Friday, October 9, 2009

Αναφορά

Μια προσταγή μέσα μου.
- Σκάψε! Τι βλέπεις;
- Ανθρώπους και πουλιά, νερά και πέτρες!
- Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;
- Ιδέες και ονείρατα, αστραπές και φαντάσματα.
- Σκάψε ακόμα! Τι βλέπεις;
- Δε βλέπω τίποτα; Νύχτα βουβή πηχτή σαν θάνατος. Θα 'ναι ο θάνατος.
- Σκάψε ακόμα.

Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική.

Friday, October 2, 2009

Οι πολίτες να αντιδράσουν στην αστυνομική αυθαιρεσία τζιαι τον ρατσισμό. (Κάλεσμα ΑΛΕΡΤ Κυριακή, 11πμ Πλατεία Ελευθερίας)

Η πρόσφατη επιχείρηση «σκούπα» (25/9/09) της Αστυνομίας στην παλιά Λευκωσία κατά των μεταναστών αποτελεί μια νέα κατάφορη προσβολή των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δημοκρατικού κεκτημένου στην Κύπρο. Η επιχείρηση παραβιάζει, μεταξύ άλλων, το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου 4 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που απαγορεύει τη μαζική απέλαση αλλοδαπών.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η Αστυνομία αντί να εργάζονται για την πάταξη του εγκλήματος, με τις δική τους παράνομη επιχείρηση υποδαυλίζουν το ρατσιστικό έγκλημα. Η Αστυνομία έστησε οδοφράγματα στην παλιά πόλη, μπούκαρε στα σπίτια των μεταναστών και σύλλαβε πάνω από 150 μετανάστες (μεταξύ των οποίων και έγκυες γυναίκες), τους πέρασε χειροπέδες και τους μετέφερε στους αστυνομικούς σταθμούς για εξακρίβωση στοιχείων. Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό αυτών των μεταναστών δεν είχε τακτοποιημένα χαρτιά, πράγμα που αποτελεί απλώς ένα διοικητικό παράπτωμα και όχι έγκλημα.

Η ρατσιστική επιχείρηση σκούπα που μεταχειρίζεται σαν σκουπίδια τους μετανάστες αποτελεί μια νέα πράξη αυθαίρετης αστυνομικής βίας που προστίθεται σε μια σειρά άλλων περιστατικών όμοιας φύσης. Ο άγριος ξυλοδαρμός δύο φοιτητών από την γνωστή ομάδα των 10 αστυνομικών που προβλήθηκε από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα είναι ένα από τα πολλά αυτά περιστατικά. Οι 10 βασανιστές αθωώθηκαν από το δικαστήριο, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο ανέβαλε επ’ αόριστον την εξέταση της έφεσης της εισαγγελίας. Οι δέκα βασανιστές κυκλοφορούν ανάμεσα μας, ενώ καθ’ όλα νόμιμοι μετανάστες σύρονται με χειροπέδες στα μπουντρούμια της αστυνομίας σαν κοινοί εγκληματίες.

Παρά το γεγονός ότι η επιχείρηση «σκούπα» αποδοκιμάστηκε ακόμη και από τον Υπουργό Εσωτερικών που είναι αρμόδιος για θέματα μετανάστευσης, ο αρχηγός της Αστυνομίας και ο Υπουργός Δικαιοσύνης συνεχίζουν προκλητικά να υπεραμύνονται της παράνομης και ρατσιστικής τους επιχείρησης και απειλούν μάλιστα ότι θα επαναλάβουν τέτοιου είδους ενέργειες.

Η Kίνηση Πολιτών ALERT, μια οργάνωση που δημιουργήθηκε για να υπερασπιστεί τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα όλων των κατοίκων της Δημοκρατίας, Κυπρίων και μεταναστών, καταδικάζει την εγκληματική επιχείρηση «σκούπα» και καλεί σε μια μαζική διαδήλωση κατά της αστυνομικής αυθαιρεσίας και κατά της δικαστικής πρακτικής που την ανέχεται και την ξεπλένει. Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου, η ώρα 11:00 στην πλατεία Ελευθερίας.

Ζητούμε την άμεση παύση του Υπουργού Δικαιοσύνης και του Αρχηγού της Αστυνομίας που φέρουν την πολιτική ευθύνη της επιχείρησης και που απειλούν να συνεχίσουν αυτές τις παράνομες και ρατσιστικές πρακτικές. Επίσης ζητούμε την άμεση αναθεώρηση του Νόμου περί μετανάστευσης που επιτρέπει την είσοδο της Αστυνομίας στα σπίτια των μεταναστών χωρίς δικαστικό ένταλμα.

