Thursday, August 25, 2011

Ίντα τζιαρούς εφτάσαμεν...

καλάν τους αμετανόητους εθνικιστές της ένωσης εσυνηθίσαμεν τους με την λαφαζανιά τους ότι τάχα άμαν οι τουρκοκύπριοι έχουν αυτοδιοίκηση, τζιαι εγγυημένη πολιτική συμμετοχή στη Κυπριακή Δημοκρατία εν προδοσία, ότι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία εν ρατσισμός ιμίsh...τζιαι κάμνουμεν τους τζιαι χάζι όταν που την μιαν τάχα εν διαχωρίζουν ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους αλλά ταυτόχρονα λαλούν ότι εν τζιαι ωραίοι έλληνες σε ένα ελληνικό νήσι...

καλάν τες δυτικές στρατιωτικές επεμβάσεις στην περιοχή για να ελέγχουν την ροή του πετρελαίου τζιαι τα φούμαρα περί δημοκρατικής μετάβασης ξέρουμεν τα καλά...

καλάν η προσπάθεια μπλοκκαρίσματος κάθε πιθανής ακόμα τζιαι της πιο ελάχιστης αύξησης της συνεισφοράς του κεφαλαίου στα δημόσια ταμεία με την δικαιολογία ότι “μα έτσι εν θα γίνουνται επενδύσεις, εννά βουρήσει να φύει το κεφάλαιο, αμάν άμαν τι θα απογίνουμεν εμείς μετά κλπ κλπ” πάλε εν παλιά ιστορία...που την πιπιλούν οι αστοί τζιαι τα φερέφωνα τους στα μεγάφωνα των ΜΜΕ όποτε ακουστεί η φράση “φορολογία του πλούτου”...τζιαι φυσικά στην ίδια λογική εναντιώνονται σε κάθε αύξηση του κατώτατου μισθού, “μα έτσι γίνεται ανωμαλία στην αγορά, εν τηρείται, φέρνει ανεργία, εν μπορούν να το αντέξουν οι επιχειρήσεις τζιαι μετά εννά κλείσουν, αμάν αμάν τι θα απογίνουμεν εμείς μετά κλπ κλπ...

αλλά σήμερα το σκηνικό έσιει μιαν ιδιαίτερη υποκρισία...έναν απίστευτο ξεπεσμό, μια πιο έντονη ξεφτίλα, τζιαι πιο μεγάλη υποτίμηση της νοημοσύνης του κόσμου...έννεν μόνον η προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας ούτε απλά η ωμή αστική προπαγάνδα που εν διανθισμένη με έναν αξιοθρήνητο λαϊκισμό που ενοχλεί τόσον, όσον το θράσος μερικών τζιαι η ελαφρότητα άλλων...

όταν οι εθνόπληχτοι μικροαστοί που παρελαύουν κάθε νύχτα στο γυαλί τζιαι σχεδόν σε ούλλες τες εφημερίδες τζιαι τα ράδια να μιλούν τζιαι για φίμωση, εε τι άλλο να πει κανένας...

μετά που τες τσιριλλιές ενός μήνα “να πεθάνει ο Χριστόφιας”, τζιαι τες απειλές άμπα τζιαι τολμήσει να πει κανένας για ευθύνες των μόνιμων αξιωματικών του στρατού που ήταν υπεύθυνοι για την φύλαξη επειδή είτε εν “ήρωες” είτε εν “φρουροί του έθνους”, τζιαι μόνον η λέξη (που κάποιοι δεν εφροντίσαν να γίνει πράξη) εκκένωση απαγορεύεται να λεχθεί, τζιαι όποιος την πει κινδυνεύκει άμαν  κόψει κοντά, όπως εφάνηκεν με μαρτυρία ακόμα τζιαι δημοσιογράφου του “αγανακτισμένου” Πολίτη,...έχουν τζιαι πρόβλημα όταν έρτει στο νου του κόσμου η ιστορικά πρόσφατη τζιαι καταστροφική για την χώρα δράση της ακροδεξιάς...

