Friday, July 29, 2016

Εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες δεν πιάνουν οι ευχές

Εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες δεν πιάνουν οι ευχές
Εδώ το τώρα ζητιανεύει λίγη πίκρα απ’ το χτες
Εδώ οι άγγελοι δεν κλαίνε ούτε γλύφουν πληγές
Εδώ η θλίψη δεν κερδίζει ποτέ

Εδώ οι μέρες ταξιδεύουν σαν χελώνες νεκρές
κι εγώ τρικλίζοντας τις ακολουθώ
Εδώ οι σκέψεις ζωντανεύουν ναυάγια, πυρκαγιές
Καίγομαι ολόκληρος εδώ και ξανασβήνω εδώ

Εδώ οι νύχτες δε διψάνε γι’ άλλες άγριες γιορτές, 
μονάχα σκιάχτρα τραγουδάνε με καρδιές δανεικές
Εδώ πεθαίνουν νυσταγμένοι οι τελευταίοι εραστές
Εδώ η θλίψη δεν κερδίζει ποτέ

Thursday, July 21, 2016

αλλά και για την προβοσκίδα σου θαρρώ...

Έβγαλες ουρά και προβοσκίδα
κρύφτηκες πίσω από μια εφημερίδα
κάνεις πως διαβάζεις και δε μας χαιρετάς,
έβγαλες στο δέρμα σου ραβδώσεις
τρέχεις με ομάδες κι οργανώσεις
κι όλο το ρολογάκι σου κοιτάς.
Κι όμως μέσ’ στης κόλασης τις λαύρες,
μέσ’ σε δακρυγόνα και περίπολα και αύρες
λάμπεις σαν το πιο πολύτιμο ορυκτό,
ναι, σαν ασημένιο υψώνεσαι φτερό
τούτη τη στιγμή που σπάζεις τον κλοιό.
Λευκέ, γαλάζιε ποντικέ μου
που χρόνια τώρα σ’ αγαπώ
εκείνη τη φτερούγα σου άνοιξέ μου
κι άσε με λίγο να την δω.
Έλα, χωρίς πολιτικούρες
με το φτερό σου να πετάει
όχι στων μανιφέστων τις κλεισούρες
αλλά σε κείνο εκεί το μπαρ που ξενυχτάει.
Ξέρω, ήδη έχεις αντιρρήσεις,
μα ούτε εγώ σου λέω να χωρίσεις
λέω με δυο λόγια μόνο σ’ αγαπώ
λόγια ηθοποιού για τον αγώνα,
λόγια σαν βιολί σε αρραβώνα
μα ό,τι ως τώρα μάχεται λειψό.
Τώρα έχεις χρέη και πιστώσεις,
τρελαίνεσαι και για πολιτικές εκδόσεις
αύριο να δούμε ποια πόρτα θα χτυπάς
αφού κι αυτό το αύριο το αλάνι,
όργανο του κόμματος το έχεις κάνει
ποιον θα περιμένεις και ποιον θα τυραννάς.
Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη,
τι θα πάει να πει στην δικαιοσύνη
να το δικαστήριο υψώνεται από δω
όχι μοναχά για το στιλπνό σου το φτερό
αλλά και για την προβοσκίδα σου θαρρώ.

Διονύσης Σαβόπουλος, 1979 Ρεζέρβα
Για τα παιδιά που είναι στο κόμμα

Tuesday, July 12, 2016

Δεν ξανακάνω φυλακή-O Καπετανάκης



Στίχοι: Πάνος Μιχαλόπουλος
Μουσική: Λεονάρδος Μπουρνέλλης
1. Πάνος Μιχαλόπουλος 
2. Απόστολος Νικολαΐδης 
3. Ελένη Βιτάλη 
4. Τα Παιδιά από την Πάτρα 

Ερμηνεία του Μιχαλόπουλου:

Δεν ξανακάνω φυλακή.
Με τον Καπετανάκη
που 'χει ντούγκλα στο μουστάκι
τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε.

Τη δόλια τη μανούλα μου
την πότισες φαρμάκι, 
αχ, εσύ Καπετανάκη.
Τα μελιτζανιά να μην τα βάλει πια.