*

Όχι στην υπονόμευση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δημοκρατικού κεκτημένου.
*

Όχι στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.
*

Όχι στην αστυνομική αυθαιρεσία και το δικαστικό της ξέπλυμα.
*

Όχι στη δημοκρατία της μπανάνας.
*

Όλες και όλοι με μπανάνες και σφυρίχτες στην εκδήλωση διαμαρτυρίας την Κυριακή στις 11 π.μ στην πλατεία ελευθερίας.

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERT

http :/ /alertcy.wordpress.com

alertcy@gmail.com

Διαδήλωση ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία τζιαι τον ρατσισμό. Κυριακή 11.00 στην Πλατεία Ελευθερίας

Η διαδήλωση συνδιοργανώνεται που την ΚΙΣΑ, το ALERT, την κίνηση κατοίκων της παλιάς Λευκωσίας AWAKE τζιαι στηρίζεται που πολλές κοινότητες μεταναστών. Θα περπατήσουμεν μέσα στους δρόμους της παλιάς πόλης για να στείλουμε μήνυμα αλληλεγγύης στους μετανάστες τζιαι να εκφράσουμε την αντίθεση μας στες ρατσιστικές επιχειρήσεις της αστυνομίας.
Ούλλοι στην Πλατεία Ελευθερίας η ώρα 11.00 την Κυριακή.

Tuesday, September 29, 2009

Κατάχρηση Εξουσίας από την Αστυνομία

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα
Άρθρο 1 Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων


Από το 1948 η Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διακήρυξε την ελευθερία όλων των ανθρώπων, την ισότητά τους στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα και την απαγόρευση της αυθαίρετης σύλληψης ή κράτησης οποιουδήποτε προσώπου. Στην Κύπρο του 2009 η Αστυνομία φαίνεται όχι μόνο να αγνοεί τις βασικές αρχές της Διακήρυξης αλλά και να τις αντιμάχεται.



Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ημερήσιο τύπο, ο εκπρόσωπος τύπου της αστυνομίας ζήτησε χθες αφενός να τους υποδειχθεί με πιο τόπο οφείλουν να ασκούν τα καθήκοντά τους, αφήνοντας να νοηθεί ότι αυτό το κράτος δεν ξέρει τι θέλει και ότι για την αστυνομία είναι αδύνατο να ανταποκριθεί στο ρόλο της με σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ταυτόχρονα συνέχισε να επιμένει ότι η αστυνομία δεν χρειάζεται την άδεια «κανενός» για την επιβολή της τάξης, δίνοντας την εικόνα ότι η αστυνομία αντιλαμβάνεται το εαυτό της ως κράτος εν κράτει.



Μόνο με επιχειρήσεις που πραγματοποιούνται τα ξημερώματα, με μαζικές συλλήψεις, με στήσιμο μπλόκων στην παλιά πόλη, με την παραβίαση κατοικιών και τη χρήση χειροπεδών, με τη σύλληψη και κράτηση εγκύων μεταναστριών φαίνεται ότι είναι δυνατό για την Κυπριακή Αστυνομία να εκτελέσει τα καθήκοντά της. Και όλα αυτά γιατί ήθελε να συλλάβει κάποια πρόσωπα για τα οποία είχε εντάλματα σύλληψης και τα οποία εν πάση περιπτώσει συνέλαβε προηγουμένως σε άλλη περιοχή, εκτός της παλιάς Λευκωσίας.