καλάν άμαν οι άλλοι οι τύποι στη Λιβυή που εμπήκαν τζιαι στην βομβαρδισμένη Τρίπολη με την σημαία της μοναρχίας μετά που 5 μήνες ΝΑΤΟικό σφυροκόπημα της χώρας τους, το οποίο επροσκαλέσαν οι ίδιοι, αποκαλούνται τζιαι επανάστατες τάχα τζιαι πλήθος φιλελελεύθερων τζιαι προοδευτικών κάμνει τζιαι χαϊχούιν καμμώντας τα μάθκια στην πλήρη επανα-αποικιοποίηση της Λιβυής, τι άλλον να πει κανένας...

αλλά το ότι οι ίδιοι οι τύποι που εναντιώνονται στην ουσιαστική φορολόγηση του κέρδους, στην ελάχιστη αύξηση των κατώτατων μισθών στον ιδιωτικό τομέα, τζιαι που προωθούν την ιδιωτικοποίηση δημοσίων αγαθών τζιαι υπηρεσιών φκαίνουν τζιαι που πάνω τωρά, να παίξουν τους προστάτες των χαμηλόμισθων, τζιαι να υπερασπιστούν τάχα τους ιδιωτικούς υπαλλήλους στην συστηματική τζιαι μακροχρόνια προσπάθεια τους να τους στρέψουν ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους (όπως η άλλη συνιστώσα της δεξιάς – οι εθνικιστές – ενάντια, στους μετανάστες) έννεν απλά χυδαίο αλλά τζιαι φτηνό...

12 comments:

pattixa said...

Φίλε είδαμεν τα ούλλα, τζι ακόμα εν είδαμεν τίποτε.

the Idiot Mouflon said...

Can you say Ruskie Dollar?

Anonymous said...

Καλά δεν βαρέθηκες να λες τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια προσπαθώντας να πιστέψεις κι εσύ τις μαλακίες που λαλείς;

Zakwer said...

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=211137&-V=articles

Μου ηρθε εμετος αλλα κρατηθηκα. Το οτι το παραπανω εφτασε να θεωρειται κοινη λογικη (αν περνεις πανω απο 2000 εισαι golden boy, αλλα μονο αν εισαι στο δημοσιο) ειναι τρομαχτικο δειγμα οτι η κατασταση στο πεδιο της ιδεολογικης μαχη ειναι απελπιστικη. Η αρχουσα ταξη πετυχε να ορισει τον 'εχθρο', και αυτος ειναι οι εργαζομενοι. Αυτο να το καταλαβουν καλα ολοι στην αριστερα στην Κυπρο και ειδικα πολλοι αναρχ/αντιεξουσιαστες. Στον ελευθεριακο χωρο ανηκω, αλλα φερτε τα μιλλια σας. Κανετε λες και περιμενετε το CNT στην Κυπρο του 2011. Αυτο τον συνδικαλισμο εχουμε, με αυτον θα παλεψουμε. Δεν προκειται για θεωρητικες ασκησεις επι χαρτου, 'this is the real thing', διακυβευεται το βιοτικο επιπεδο χιλιαδων Κυπριων και ειμαστε στριμωγμενοι στην γωνια. Ειναι καιροι μαχης, και σε μια μαχη υπαρχει συγκεντρωση των δυναμεων γυρω απο δυο πολους. Οι πολοι αυτη την στιγμη ειναι απ την μια ο συνδικαλισμος και η υπαρχουσα επισιμη αριστερα, και απ την αλλη το κεφαλαιο και ο νεοφιλελευθερισμος. Ειτε παμε με το πρωτο, ειτε με το δευτερο, αφου αν δεν παμε με το πρωτο η αντικειμενικη μας θεση θα ενισχυσει την αρχουσα ταξη, θελουμε δεν θελουμε. Πρεπει να αντιληφθουμε την κατασταση και τον συσχετισμο δυναμεων,δεν βρισκομαστε ουτε στην Ισπανια του 36, ουτε καν στην Ελλαδα του σημερα. Ας το πουμε και μεις μια φορα: Τ.Ι.Ν.Α. Μονο συσπειρωση και παλη.

gregoris said...

zakwer
επί της ουσίας συμφωνώ,
θα το διατύπωνα κάπως διαφορετικά αλλά αντί να κάνω αυτό, να παραθέσω την τοποθέτηση κάποιου άλλου συντρόφου σε μιαν άλλη συζήτηση...