Ξυπνώ και βλέπω σίδερα, 
στη γη στερεωμένα
τα παιδάκια τα καημένα.
Τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε.



Ερμηνεία της Βιτάλη:

Δεν ξανακάνω φυλακή.
Με τον Καπετανάκη
που 'χει ντούγκλα στο μουστάκι
τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε.

Ξυπνώ και βλέπω σίδερα, 
στη γη στερεωμένα
τα παιδάκια τα καημένα.
Τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια.

Τη δόλια τη μανούλα μου
την πότισες φαρμάκι, 
πονηρέ Καπετανάκη.
Τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια.

Τα χέρια μου στον μπαγλαμά
κι ο νους μου στην αγάπη, 
πονηρέ Καπετανάκη.
Πάπια του γιαλού, μην αγαπάς αλλού.

Wednesday, June 29, 2016

«Η προσωρινότητα στην ανώτατη εκπαίδευση και στην έρευνα μας ασφυκτιά»

phd102615s
μετάφραση της Χριστίνα-Ζωή Μπακάλη
Άρθρο για τις πρώτες συναντήσεις σε εθνικό επίπεδο των προσωρινών εργαζομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα.
 «Η προσωρινότητα στην ανώτατη εκπαίδευση και στην έρευνα μας ασφυκτιά»
Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω το άρθρο που αφορά τις πρώτες συναντήσεις σε εθνικό επίπεδο των επισφαλώς εργαζομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα οι οποίες έλαβαν χώρα τον Μάιο και δημοσιεύτηκαν την Πέμπτη 16 Ιουνίου στην γαλλική εφημερίδα LeMonde.