Οι μετανάστες, οι περισσότεροι καθόλα νόμιμοι και λίγοι χωρίς χαρτιά, πετάχτηκαν τρομαγμένοι από τα κρεβάτια τους από την εισβολή της Αστυνομίας και την παραβίαση της πόρτας των σπιτιών τους. Η Αστυνομία δεν ήθελε να δει τις άδειες παραμονής τους αλλά ζήτησε τα διαβατήριά τους, τους έβαλε χειροπέδες ενώ αυτοί ακόμα φορούσαν τις πυτζάμες τους, τους οδήγησαν στον Αστυνομικό σταθμό σε μια κλούβα γεμάτη μετανάστες, όλοι με χειροπέδες και χωρίς να μπορούν να κρατηθούν από οπουδήποτε όπως τα «ζώα» που πάνε για σφαγή. Αφού διαπίστωσαν του λόγου το αληθές, ότι δηλαδή ήταν νόμιμοι, τους άφησαν μετά από κάποιες ώρες να επιστρέψουν με τα πόδια περπατώντας κάποια χιλιόμετρα, φορώντας ακόμα τις πυτζάμες τους. Αυτή είναι η ανθρωπιστική μεταχείριση της Αστυνομίας προς τους μετανάστες. Η δε 6 μηνών έγκυος μετανάστρια, της οποίας η απελευθέρωση, ως ανθρωπιστικό μέτρο, ‘ανακοινώθηκε’ πριν δύο ημέρες από την Αστυνομία, εξακολουθεί να κρατείται με σκοπό την απέλαση.



Η ΚΙΣΑ καλεί την πολιτεία στο σύνολό της και ιδιαίτερα τα πολιτικά κόμματα να εκφέρουν επιτέλους εκείνο τον πολιτικό λόγο ο οποίος καταδικάζει το ρατσισμό και την κατάχρηση εξουσίας από την Αστυνομία. Καλεί τα πολιτικά κόμματα, με τον πολιτικό τους λόγο αλλά και έμπρακτα με συγκεκριμένες πολιτικές, να προχωρήσουν σε ενεργότερη και αποφασιστικότερη συμμετοχή στην προσπάθεια δημιουργίας αντιρατσιστικής συνείδησης στην κοινωνία, καταδικάζοντας τις ενέργειες της Αστυνομίας, οι οποίες στη βάση ρατσιστικών και ξενοφοβικών κριτηρίων στρέφονται εναντίον μιας ιδιαίτερα ευάλωτης ομάδας των κατοίκων αυτής της χώρας παραβιάζοντας κατάφωρα τα ανθρώπινα δικαιώματα.



Η ΚΙΣΑ καλεί τέλος όλες τις κοινότητες μεταναστών και οργανωμένα σύνολα της κοινωνίας όπως και όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες σε συνάντηση στα γραφεία της, Αρσινόης 48, παλιά Λευκωσία, την Τετάρτη, 30/9/2009, στις 6 μ.μ., για συζήτηση και ανάληψη μέτρων αντίδρασης στις ενέργειες της Αστυνομίας.



Διοικητικό Συμβούλιο ΚΙΣΑ

29.09.2009

Wednesday, September 23, 2009

Η διεύρυνση της επαναπροσέγγισης και το νόημα της επανένωσης

Το επαναπροσεγγιστικό κίνημα της δεκαετίας του 1990 πέρασε σε άλλο στάδιο με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003. Η προοπτική της λύσης μέσα από τις συνομιλίες γύρω από τις διάφορες εκδοχές του Σχεδίου Ανάν έδωσε ώθηση στη μαζική επαναπροσεγγιστική δραστηριότητα. Μέχρι και θεσμική επαναπροσεγγιστική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε από συνδέσμους καλλιτεχνών, συνδικαλιστικές και εργοδοτικές οργανώσεις και επαγγελματικούς συνδέσμους βόρεια και νότια της πράσινης γραμμής. Η διαδικασία του κτισίματος της λύσης είχε ήδη αρχίσει. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και η “περιρρέουσα ατμόσφαιρα” που ακολούθησε αποτέλεσε πλήγμα για την επαναπροσέγγιση και τη διαδικασία της επανένωσης αλλά όχι αρκετά ισχυρό για την διακόψει. Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων αποδείχτηκε μη αναστρέψιμο γεγονός καθιστώντας πλέον την μια κοινότητα ορατή στην άλλη. Το γεγονός ότι πολλοί Τουρκοκύπριοι εργάζονται μάλιστα στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την προοπτική της επανένωσης καθώς βιώνουν μαζί με τους Ελληνοκύπριους συναδέλφους τους μια κοινή καθημερινότητα, κοινές εργασιακές συνθήκες και κατ' επέκταση κοινά κοινωνικο-οικονομικά συμφέροντα. Η ΠΕΟ έχει ήδη επανεντάξει στις τάξεις της ένα σημαντικό αριθμό Τουρκοκυπρίων εργατών διατηρώντας μάλιστα και έμμισθα στελέχη για την εξυπηρέτηση τους, ενώ ακόμα και η ΣΕΚ, που λόγω των εθνικιστικών της καταβολών είχε διαχρονικά μια πιο ψυχρή στάση απέναντι στους Τουρκοκύπριους, έχει σήμερα και αυτή εντάξει στις τάξεις της Τουρκοκύπριους εργάτες.