"Το θέμαν είναι πως θωρει ο κάθε ένας τον "πέραν της θεσμικής αριστεράς" χώρον που πιάννει που τους ανεξάρτητους αριστερούς ως τον εναλλακτικόν, αντιεξουσιαστικόν τζιαι αναρχικόν χώρον. Ξέρω ότι στον χώρον που τον οποίον προ...έρχουμαι, δηλαδή τον αντιεξουσιαστικό/αναρχικόν, ήταν πάντα τζιαι ένι ακόμα μια μεγάλη συζήτηση. Ο αναρχικός χώρος εν κομμάτιν της αριστεράς με την γενικόττερην έννοιαν της ή όϊ; Με κάποιους να υποστηρίζουν το ένα τζιαι κάποιους το άλλον. Θα μπορούσα να γράψω πολλά για τη σχέση του αναρχισμού, τόσον του ιστορικού όσο τζιαι της μορφής που επήρεν μετά την δεκαετίαν του 60, με το προλεταριάτο, άλλά δεν θα το κάμω διότι εν με παίρνει ο χώρος τζιαι ο χρόνος.

Η ουσία εν η παρούσα ιστορική συγκυρία. Δεν θεωρώ ότι τούτον που συμβαίνει τούτην την στιγμήν εν το κατεστημένον της δεξιάς που επιτίθεται στην ρεφορμιστικήν αριστεράν. Τούτη εν η μορφή που προσλαμβάνει ως θέαμαν. Στην ουσίαν εν το κεφάλαιον που επιτίθεται στην ιδιαν την κοινωνίαν τζιαι ειδικά στα μεσαία τζιαι χαμηλόττερα στρώματα της. Τζιαι μαζίν με τούτον έρκεται τζιαι η πνευματική τρομοκρατία τζι έναν σωρόν άλλα. Έτσι το αντιλαμβάνουμαι. Οπότε για μέναν δεν εν θέμαν μιας ανίερης συμμαχίας με την 'θεσμικήν αριστεράν" αλλά ζήτημαν αντίστασης στην επίθεσην του κεφαλαίου. Τζιαι τούτον βάλλει με στο ίδιον χαράκωμαν όϊ μόνον με την 'θεσμικήν αριστεράν" αλλά με οποιονδήποτε αντιστέκεται σε τούτην την επίθεσην.

Οπότε για να έρτω τζιαι στο αρχικόν σου ερώτημαν: και τώρα τι; Πιστεύκω ότι τζιείνον που εν απαραίτητον να γίνει είναι η παραγωγή λόγου που να μπορέσει να βοηθήσει στην ανάπτυξην μιας αντικαπιταλιστικής συνείδησης. Τζιαι να αφήσουμεν τον λόγον να διαχυθεί με διάφοριυς τρόπους τζιαι να πάει σε όποιον έσιει τες αντέννες να τον πιάσει. Τζιαι τωρά εν η στιγμή για πρωτοβουλίες σε θέματα που έχουν φκει στην επιφάνειαν με την έκρηξην στο Μαρί. Πέραν που την επίθεσην του κεφαλαίου που αναδεικνύεται κυρίαρχον ζήτημαν, εν το θέμαν του στρατού τόσον σαν θεσμός όσον τζιαι κατά πόσον εν αναγκαιότητα, εν το θέμαν ύπαρξης ενός βαθέως κράτους, εν το θέμα της εκκλησιάς, ο ρόλος τζιαι η λειτουργία των ΜΜΕ αλλά τζιαι το ενεργειακόν ζήτημαν. Τζιαι φυσικά το κυπριακόν. Τούτα εν ουσιαστικά ζητήματα για τα οποία εν σημαντικόν να αναληφθούν πρωτοβουλίες."