http://www.attack.org.gr/?p=1970
Από τον Gabriel Bortzmeyer εκ μέρους της συλλογικότητας των επισφαλώς εργαζομένων στην ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα.
«Δουλεύω τη διδακτορική μου διατριβή στον κλάδο της Ιστορίας εδώ και 5 χρόνια και δεν επωφελούμαι καμία χρηματοδότηση αντίστοιχη της δουλειάς μου σαν ερευνήτρια. Σαν διδακτορικός είμαι επίσης προσωρινά επιφορτισμένη με τη διδασκαλία σε ένα πανεπιστήμιο που βρίσκεται 50 km μακριά από το σπίτι μου και  τα έξοδα της μετακίνησης δεν  υποστηρίζονται από τον εργοδότη μου. Πληρώνομαι καθαρά 30 ευρώ την ώρα, αλλά ο χρόνος που απαιτείται για να ετοιμάσω τα μαθήματα και να διορθώσω τις  εργασίες δε λαμβάνεται υπ’ όψιν. Επιπλέον, για να επωφεληθεί το πανεπιστήμιο από την αμοιβή που μου δίνεται, πρέπει να πληρώνω μόνη μου τα τέλη της εγγραφής, σαν μία φοιτήτρια του πανεπιστημίου. Συνεπώς, το πανεπιστήμιο  με προσλαμβάνει χωρίς να καλύπτει την κοινωνική μου ασφάλιση και την ανεργία. Ο μισθός δε μου παρέχεται σε μηνιαίες δόσεις.  Μου παρέχεται σε μία δόση περίπου έξι μήνες μετά το τέλος του εξαμήνου. Δεν είναι πλέον σίγουρο αν αυτός  ο μισθός αρκεί για να ζήσω, έτσι δουλεύω και τρεις μέρες την εβδομάδα σαν ημι-απασχολούμενη διοικητικός υπάλληλος στη γραμματεία του τμήματός μου, με συμβόλαιο 3 μηνών, όπου αναλαμβάνω να διευθετήσω τις εγγραφές εκατοντάδων φοιτητών οι οποίοι εγγράφονται κάθε χρόνο στο προπτυχιακό επίπεδο. Έτσι καλούμαι να προχωρήσω τη διατριβή μου κατά τη διάρκεια του σπάνιου ελεύθερου χρόνου που διαθέτω.»
 « Είμαι κάτοχος διδακτορικού στη κοινωνιολογία. Εδώ κι 6 χρόνια, θέτω υποψηφιότητα κάθε χρόνο σε θέσεις υπευθύνου για τη διεξαγωγή συνεδρίων. Για να εμπλουτίσω το βιογραφικό μου και να παραμείνω στα δρώμενα, διδάσκω πολλές ώρες και αναλαμβάνω μαθήματα τα οποία κανένας δε θέλει. Εναλλάσσομαι μεταξύ τυχαίων ερευνητικών συμβάσεων και περίοδων ανεργίας. Συνήθως συνάπτω συμβάσεις ορισμένου χρόνου  και τόσο πριν την έναρξη όσο και μετά τη λήξη τους μου ζητούν να δουλέψω παρέχοντας υπηρεσίες στην ομάδα,. Η εν λόγω συμβάσεις ποτέ δεν υπογράφονται στην ώρα τους και συχνά πληρώνομαι με καθυστέρηση ένα με δύο μήνες. Ένας επιφανής ακαδημαϊκός φορέας επιχείρησε να με προσλάβει σαν αυτόαπασχολούμενο για να δουλεύω σε ένα δικό του ερευνητικό πρόγραμμα. Κάθε φορά, ο φόρτος εργασίας μου είναι αντίστοιχος με εκείνον των συναδέλφων κατόχων διδακτορικών, αλλά ο μισθός μου, τα επαγγελματικά μου δικαιώματα και η αναγνώριση δεν επέρχονται. Το να διαμαρτυρηθώ θα με εξέθετε με αποτέλεσμα να μην με προσλαμβάνουν.»
index
Αυτές οι ατομικές περιπτώσεις απεικονίζουν την επισφάλεια που αγγίζει την πλειοψηφία των εργαζομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα. Οι θεσμοί γνωρίζουν ήδη τι ετοιμάζει αυτός ο νόμος που αφορά τα εργασιακά για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας. Εκπαιδευτικοί, ερευνητές, διοικητικοί, τεχνικοί για τη συντήρηση και την ασφάλεια της εκπαίδευσης και της έρευνας, όλα τα επαγγέλματα και οι θέσεις πλήττονται. Έτσι, γινόμαστε σταδιακά πάροχοι υπηρεσιών, σκλάβοι για ένα ευχαριστώ και φιμωμένοι, ενώ βράζουμε από θυμό.
Αυτές οι συνθήκες συχνά είναι ακόμα χειρότερες στον ιδιωτικό τομέα. Η κακομεταχείριση έχει γίνει συχνό φαινόμενο, όπως η ξεκάθαρη απουσία πληρωμής της εργασίας, η οποία στο τέλος παρακάμπτεται μπροστά στην  κοινή επιτροπή εργοδοτών –εργαζομένων που διερευνά και δικάζει τέτοια ζητήματα (Prud’homme). Εκεί, είναι κατακριτέο να παραπονιέται κανείς, καθώς οι εργαζόμενοι ρισκάρουν να απορριφθούν και να εγγραφούν στη λίστα των ανθρώπων που δε θα προσληφθούν ποτέ ξανά. Η υπακοή αγοράζεται με εκβιασμό για την εργασιακή σταδιοδρομία και με την υπόσχεση ότι μία μέρα θα πάρεις τον τίτλο. Οι μειώσεις των θέσεων εργασίας επιμηκύνουν και σχεδόν μονιμοποιούν την υποτιθέμενη προσωρινή επισφάλεια σε. Παράλληλα, δε λαμβάνουν υπ’ όψιν το γεγονός ότι οι ανισότητες στην πρόσβαση για εργασία ευνοούν την παγίωση των ίδιων προσώπων στις θέσεις ισχύος, προσώπων συνήθως γένους αρσενικού, χρώματος λευκού και αντίληψης αστού. Όταν κάποιος καταφέρει να καταλάβει μία θέση, αυτό γίνεται συχνά σε αρκετά προχωρημένη ηλικία. Το γεγονός ότι είναι απίθανο να κατακτήσουμε σταθερές συνθήκες ζωής πριν τα σαράντα έχει καταστροφικές συνέπειες για την ύπαρξή μας.