Σήμερα, έξι χρόνια μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων η έννοια της επαναπροσέγγισης έχει σαφέστατα διευρυνθεί. Κατ' αρχήν οι διακοινοτικές επαφές αφορούν πλέον μια σχετικά μεγάλη μερίδα του πληθυσμού. Για μια μεγάλη μερίδα Κυπρίων τα μέλη της άλλης κοινότητας δεν προσεγγίζονται πλέον στερεοτυπικά ως ο ομογενοποιημένος Άλλος, αλλά ως αυτόνομες προσωπικότητες με τις οποίες σχετίζονται. Έπειτα, οι δικοινοτικές κοινωνικές σχέσεις σήμερα έχουν περάσει πέραν από το σπάσιμο του πάγου και τις τυπικές φιλοφρονήσεις, τις πρώτες διερευνητικές επαφές. Σήμερα υπάρχουν δικοινοτικές φιλίες, δικοινοτικές συνεργασίες, δικοινοτικές πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες. Η δράση του Ομίλου Ιστορικού Διαλόγου και Έρευνας, της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο, της Πλατφόρμας Εκπαιδευτικών Ενωμένη Κύπρος και του Hands Across the Divide αποτελεί ένδειξη της εμβάθυνσης του περιεχομένου της επαναπροσέγγισης πέραν από τη λογική της “επίλυσης της σύγκρουσης”. Η ίδια η λογική του εθνοτικού ανταγωνισμού αμφισβητείται πλέον ανοιχτά και δημόσια, ενώ η ειρηνική συμβίωση και η επανένωση ως στοχοθεσίες θέτουν πλέον το πλαίσιο της συζήτησης.

Η επανένωση είναι μια ολική και πολυσύνθετη διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει. Περνά μέσα από την ταφή των νεκρών της σύγκρουσης, μέσα από τον αναπροσανατολισμό της παιδείας μακριά από τον εθνοκεντρισμό και την μισαλλοδοξία, μέσα από τη δικοινοτική συνεργασία και τον κοινό αγώνα ενάντια στο παράλογο της διαίρεσης. Διαδικασίες που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, διαδικασίες όμως που θα πρέπει να συνεχιστούν με περισσότερη αποφασιστικότητα αν θέλουμε να οικοδομήσουμε την κουλτούρα της ειρηνικής συνύπαρξης. Επειδή η επανένωση δεν προκύπτει μόνο από τις αντικειμενικές συνθήκες, χρειάζεται επίσης και την υποκειμενικότητα της επιθυμίας, την πολιτική βούληση, την διεκδίκηση.

Βέβαια κάποιος μπορεί να αντιτάξει την επίσης μεγάλη μερίδα Κυπρίων που δεν έχει και δεν θέλει να έχει επαφές με μέλη της άλλης κοινότητας. Που υποστηρίζει το διχοτομικό στάτους κβο ως δεύτερη καλύτερη λύση μετά την (ομολογουμένως ανέφικτη) εθνική επικράτηση, και την διατήρηση του διαχωρισμού μέσα από την αναπαραγωγή του ανταγωνισμού και της σύγκρουσης. Που όχι απλά δεν επιθυμεί, αλλά εναντιώνεται μάλιστα στην επαναπροσέγγιση και νιώθει να απειλείται από την διαδικασία της επανένωσης. Η εθνικιστική αυτή ιδεολογική στάση εξυπηρετεί βέβαια και συγκεκριμένα νοτιο-κυπριακά και κατεστημένα συμφέροντα στον τομέα της ανάπτυξης γης που θέλουν να συνεχίσουν να μονοπωλούν τον έλεγχο του κράτους και άρα των πολιτικών ανάπτυξης.

Καθώς οι συνομιλίες οδηγούνται προς την κατάληξη τους η σύγκρουση μεταξύ της λογικής της επανένωσης και του παραλόγου της διαιρέσης θα καταστεί αναπόφευκτη. Οι δυνάμεις της επανένωσης αντλούν το όραμα τους από το μέλλον, από την προοπτική της λύσης του προβλήματος. Προσεγγίζουν την επανένωση ως ιστορική πρόκληση που θα πρέπει να πετύχει. Αντίθετα οι δυνάμεις της διαίρεσης αντλούν το όραμα τους από το παρελθόν της σύγκρουσης. Προσεγγίζουν την επανένωση ως αμφίβολο συμβιβασμό και καλλιεργούν τον φόβο της κατάρρευσης του ομόσπονδου κράτους και της επανάληψης των συγκρούσεων.

