαμβάνεται την Κύπρο ως θκιο ξεχωριστά κομμάθκια. Το άννοιμα της Λήδρας το 2008 εδραίωσεν τούτην την τάσην. Ένας περίπατος στην Λήδρας εν αρκετός για να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι η συνύπαρξη εν γεγονός – είτε νότια είσαι είτε βόρεια, ο κόσμος εν ανάμιχτος. Αντιλαμβάνεσαι ότι η Κύπρος εν δίγλωσση τζιαι δικοινοτική.

Βέβαια τούτον που περιγράφω εν μια Λευκωσιάτικη οπτική. Εν σαν να τζιαι εν άλλη χώρα η Λευκωσία, είπαν μου θκιο Παφίτες προχτές που εγυρίζαμεν μέσα στην παλιά πόλη βόρεια τζιαι νότια. Τζιαι οι Λεμσιανοί, τζιαι οι Σκαλιώτες που εν θωρούν τον Πενταδάχτυλο, που εν βιώνουν την νεκρή ζώνη πρέπει να έχουν άλλην αντίληψη για το στάτους κβο. Η Λευκωσία ήταν ο τόπος που εξεκινήσεν η ιδέα της διχοτόμησης. Δαμέ πρέπει να την ανατρέψουμεν.

..................................

το θέμα όμως έννεν απλά επετειακό. είναι τζιαι βαθύτατα επίκαιρο, καθώς τωρά είμαστεν ξανά στον αστερισμό της εξέγερσης, της δεύτερης τ/κ εξέγερσης του 2011, η οποία αμφισβητεί ξανά το διχοτομικό στάτους κβο.

Συνεχίζουμε την συζήτηση που ξεκινήσαμε τον περασμένο μήνα για την επαναπροσέγγιση και τις διάφορες της πτυχές και συνιστώσες πριν το άνοιγμα των οδοφραγμάτων.
Την Παρασκευή θα εστιάσουμε στο άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 και την ευρύτερη σημασία του, τον αντίχτυπο του στην επαναπροσέγγιση και την καθημερινότητα των Κυπρίων.

στη βιβλιοθήκη αγράμματα

“Το 2003 : από γεγονός σε καθημερινότητα
- το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και η αναθεώρηση της επαναπροσέγγισης”
αρχική εισήγηση από την κοινωνική ανθρωπολόγο Όλγα Δημητρίου

Παρασκευή, 15/4//2011, ώρα 19.00
Αγράμματα, Περικλέους 82, Παλιά Λευκωσία
διοργάνωση, Φάλιες ελευθεριακό δίκτυο

Οι κοινοτικοί εργαζόμενοι προτιμούνται που τους Κυπραίους

άμαν εν διεκδικούν τα δικαιώματα τους...

πχ στην μαρίνα της Λεμεσού η κοινοπραξία αποφεύγει να τηρήσει τους όρους της κλαδικής συλλογικής σύμβασης των οικοδομών η οποία παρακάμπτεται ως συνήθως μέσα που τες υπεργολαβίες. αντί να προσληφθούν απευθείας εργαζόμενοι που την υπεύθυνη εργοδότρια εταιρεία, συνάπτουνται συμβόλαια έργου με υπεργολάβους οι οποίοι εργοδοτούν με προσωπικά συμβόλαια κοινοτικούς εργαζόμενους με υποδιαίστερους όρους εργασίας.
η απεργία των εργαζομένων τζιαμέ συνεχίζεται. εξεκίνησεν εχτές τζιαι στηρίζεται τζιαι που τα 3 συνδικάτα. το εργοτάξιο περιφρουρείται για να εμποδιστούν οι απεργοσπάστες.

σήμερα στες ειδήσεις είπαν ότι μια εταιρεία μεταφορών απόλυσεν δεκάδες κοινοτικούς εργαζόμενους επειδή ετολμήσαν να γραφτούν σε συνδικάτο τζιαι να απαιτήσουν όρους εργασίας τζιαι ωφελήματα που προκύπτουν που συλλογική σύμβαση...οι απολυμένοι κοινοτικοί εργαζόμενοι επραγματοποιήσαν διαμαρτυρία στο υπουργείο εργασίας.

Αδικαίωτοι αγώνες, ατιμώρητα εγκλήματα

Στο μαγγανοπήγαδο της ήττας μου περνώ, venceremos, venceremos...