Η αντίληψη με όρους  καθαρού management της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της έρευνας είναι ακόμα πιο εμφανείς. Η ανεπάρκεια των μέσων, η επισφάλεια στο καθεστώς, η λογική του ορισμένου χρόνου και θεσμική διαχείριση δεν μπορούν παρά να υποβαθμίζουν την ποιότητα της δουλειάς μας και των παροχών μας στο δημόσιο τομέα. Επιπλέον, οι δουλειές μας συνεχώς εμποδίζονται από το χαμένο χρόνο, καθώς κάθε μέρα αναγκαζόμαστε να συντάσσουμε φακέλους για να ζητήσουμε χρηματοδότηση, συχνά όμως χωρίς αποτέλεσμα. Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στα πανεπιστήμια και στην έρευνα έχουν τελικά καταλήξει σε ένα διαρκή και επικίνδυνο ανταγωνισμό μεταξύ των ιδρυμάτων. ι πρόεδροι των πανεπιστημίων έχουν δει τα εισοδήματά τους να αυξάνονται, παρόλο που το προσωπικό τους κατά πλειοψηφία εργάζεται επισφαλώς. Όσον αφορά τους προϋπολογισμούς, αυτοί κάθε χρόνο όλο και περισσότερο ροκανίζονται.
Εμείς, οι προσωρινά εργαζόμενοι στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα, έχουμε υπάρξει «αόρατοι» για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά ο αριθμός μας συνεχώς αυξάνεται και ο ρόλος μας στην έρευνα και την εκπαίδευση είναι κεντρικός. Παρόλα αυτά, όλες αυτές οι συνθήκες μας κάνουν να είμαστε όλο και λιγότερο σε θέση να διασφαλίσουμε την έρευνα ως κοινωνικό λειτούργημα, όσο και την παραγωγή και τη διάχυση της γνώσης. Η προσωρινότητα των εργαζομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα σημαίνει επίσης ότι η εκπαίδευση και η ποιότητα που αυτή αντανακλά και για τις οποίες εμείς θα συνεχίσουμε να μαχόμαστε, οδηγούνται σε θάνατο. Αρνούμαστε να σιωπήσουμε από εδώ και πέρα. Με τη συνέχιση των κινητοποιήσεων κόντρα στο νόμο για τα εργασιακά, τον οποίο αντιπαλεύουμε με την ίδια λογική όπως και την κακομεταχείριση που περιγράφηκε παραπάνω, έχουμε αποφασίσει να οργανώσουμε τις τοπικές συλλογικότητες της ομοσπονδίας σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβάνοντας όλους τους προσωρινά εργαζομένους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της έρευνας ώστε να είμαστε έτοιμοι. Οι διεκδικήσεις μας είναι όχι μόνο απλές αλλά και ρεαλιστικές:
  1. Κατοχύρωση όλων των συμβασιούχων και των προσωρινά εργαζομένων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα, οι οποίοι δουλεύουν σε μόνιμες θέσεις εργασίας.
  2. Μαζική δημιουργία και δημόσια χρηματοδότηση τόσο συμβάσεων για υποψήφιους διδάκτορες όσο και θέσεων εργασίας για όσους τις δικαιούνται, στα πανεπιστήμια και την έρευνα. Το παραπάνω αφορά το σύνολο των επαγγελμάτων όπως εκπαιδευτικούς, ερευνητές, βιβλιοθηκάριους, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό, προσωπικό για καθαριότητα. Να πραγματοποιηθεί με ανακατανομή των χρημάτων, κυρίως αυτών που θα απέμεναν αν δεν υπήρχε η φορολογική  μείωση στις επιχειρήσεις, προκειμένου να επενδύσουν οι ίδιες στην έρευνα και την ανάπτυξη (R & D).
  3. Δημόσιος έλεγχος στο καθεστώς της επισφάλειας μέσα στα πανεπιστήμια και τους οργανισμούς της έρευνας. Απογραφή σε ισολογισμούς των κτιρίων, του αριθμού και του φόρτου εργασίας των συμβασιούχων, των προσωρινά εργαζομένων και των εργαζομένων σε καθεστώς εργολαβίας.
  4. Η πληρωμή των προσωρινά εργαζομένων και των συμβασιούχων να γίνεται σε μηνιαίες δόσεις. Σεβασμός στο δικαίωμα στην εργασία όπως η υποχρέωση να υπογράφεται σύμβαση πριν την έναρξη της εργασίας και να υποβάλλεται πληρωμή κάθε μήνα.
  5. Τέλος στη δωρεάν εργασία, την απληρωσιά και την κατάχρηση της πρακτικής άσκησης. Αμοιβή όλων αυτών των «αόρατων» εργασιών που πραγματοποιούνται από υποψήφιους διδάκτορες, όπως η επιτήρηση στις εξετάσεις, η διόρθωση γραπτών, οι επιπρόσθετες απλήρωτες ώρες, η μη αμειβόμενη εργασία στα ερευνητικά project.
  6. Η πρόσβαση στο επίπεδο του διδακτορικού πρέπει να είναι δικαίωμα για όλους. Οι διδάκτορες πρέπει να αμείβονται ευπρεπώς για να κάνουν τη δουλειά τους, αυτήν της παραγωγής γνώσης, χωρίς από τα πριν να τίθενται όρια για τη διάρκεια της διδακτορικής τους διατριβής και με απαλλαγή από τα τέλη της εγγραφής τους.
  7. Διαφάνεια στην διανομή της χρηματοδότησης για τις διδακτορικές διατριβές, για τις θέσεις προσωρινά εργαζομένων στην εκπαίδευση και την έρευνα και για τις συμβάσεις των μετά-διδακτορικών. Διαφάνεια και στις διαδικασίες της αξιολόγησης των προσόντων και της πρόσληψης των εκπαιδευτικών και των ερευνητών με δημοσιοποίηση των κατατιθέμενων αναφορών για την επιλογή και για την απόρριψη, αντίστοιχα.
  8. Επιμήκυνση της διάρκειας της παρουσίας των διδακτόρων στο εργαστήριό τους με πρόσβαση στις παροχές και στις χρηματοδοτήσεις με τον ίδιο τρόπο που την δικαιούνται οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.
  9. Κατάργηση των κριτηρίων, όπως αυτό της εθνικότητας, για την πρόσβαση σε θέσεις εργασίας και σε χρηματοδοτήσεις. Παραχώρηση κατοικίας των εργαζομένων ξένων υποψήφιων διδακτόρων και διδακτόρων διασφαλίζοντας παράλληλα την πρόσβαση σε παροχές ανεργίας μετά τη λήξη της σύμβασης εργασίας τους.
  10. Αγώνας ενάντια στις διακρίσεις που προβαίνει το σύστημα στα πανεπιστήμια και την έρευνα, οι οποίες υποστηρίζουν και ενισχύουν τις καταστάσεις επισφάλειας στο εσωτερικό τους.