Βρικόμαστε σε μια ιστορική συγκυρία όπου για πρώτη φορά η υπέρβαση της εθνοτικής σύγκρουσης είναι ορατή, εφικτή και προοπτικά πραγματοποιήσιμη. Τα δυο στρατόπεδα της επανένωσης και του στάτους κβο ήδη σχηματοποιούνται. Σε αυτή την αναπόφευκτη μάχη πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι δεν αναμετριέται απλά η λογική με το παράλογο αλλά και η ελπίδα με τον φόβο, το μέλλον με το παρελθόν.

Saturday, September 12, 2009

Για το Alert

Εψές ήταν η εκδήλωση του Alert στην πλατεία της Φανερωμένης. Λλίος κόσμος εμαζεύτηκεν 50-60 άτομα, οι πλείστοι γνωστοί ακτιβιστές που διάφορες ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς τζιαι του αντιεξουσιαστικού χώρου. Εστηθήκαν μικρόφωνα, φωτισμός, κάμερα, έδρα τζιαι έγινεν μια σχετικά καλή τζιαι οργανωμένη συζήτηση όπου ακουστήκαν διάφορες απόψεις. Το κλίμα ήταν βέβαια κάπως υποτονικό, εκυκλοφορούσεν τζιαι ένας αέρας απαισιοδοξίας τζιαι για το μέλλον της υπόθεσης του ξυλοδαρμού αλλά τζιαι για τες προοπτικές του κινήματος. Γιατί είμαστεν τόσοι λλίοι; Νομίζω επειδή το Αλερτ μάσιεται να παίξει σε 2 ταμπλώ, τζιαι ως Μη Κυβερνητική Οργάνωση τζιαι ως κινηματική πλατφόρμα. Κάτι όπως το έπαιξεν η ΚΙΣΑ την περίοδο 2004-2007 τζιαι όπως το παίζει σήμερα η Πλατφόρμα Εκπαιδευτικών Ενωμένη Κύπρος. Εν εξαιρετικά δύσκολο όμως. Γιατί αν γύρει στη μια πάντα χάνει την νεολαία που δυσπιρκά με τες επισημότητες τζιαι αν γύρει που την άλλη πάντα χάνει τους ηλιακά μεγαλλύττερους τζιαι πιο κοινωνικά ενταγμένους που απαιτούν σοβαρότητα τζιαι θεσμική πολιτική δράση. Η προσπάθεια της Αλερτ να αυτοπροσδιαριστεί αποτελεί τζιαι εννά συνεχίσει να αποτελεί θέμα.

Για να επιτευχθεί όμως η αποκέντρωση που σωστά επροβλήθηκεν ως στόχος που το συντονιστικό σημαίνει να νιώσουν το αλερτ ως δικό τους πολλοί ανθρώποι έτσι ώστε να αφοσιώσουν χρόνο τζιαι ενέργεια. Τούτον εν φαίνεται εφικτό προς το παρόν. Οι φιλελευθερίζοντες εν ήρταν καν ενώ οι αναρχίζοντες μιτσιοί εσαμποτάραν το καθώς με το τέλος της συζήτησης εμεταφερθήκαν ούλλοι στην άλλη πλευρά της Πλατείας, στο Μανώλη τζιαι εκάτσαν τζιαμέ διαλύοντας το προγραμματισμένο πάρτυ μπροστά που το σχολείο. Λλίον μαλακιούλλα βέβαια τζιαι έλληψη αλληλεγγύης αν μη τι άλλο προς το συντονιστικό του Αλερτ που έστησεν την φάση τζιαμέ.

Πάντως εν ωραία που διεκδικούμεν την περιοχή γύρω που την Φανερωμένη. Μπορεί να είμαστεν περικυκλωμένοι που μιαν εθνικιστική σημειολογία αλλά ταυτόχρονα μαζί τους μετανάστες αννοίουμεν μιαν προοπτική ντε φάκτο επανοικειοποίησης ενός κομβικού δημόσιου χώρου.