Anonymous said...

Βασικα πιστεφκω οτι ο χωρος της αντκονφορμιστικης αριστερας μεσω των ιστορικων αλληλουχιων της καπιταλιστικης αυτοενσωματωσης αλλα και των συγκυριων οπου η επιδιωκομενη αντιστηξη της πολωσης του αναρχοαυτονομιστικου παραφιλολογικου φλεγμονίου, εχει προσφερει το τελειο αλλοθι στην εθνοαριστεριζομενη διανοηση να αυνανιζει τον εγκεφαλο της με λεξεις και να σουντοκιζει με αλληλοεξαρτωμενα ιδεολογηματα υπαρκτου και ευκταιου. Σκουπιζεται δε στο τελος της πραξης, οταν οι υπολοιποι ηδονολεξίες του ινδερνετ τα διαβαζουν (ειτε ειναι υπερ ειτε εναντιον), και αλληλοποθαυμαζονται.

Anef_Oriwn said...

Anonymous [πιο πάνω],

Εν μας το κάμνεις σε eurocents;

Παλιός Ανάφεντος said...

Ανώνυμε που πάνω,

μάλλον μπερτεύκεις ακόμα το χέσιμον με τον αυνανισμόν. Τζιαρός να καταλάβεις ότι τζιαι τα θκυο εν πράξεις που θέλουν σκούπισμαν. Εκτός τζι αν εννοείς τις κλανιές, αλλά όπως εν φανερόν τζιαι που τούτην που μόλις αμόλησες, τούτες εν χρειάζουνται σκούπισμαν. Αννοίεις νάκκον το παραθύριν να ξιμυρίσει η κάμαρη τζιαι τούτον ένι. Άτε τζιαι μάθε τζιαι λλίον συντακτικόν πριν να τες ξαπολάς.

δημοκρατικη αριστερα said...

ωραια αφου εσεις οι κομμουνιστες δεν εχετε εθνος τοτε συγχαρητηρια.ειστε οι πρωτοι εξωγηινοι στον πλανητη μας.δεν υπαρχουν ανθρωποι με τοσο χαμηλο δεικτη νοημοσυνης που να υποστηριζουν τον κομμουνισμο τον εχθρο του λαου.ουτε υπαρχουν ανθρωποι που δεν εβριζαν μια γεροντισσα που εκρυβα στρατιωτες στην τουρκοπατημενη λαπηθο.ασφαλως δεν υπαρχουν ανθρωποι που δηλωνουν οτι η τουρκια ειναι αδελφος τους αποδεικνυοντας την αποστολη που εχουν στην ξενη για αυτους κυπρο. οποτε μπραβο.θα θελαμε εμεις οι γηινοι να σας τιμησουμε καποτε σε μια παγκυπρια εκδηλωση.θα σας παρακαλεσουμε ομως σε τυχον επελαση του γηινου αττιλα να φερετε εξωγηινα οπλα διοτι ακουσαμε οτι σκεφτεστε να τους φιλοξενησατε.ετσι μας ατιμαζετε.απο ποιον πλανητη ειστε?μα βλεπω οτι η κυπρος ειναι διασημη!παττιχα βλεπω.τρωτε και παττιχα στο υπερπεραν?

Παλιός Ανάφεντος said...

Ε τζιαι πε μας ρε δημοκράτη (ιμίς) αριστερέ (πάλε ιμίς) ήντα πον το έθνος; Αλλά επειδή που την πολλήν δημοκρατικήν αριστεροσύνην εν να αρκέψεις για τα κρυφά σχολιά τζιαι πολλά φοοούμαι τζιαι για τα γονίδια της φυλής να σου πω εγώ:

Εν η ιδεολογία που ενώνει ανθρώπους που δεν έχουν τίποτε κοινόν μεταξύν τους εκτός που την υποταγήν τους στην κοινήν τους ιδεολογίαν.