Monday, June 13, 2016

Νέοι ακαδημαϊκοί σε μη οργανικές θέσεις – από το περιθώριο στον κάδο ανακύκλωσης;

Δελτίο Τύπου – Συντεχνία Διδακτορικών Επιστημόνων Διδασκαλίας και Έρευνας (ΔΕΔΕ) 18/5/2016

Ο αριθμός των μόνιμων θέσεων εργασίας στα δημόσια πανεπιστήμια έχει ήδη μειωθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια και είναι σε συνεχή πτώση, την στιγμή που ο αριθμός των φοιτητών και των κλάδων σπουδών μεγαλώνει με αποτέλεσμα οι πάγιες ανάγκες των πανεπιστημίων να εξυπηρετούνται από νέους ακαδημαϊκούς σε μη οργανικές θέσεις (Ειδικοί Επιστήμονες διδασκαλίας, Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό).

Οι νέοι αυτοί ακαδημαϊκοί, συχνά με προσόντα αντίστοιχα των μελών ΔΕΠ, υποχρεώνονται σήμερα να εργάζονται στη βάση διαδοχικών και διακεκομμένων συμβολαίων, για τα οποία πρέπει να υποβάλλουν κάθε φορά αίτηση εκ του μηδενός, και με ιδιαίτερα επισφαλείς όρους εργασίας. Κάτι που οδηγεί άριστους επιστήμονες είτε να εγκαταλείψουν σταδιακά αυτό τον χώρο είτε να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό, ανεξαρτήτως της ποιότητας του διδακτικού και ερευνητικού έργουπου προσφέρουν και του δυναμικού τους.