Ίνταλως περνούν τα χρόνια αα; μάνι μάνι έσιει 8 χρόνια που αννοίξαν τα οδοφράματα, τζιαι 7 που το δημοψήφισμα. Τζιαι νουν εν εβάλαμεν ακόμα....στον κόσμο γυρόν μας γίνεται χαμός. Που τότε εμεσολαβήσαν 2 εξεγέρσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος ενώ η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση πάει να καταστεί η κανονικότητα μας. Όπως τζιαι η περιβαλλοντική καταστροφή. Πέρσι στον κόλπο του Μεξικού η μεγαλλύττερη πετρελαιοκηλίδα που έκαμεν ποττέ ο άνθρωπος, φέτος στην Φουκοσίμα η πυρηνική μόλυνση εν σιηρόττερη που το Τσιέρνομπιλ...στην γειτονιά μας η δεύτερη Αραβική εξέγερση, στο σπίτι μας η δεύτερη τουρκοκυπριακή εξέγερση. Εμείς τον χαβά μας.

“EVET” έγραφεν το πλακαρτ που εκρατούσαν οι διαδηλωτές μαζί με έναν αυτοκόλλητο που έγραφεν

“ΝΑΙ. Φρένο στη διχοτόμηση, φρένο στο ταξίμ” της πρωτοβουλίας αριστερών του 2004. Ήταν καδρωμένη στον τοίχο η φωτογραφία, σε μια σειρά με άλλα κάδρα με διαδηλώσεις, έναν πορτραίτο του Λένιν με αυστηρό ύφος, τζιαι διάφορες απεικονίσεις του Τσε Γκεβάρα. Μια αφίσια έγραφεν “Patria o muerte”, ενώ πιο πίσω είσιεν μιαν σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον Γκεβάρα να σημαδεύκει με ένα πιστόλι τζιαι μιαν αφίσια με τον Γιλμάζ Γκιουνέη. Στην γωνιά, η γνωστή εικόνα του Καβάζογλου με τον Μισιαούλη, τζιαι μιαν πλακέττα που το ΑΚΕΛ Ακακίου αφιερωμένη “στους συντρόφους της παράγκας”.

Ήταν ωραία η ατμόσφαιρα εψές. Η παράγκα ήταν απόμερη χωρικά, σε ένα τόπο όπου το παρελθόν εγκλωβίστηκεν τζιαι εγκλωβίζει τζιαι το παρόν. Λευκωσιάτικη ανοιξιάτικη η νύχτα, συντρόφοι να διασκεδάζουν, παραμονές της κλιμάκωσης του αγώνα που τον οποίον άλλοι απέχουν αδιάφορα τζιαι άλλοι δραπετεύκουν αφήνοντας άλλους μόνους τους. “Τούτος ο αγώνας, είναι αγώνας επιβίωσης” έγραφεν το πανό που θα ανοίξει αύριο στην πορεία. “Ο γιος μου εν στο εξωτερικό. Εν έρκεται πίσω λαλεί. Έτσι όπως εν η κατάσταση εννά φύω τζιαι εγώ” λαλεί μου ο Μ. Κάτι πάω να πω για την λύση. “Εν μπορούμεν να καρτερούμεν την λύση. Εν έχουμεν άλλον χρόνο,” κόφκει με ψυχρά.

Αύριο, η τουρκοκυπριακή εξέγερση του 2011 μπαίνει στην δεύτερη της φάση. Τρίωρη καθιστική εκδήλωση διαμαρτυρίας γύρω που την βουλή. Τζιαι μετά τέντες στο Κοουλού για ένα μήνα – μέραν τζιαι νύχταν, κάθε μέρα άλλο συνδικάτο υπεύθυνον. Η κλιμάκωση εν μονόδρομος, το αποτέλεσμα όμως στην καλλίττερη περίπτωση φαντάζει αμφίβολο. Καλή δύναμη στην τουρκοκυπριακή συνδικαλιστική πλατφόρμα. Καλή επιτυχία τζιαι στον Σενέρ Ελτζίλ, τον ηγέτη τζιαι το σύμβολο πλέον της επανένωσης, στες εκλογές του συνδικάτου των δασκάλων το Σάββατο. Έστω τζιαι αν η επανένωση άρκεψεν ήδη να μετατρέπεται που συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα τζιαι πρόγραμμα σε μιαν γενικήν ιδέα, τζιαι μιαν αφηρημένη σημειολογία, που παρόλο που επάλιηνεν συνεχίζει όμως να εμπνέει ανθρώπους, όπως τα κάδρα της παράγκας...

Πρωταπριλιάτικα ψέματα

ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ
(πε αλλόνα ρε)
ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΜΕΝ ΚΙ ΑΣ ΤΡΩΓΩΜΕΝ ΠΕΤΡΕΣ
(πωπω πολιτισμός!
αν ήταν μόνον πέτρες που μας εταϊζατε στα ανάθθεμα. εν δικοινοτική σύγκρουση, πόλεμο τζιαι διχοτόμηση της χώρας που μας εταϊσετε ρε μαλακισμένα!)
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ, Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
(έκαμεν τα σιόνι τζιαι γαστρί)