Τα μόνα πραγματικά αντικρύσματα της μυθολογίας του έθνους εν το σύγχρονον κράτος που ο καπιταλισμός το έσιει ανάγκην (ακόμα τζιαι προς το παρόν) ως μέσον υποταγής για να διαιωνίζει την κυριαρχία του κεφαλαίου πάνω στην κοινωνίαν τζιαι την αδικίαν σε τοπικόν, "εθνικόν" τζια μέσω ενός "παγκοσμιοποιημένου" περιβάλλοντος τζιαι σε διεθνές επίπεδον. Τι να κάμουμεν ρε φίλε; Τούτος εν ο πλανήτης που ζιούμεν τζι έσιει τζιαι κάτι πεινασμένα εκατομύρια που την παττίχαν ούτε στο όνειρον τους εν την θωρούν. Το άλλον εν οι γλώσσες που για διάφορους ιστορικούς κυρίως λόγους μιλούμεν οι διάφορες κοινωνίες. Τα άλλα ούλλα εν παραμύθκια της στετές σου.

Τζιαι πάρτο χαπάριν μανοκίκκιρε ότι την Τουρκίαν - τζιαι την κάθε Τουρκίαν - εν μπορούμεν να την αντιμετωπίσουμεν με τα όπλα. Μόνον με το νιονιόν αν μας έμεινεν νάκκουριν.

Disdaimona said...

Ο παλιός Ανάφεντος μόλις μας έδωσε ένα θκιαμάντι που πρέπει να θυμούμαστε σε κάθε περίσταση.

να το παραποιήσω λλίο.

η ιδεολογία που ενώνει ανθρώπους που δεν έχουν τίποτε κοινόν μεταξύν τους εκτός που την υποταγήν τους στην κοινήν τους ιδεολογίαν είναι το όπιο των λαών.

πιάσε που τα άκρα της αριστεράς ως τα ακρα της δεξιάς σε πολλές και διαφορές εκφάνσεις.

Παλιός Ανάφεντος said...

Disdaimona

Να προσθέσω όμως ότι όπως το υποταγμένον στην ιδεολογίαν πλήθος που συμπεριφέρεται τζιαι λειτουργεί ως άτομον - για να δανειστώ μιαν έκφρασην που αλλού - "δεν μπορεί να εδραιώσει την αλήθκειαν στον κόσμον" η οποία σαφώς βρίσκεται μακριά που την σφαίραν της ιδεολογίας, (γιατί ακριβώς εν εδραιωμένα πάνω στην θρησκευτικότητα που εν το original όπιον του λαού), ούτε το απομονωμένον άτομον μπορεί.

Προφανώς η απάντηση προκύπτει - ή θα έπρεπεν να προκύπτει - κάθε φοράν μέσα που την αντίφασην του προσωπικού τζιαι του συλλογικού.

Που τζιαμαί τζιαι τζιει εν έσιει η κάθε ιδεολογία, που τα άκρα της αριστεράς ως τα άκρα της δεξιάς την ίδια δυναμικήν γιατί σαφώς σε κάθε ιστορικήν φάσην υπάρχουν εκφάνσεις της ιδεολογίας που εν κυριάρχες πάνω σε άλλες. Η διαφορά ένι ότι οι ιδεολογικές εκφάνσεις του εθνικισμού για παράδειγμα δεν μπορούν να υπάρξουν με οποιονδήποτε άλλον τρόπον παρά σαν ιδεολογία. Η αριστερά όμως, με την ευρύτερην έννοιαν της, μπορεί. Φτάνει, όπως το λαλείς τζιαι κάπου αλλού να ρωτήσει το καίριον ερώτημαν: τι είμαι;