Πέραν των οικονομικών και εργασιακών προβλημάτων που θέτει για τους ίδιους, η επισφάλεια των συμβολαίων αποτελεί εμπόδιο και στην απαραίτητη συνοχή της πανεπιστημιακής διδασκαλίας και στην παραγωγή νέας επιστημονικής γνώσης, καθώς και εγκυμονεί τον κίνδυνο της μείωσης της ποιότητας. Αυτό το φαινόμενο ακολουθεί μια τάση που χαρακτηρίζει ευρύτερα τον διεθνή χώρο, η οποία είναι όμως ιδιαίτερα κρίσιμη για τον κυπριακό πανεπιστημιακό χώρο που βρίσκεται σε στάδια διαμόρφωσης και καθιέρωσής του στην κοινωνία.

Εκτός από τους χαμηλούς μισθούς και την απουσία σημαντικών εργασιακών δικαιωμάτων που καταδικάζει τους νέους ακαδημαϊκούς στο περιθώριο, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο οι όροι εργασίας με μειώσεις στους μισθούς αλλά και επιβολή χρονικών περιορισμών στην εργοδότησή τους. Η λογική επιβολής χρονικών περιορισμών για θέσεις υψηλής ακαδημαϊκής εξειδίκευσης, άσχετων με τα προσόντα, τις δεξιότητες και την εμπειρία τους δεν έχει αιτιολογηθεί και φαίνεται να μην εξυπηρετεί κανένα άλλο σκοπό από την καθιέρωση της συνεχούς ροής εργασίας και της εδραίωσης μιας μεγάλης δεξαμενής αναλώσιμων ακαδημαϊκών που μόλις αποκτούν διδακτική εμπειρία θα αποκλείονται από το Πανεπιστήμιο. Μιας ροής εργασίας που αναπόφευκτα είναι εις βάρος της ποιότητας διδασκαλίας και εις βάρος και των φοιτητών/ριών.

Ως ΔΕΔΕ θεωρούμε ότι η πολιτεία οφείλει να ενισχύσει τα δημόσια πανεπιστήμια για να ανατραπεί αυτή η πορεία και να αυξήσει τις δυνατότητες συμβολής τους στην κοινωνία, με την προκήρυξη νέων οργανικών θέσεων ΔΕΠ σε αναλογία με τις πραγματικές ανάγκες. Παράλληλα και ταυτόχρονα τα δημόσια πανεπιστήμια χρειάζεται να αναβαθμίσουν τους όρους και τις συνθήκες εργασίας των ακαδημαϊκών σε μη οργανικές θέσεις, χωρίς να υιοθετούνται κατά το δοκούν περιορισμοί στη βάση των οποίων προσλαμβάνονται και με γνώμονα την εφαρμογή καθολικών κριτηρίων αξιολόγησης, μόνο βάση των προσόντων και της εμπειρίας των υποψηφίων. Αυτό θα τους επιτρέψει από την μια να προσλαμβάνουν τους καλύτερους υποψηφίους για την κάθε θέση, αλλά και να θεσπίσουν και όρους εργασίας με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, προς όφελος των πανεπιστήμιων και της πανεπιστημιακής κοινότητας ευρύτερα.


Ιστότοπος: http://www.dede.org.cy/
https://www.facebook.com/cydede/?ref=bookmarks

Tuesday, May 24, 2016

Όψεις της αθλιότητας 1

"Να θέλω να προτείνω μια θεραπεία, να τη σκέφτομαι και μετά να προσπαθώ να βρω μια άλλη εναλλακτική... ή.... έναν άλλο συνδυασμό φαρμάκων...πιο φθηνό... Έχει μπει ο παράγων οικονομία στην ιατρική σκέψη, που αυτό είναι ανεπίτρεπτο..."

"Και μας υποχρεώνει, δια νόμου, πλέον, το σύστημα να γράφουμε τα φθηνότερα φάρμακα που κυκλοφορούν, ανεξάρτητα από την αποτελεσματικότητα....Να γράφουμε όχι το φάρμακο που εμείς συνιστούμε για τον κάθε άρρωστο, αλλά μας λέει ότι θα γράφουμε τη δραστική ουσία και ο φαρμακοποιός θα δίνει ό,τι φθηνότερο έχει. Και αν ο ασθενής θέλει να πάρει το δικό του, αυτό που έπαιρνε και το ξέρει και είναι δοκιμασμένο, θα πληρώνει τη διαφορά. Το ένα είναι αυτό. Και είναι δύσκολο, γιατί έρχεται μετά και διαμαρτύρεται και λέει "γιατρέ μου, πήρα αυτό αλλά δεν μου έκανε καλό, γιατί και η πίεση μου δεν έπεσε και το ζάχαρο μου δεν ρυθμίζεται και το πρήξιμο δεν μου πέρασε". Και τότε τι να πούμε; Πρώτη κρίση συνείδησης λοιπόν. Να πεις ότι πλήρωσε το και πάρε το καλό; Και αν δεν έχει; Τι να κάνει; Σου λέει "γιατρέ μου δεν έχω"..."

Συνέντευξη με μια γιατρό
Ι. Μικρογιανάκη, Διπλός καταναγκασμός
στο Παναγιωτόπουλος Ν. και Schultheis F. 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ: ΕΛΛΑΔΑ 2010-2015,
Αλεξάδρεια, 2015, σσ. 324-339


Friday, May 6, 2016

Εκποιήσεις: Κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις

Το Πολυδύναμο Δημοτικό Κέντρο Λευκωσίας στα πλαίσια του προγράμματος «Συμβουλευτικό
Κέντρο» και σε συνεργασία με το Κίνημα ενάντια στις Εκποιήσεις ανακοινώνουντην πιο κάτω διάλεξη/συζήτηση με θέμα: «Εκποιήσεις: Κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις»
Η οικονομική κρίση επιδρά στην ψυχολογία των ανθρώπων προκαλώντας αίσθημα ματαίωσης, έντονης ανασφάλειας και φοβίες. Ίσως δεν είναι τυχαίο που στα αγγλικά η λέξη ύφεση είναι «depression», που στην ορολογία της ψυχιατρικής μεταφράζεται ως κατάθλιψη. Εδώ λοιπόν τίθεται το ζήτημα της φύσης της σχέσης που υπάρχει ανάμεσα στην κατάθλιψη και τον σύγχρονο κοινωνικό δεσμό. Πώς ο κίνδυνος εκποίησης σαν αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης επιδρά στην ψυχολογία, στις σχέσεις και την συμπεριφορά των ανθρώπων μέσα και έξω από την οικογένεια αλλά και στην κοινωνία γενικότερα; Μέσα από αυτή την θεματική θα γίνει μια προσπάθεια να φωτιστούν εκείνες οι περιοχές της ψυχοσύνθεσης του ανθρώπου που βιώνει αυτή την κατάσταση και θα πραγματοποιηθεί συζήτηση γύρο από το θέμα με την ολοκλήρωση της παρουσίασης.
Ομιλητές:
κος Παναγιώτης Σταυρινίδης, Καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.
κος Γρηγόρης Ιωάννου, Κοινωνιολόγος-Καθηγητής στο Frederick University.
Χώρος υλοποίησης: «Παλιά Αγορά Παλουριώτισσας», Αγ. Ανδρέα 7, 1040 Λευκωσία
Για συμμετοχές τηλεφωνήστε: 22797864, 22797870, polidinamo@nicosiamunicipality.org.cy

Δωρεάν φύλαξη παιδιών ηλικίας άνω των 5 ετών κατόπιν συνεννόησης
Αριθμός θέσεων περιορισμένος, συμμετοχή είναι δωρεάν
Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στο 96 384 743

http://www.nicosia.org.cy/el-GR/news/events/2016/78923/
https://www.facebook.com/kinimaoxiekpiiseis/posts/673884509416511